तौ ऋषी दिव्यरथस्य शिखरं समारुह्य परमं विष्णोः धाम प्राप्नुतः। तत्र दिव्यान् भोगान् दीर्घकालं अनुभूतवन्तौ, हे श्रेष्ठ ऋषे। अत्रापि श्रीमति हरिसेवायाः प्रसादेन ऐश्वर्यस्य प्रमाणं लभ्यते। एवं फलम् प्राप्तं, हे ब्राह्मन्, यद् देवैः अपि दुष्प्रापम्। अस्माद् कारणात् परमं श्रेयः प्राप्तव्यम् इति निश्चितम्। यदि भूमिदानात् एतत् उत्पन्नं, हे पृथ्वीपते, श्रद्धया कृतं तु कियदधिकम्। ततः स्तुत्यौ दम्पती स्वं निवासं गतवन्तौ। सेवा सर्वेषां कामधेनुसमाना स्मृता। सा परमं श्रेयः ददाति, सर्वकामफलप्रदा च। यः पठति वा शृणोति च, सः अपि परमं आनन्दं प्राप्नोति। हरेः पञ्चविधा पूजा सर्वेषु लोकेषु दुर्लभा प्रसिद्धा च। सा धर्मकामार्थमोक्षस्य कारणम्, हे श्रेष्ठ ऋषे। शुक्लपक्षे मार्गशीर्षस्य दशम्यां, संयतः इन्द्रियैः— देवपूजां च पञ्चमहायज्ञं सम्यक् कृत्वा— एकादश्यां प्रातः उत्तिष्ठेत्, हे श्रेष्ठ ऋषे। ततः पंचामृतैः विधिवत् सर्वेश्वरं स्नापयेत्। धूपदीपैः नैवेद्यैः ताम्बूलैः प्रदक्षिणैः च पूजयेत्। ज्ञानमूर्तये ज्ञानदायिने नमः, नमस्ते! एवं भगवतः वासुदेवस्य, पुरुषदुःखनाशकस्य, नमस्कारं कृत्वा— "आद्याद्य केशव, अद्य आरभ्य अहं पञ्चरात्रव्रतं निर्हारम् उपोष्ये" इति प्रतिज्ञाय— भगवत्संयमं कृत्वा व्रतं समाप्त्य— द्वादशी, त्रयोदशी, चतुर्दशीषु संयतैः इन्द्रियैः व्रतम् आचर्येत्। एकादश्यां पूर्णिमायां च जागरणं कुर्यात्। तिलहोमं तिलदानं च सम्यक् कुर्यात्। पंचगव्यं आचम्य हरिं विधिवत् पूजयेत्। ततः स्वजनैः सह, मौनं धृत्वा, स्वयं भोजनं कुर्यात्। शुक्लपक्षे पूर्ववत् विधिना व्रतम् आचर्येत्। द्वादश्यां एकाग्रचित्तः पंचगव्यं सेवनं कुर्यात्। पूजां कृत्वा, संयतात्मा, ब्राह्मणे दानं दद्यात्। सुगन्धद्रव्ययुक्तं कुम्भं दक्षिणया सह आत्मविद् ब्राह्मणे दद्यात्, हे श्रेष्ठ ऋषे। "हे माधव, अन्नदानस्य परमदानेन प्रसन्नो भव" इति प्रार्थयेत्। यथाशक्ति स्वजनैः सह मौनं धृत्वा स्वयं भोजनं कुर्यात्। सः ब्रह्मलोकात् पुनः नावतिष्ठति। हे द्विज, व्रतम् सर्वपापानां वनाग्निसमं। एतत् उपोषणव्रतस्य फलं पुरुषैः प्राप्तम्। सः कोटिप्रकाराणां घोरात् दुःखात् विमुक्तः। एतद् सर्वपापविनाशकं पुण्यं, सर्वलोकहितं च। अश्विनमासे अपि द्विजः एतत् व्रतम् आचर्येत्। पंचगव्यं सेवनं कृत्वा विष्णोः समीपे शयनं कुर्यात्।