योगिनः तं न पश्यन्ति, यस्य रूपं ज्ञानमयं, तस्मै नमः। पृथिवी तस्य पादः अभवत्, यः विश्वरूपः, तस्मै नमः। येन ऋक्सामयजुर्वेदाः सन्ति, स ब्रह्मरूपः, तस्मै पुनः नमः। यस्य ऊरुभ्यां वैश्याः जाताः, पादयोः शूद्रः उत्पन्नः। यस्य स्वभावः शुद्धः, निर्मलः, अविकारी, निष्कल्मषः। तं विष्णुं, भक्तजनप्रियं, भक्त्या सुलभं, नमामि। येन सूक्ष्मस्थूलं च सर्वं स्यात्, सर्वतोमुखं, तस्मै नमः। निरगुणं, परमं, सूक्ष्मं तं पुनः पुनः नमामि। सर्वकारणं तम् योगेश्वरैः प्रतिपादितम्। स विष्णुः, निरगुणः परमात्मा, मयि कृपां करोतु। सर्वव्यापि विष्णुः, येन मुनयः ज्ञायन्ति, मयि कृपां करोतु। द्वारद्वयस्य निमित्तं पुनः आहूयमानः विष्णुः, मम हिताय स्यात्। पथदायकः, येन विश्वं चेष्टते, स विष्णुः मयि कृपां करोतु। येन देवाः पूज्यन्ते, स विष्णुः मम अनुग्रहं करोतु। स गुणातीतः, गुणाश्रयः विष्णुः, मम अनुग्रहं करोतु। अथ, आचार्यं द्रव्यवस्त्रादिभिः सहितं पूजयेत्। पुत्रमातृदारसहितः, स्वजनैः सह, आत्मानं च पूजयेत्। अस्य पुण्यस्य फलं वक्ष्यामि, शृणु। यथा पापजालानि नश्यन्ति, न संशयः। विष्णोः मन्दिरे ध्वजारोहणेन सर्वपापात् विमुच्यते। यावन्ति युगसहस्राणि, तावन्ति हरिसदृश्यत्वं लभ्यते। अन्येऽपि सर्वे महापापकोटिभ्यः विमुच्यन्ते। कर्तुः सर्वपापानि अर्धक्षणेन पतन्ति। स बुद्धिमान् राजा देवयानमार्गेण स्वर्गं याति। एवं त्वया ध्वजारोहणं सर्वकर्मसु श्रेष्ठतमं वर्णितम्। तस्य कर्माणि उक्तानि; विस्तारतः कथय। ब्रह्मणा मम उक्तं, सर्वपापनाशनम्। स चन्द्रवंशे जातः, महायशाः, सत्पद्वीपैकनाथः। सर्वलक्षणसम्पन्नः, सर्वविभूषितः। स हरिभक्तजनसेवकः, निर्विमानः। सर्वभूतहिते रतः, शान्तः, कृतज्ञः, कीर्तिमान्। तस्य भार्या पतिसत्त्वनिष्ठा, प्राणतुल्या, ऋजुता, सत्यव्रता, मुनिवर। तौ कुलस्मृत्यन्वितौ, महाभाग्ययुक्तौ, सत्यवादी, धर्मनिष्ठौ। अनन्तसरोवरोपवनानि निर्माय। सा नृत्यन्ती, परमसन्तुष्टा, मनोहररूपा, मधुरगायिनी च। सा रम्यं विस्तीर्णं ध्वजं आरोपयति। तस्या बुद्धिमाहात्म्यं देवा अपि सदा स्तुवन्ति। वृहद् शिष्यसंघेन सह दर्शनाकाङ्क्षी विभाण्डकः आगतः। स राजा भार्यया प्रजया च सह, महता समुदायेन, तस्य साक्षात्करणाय प्रस्थितः। स भूमौ उपविष्टः, अञ्जलिं कृत्वा, मुनिं समभाषत।