मया तत्र पर्णैः तृणैः काष्ठखण्डैश्च सम्यक् कुटीरिका निर्मिता। तत्राहं मृगयुर्भूत्वा नानाविधान् पशून् विनिहन्यं। अथ तत्र सा पुण्यशीला स्त्री विन्ध्यदेशसम्भवा समुपाजगाम। सा स्वजनैः परित्यक्ता दुःखिता च, शरीरं कृशं जरया पीडिता। सा भाग्यवशात् एकाकिनी दुःखिता विपिने विचरन्ती समुपस्थितवती। तां दुःखार्तां दृष्ट्वा मम हृदि महाक्रपा समुत्पन्ना। हे ब्राह्मण, सा श्रान्ता सन्तता विचरणेन, तां मया पृष्टं यथाऽन्यथा। सा उवाच— "नाहं कोकिला, मृगयुवंशे जाता। अहं नित्यं परधनं चोरयामि, सदा च कटुवचनं वदामि। किञ्चित्कालं पतिना धारिता, लोके तु निन्दिता। एकाकिनी दुःखार्ता निर्जने वने विचरामि।" एवं सा स्वकृतानि कर्माणि मम निगदितवती। तत्रावां दश वर्षाणि मांसफलभोजनौ स्थितवन्तौ। रात्रौ देवगृहे तत्र मांसभोजने हृष्टौ। यदा तु नियतं कर्मभोगस्य समाप्तिः अभवत्, तदा उभौ समं तस्मात् स्थलात् निर्गतवन्तौ। नृत्ये रममाणयोः, तदा तीव्राः यमदूताः आगत्य, आवां यमालयं नेतुम् उद्यताः। किन्तु तेन देवालयसंस्काराख्येन विधिना यः कृतः, तस्य प्रभावात्— तत्र देवदूताः शंखचक्रगदाधारिणः, किरीटकुण्डलधारिणः, माल्यवन्तः वनमालाभूषिताः, भीषणा आयुधपाणयः दंष्ट्रिणश्च, तैः यमदूताः पलायिताः। कृष्णभक्तास्ते दृढं यमदूतान् प्राहुः— "हरिप्रियौ अयं दम्पती पापरहितौ विमुञ्चताम्। यो हि निर्दोषे द्वेषं करोति, स पुरुषाधमः। यश्च निर्दोषचित्तोऽपि पापं करोति, साप्यधमतमः। दुष्टाः यमदण्डार्हाः, ताविमौ वयं तत्र नेष्यामः। धर्माधर्मविवेकं यमस्य समीपं नयामः।" यमदूताः तान् धर्माभिमानिनः अधर्मशीलान् प्रत्युवाचुः— "ये सम्यग्विवेकविहीनाः, तेषां महती आपद् अवश्यं भवति। किमर्थं पुनः पुनः पापं कर्तुम् इच्छथ? ते चन्द्रसूर्यतारकाणां यावत्स्थितिः, तावत् घोरे नरके तिष्ठन्ति। किं पुनः पुनः पापकर्माणि कुर्याम?" ते उचुः— "वयं तु यथार्थं धर्माधर्मकृत्यं एतेषां वक्ष्यामः। हरिप्रसादेन रक्षितौ, तौ शीघ्रं विमोच्येताम्। जीवनान्ते विष्णुगृहे तौ तेन पापान्मुक्तिं प्राप्नुतः। परमं पदं लभ्यते, किं पुनः सेवायाम् निष्ठितानाम्? योऽन्ते कृष्णसेवकः, स परमं गतिं प्राप्नोति। ते देवदूताः शीघ्रं यान्ति, पापिनोऽपि परमं स्थानं प्राप्नुवन्ति। स अपि परमं धाम गच्छति, किं पुनः वर्षशः सेवकानाम्? एते द्वौ हरिगृहे सदा क्लान्तौ सेवां कृतवन्तौ। कथं तौ धन्यतमौ दुःखाय योग्यौ?" एवं कुटीरिकायां मृगयुः सा च स्त्री च, हरिसेवया पावनौ, पापात् विमुक्तौ, परमं पदं प्राप्तवन्तौ।