अन्यथा तु तुलसीसेवा वा शिवलिङ्गस्य पूजनं कर्तव्यम्। ध्वजारोहणाख्यं कर्म सर्वपापविनाशनं भवति। अहं तानि सर्वाणि कर्माणि वर्णयिष्यामि—शृणु यथावद्। प्रथमं दन्तधावनपूर्वकं स्नानं सम्यक् कर्तव्यम्। शुद्धवस्त्राणि परिधान्य, शुचिर्भूत्वा ब्राह्मणः श्रीनारायणस्य पुरतः तिष्ठेत्। नित्यकर्म सम्पन्न्य, ततः विष्णोः पूजनं विधिवत् कुर्यात्। ध्वजारोहणसमये नान्दीश्राद्धं कर्तुं न युक्तम्। ततः सूर्यं, गरुडं, चन्द्रं च पूजयेत्, विशेषतः हरिद्रा, द्राक्षा, सुरभ्यङ्गानि, श्वेतपुष्पैश्च। गृह एव पात्रं स्थापयित्वा, घृतादीनि विभागान् यथाक्रमं विन्यस्येत्। प्रथमं पुरुषसूक्तं, विष्णोर्ह्यानि स्तोत्राणि, ईरावतीं च पठेत्। ततः ब्राह्मणः सोमं, धेनुं, उषसं च समर्पयेत्। रात्रौ हरिप्रसादे समीपे जागरणं कुर्यात्। गन्धपुष्पादिभिः पूर्ववत्, सम्यग्विधिना देवतां पूजयेत्। नृत्यगीतपाठैः विष्णोः मन्दिरे ध्वजस्याधः कालं यापयेत्। हे ब्राह्मन्, ध्वजं दृढं कृत्स्नं यष्टिना संयोज्य स्थापयेत्। ततः हरिं भक्ष्यचोष्याद्युपहारैः सम्यक् पूजयेत्। प्रदक्षिणं कृत्वा, एतत्स्तोत्रं पठेत्— “नमस्ते हृषीकेश महापुरुष पुरातन। केशवशरणं प्रपद्ये यस्मिन्प्रलयः स्वयमेव। योगिनो न पश्यन्ति, तस्मै ज्ञानमूर्तये नमः। पृथिवी पादरूपा यस्य, तस्मै विश्वमूर्तये नमः। येन ऋक्सामयजूंषि सन्ति, तस्मै ब्रह्मरूपिणे नमः। यस्यान्गात् वैश्याः समुत्पन्नाः, पादात् शूद्रः समुत्थितः। शुद्धः निष्कलङ्कः नित्यमविकारी च यस्य स्वभावः। भक्तप्रियं भक्त्याप्राप्यं विष्णुं तं नमाम्यहम्। सूक्ष्मस्थूलमयं यस्य, सर्वतोमुखमीड्यं च। गुणातीतं परं सूक्ष्मं पुनः पुनर्नमाम्यहम्। योगेश्वरैः सर्वकारणकारणं प्रोक्तं। स गुणातीतः परमात्मा विष्णुः मयि प्रसन्नोऽस्तु। स सर्वव्यापी विद्वद्भिर्यः ज्ञायते, मयि प्रसन्नोऽस्तु। द्वारयोरर्थे पुनः प्रार्थितः स विष्णुः मम प्रीयताम्। मार्गदायकः सर्वलोकवाञ्छितः स विष्णुः मम प्रसन्नोऽस्तु। देवैः पूज्यमानः स विष्णुः मम प्रसन्नोऽस्तु। गुणातीतः सर्वगुणाश्रयः स विष्णुः मम प्रसन्नोऽस्तु।” अनन्तरं आचार्यं वस्त्रादिदानैः पूजयेत्, पुत्रमाता-पत्न्यादिभिः सह आत्मानं च बान्धवान् च सम्पूजयेत्। एतस्य पुण्यस्य फलं ते वक्ष्यामि, शृणु सावधानः। यथा बहूनि पापजालानि नश्यन्ति—नात्र संशयः। विष्णोर्मन्दिरे ध्वजारोपणात् सर्वपापैः विमुक्तो भवति।