भक्त्या लक्ष्मीदेव्या च श्रीनारायणं च पूजयितव्यं। ‘नमो नारायणाय’ इति शब्दैः भक्तिपूर्वकं पूजनं कर्तव्यं। यः व्रतधारी भक्तः सः स्तोत्रैः एकाग्रचित्तः भगवतः पूजनं कुर्यात्। तत्र तिलैः सर्पिषा च अग्नौ होमं दद्यात्। सर्वपापक्षयाय सावधानं होमकार्यं सम्पादयेत्। सम्यक् होमं कृत्वा, भक्त्या शान्तिसूक्तं जपेत्। एवं देवतायै व्रतं भक्तिपूर्वकं समर्पयेत्। ‘अहं भोक्तुम् इच्छामि, हे पद्मनयन! हे परमेश्वर! मे शरणं भव’ इति प्रार्थयेत्। ततः भूमौ उपविश्य, श्वेतपुष्पैः अक्षतान् च समलङ्कृत्य, अर्घ्यं चन्द्रमसे समर्प्य, अञ्जलिं कृत्वा प्रार्थना कुर्यात्। पूर्वदिशं अभिमुखः स्थित्वा, चन्द्रं निरीक्ष्य, हे नारद, ‘रोहिण्याः स्वामिन्, लक्ष्म्याः भ्रातः, ते नमः’ इति निवेदयेत्। शुद्धात्मा, इन्द्रियनिग्रहः, पाखण्डिनां संगं परिहृत्य, पुनः यथाशक्ति देवस्य पूजनं कुर्यात्। बान्धवैः दासैः अन्यैः सह, वाक्संयमं पाल्य, भोजनं कुर्यात्। भक्त्या दोषरहितं नारायणं पूजयेत्। समापनकर्म करोतु, तस्य विधिं तव कथयामि। पुष्पमालाभिः भूषितः, छत्रपताकाभिः अलङ्कृतः, दर्पणैः व्यजनैः कुम्भैः च परिवृतः, ततः, द्विजश्रेष्ठ, कुम्भं जलपूर्णं तस्य उपरि स्थापयेत्। लक्ष्मीनारायणस्य प्रतिमां निर्माय, तस्योपरी स्थापयेत्। भक्त्या, इन्द्रियनिग्रहं कृत्वा, खाद्योपहारैः हविषा च पूजनं कुर्यात्। अनन्तरं, प्रातःकाले, पूर्ववत् विधिपूर्वकं विष्णोः पूजनं कुर्यात्। यथाशक्ति, श्रद्धया, ब्राह्मणान् भोजनं दद्यात्। ध्वजारोहणसमये, यथाविधि, अग्निहोमं कुशलः कुर्यात्। तत्र, पुत्रैः, पत्न्या, पौत्रैः सह, महाभोगान् उपभुङ्क्ते। विष्णोः धाम प्राप्नोति, यत्र योगिनोऽपि प्रापयितुं कठिनम्। एतत् पापहरं, पुण्यम्, विष्णोः प्रीतिकारकं च। ब्रह्मादिभिः पूजितं—अत्र विस्तरेण किं वाच्यम्? तस्य फलम् ध्वजारोहणस्य तुल्यम्। अथवा तुलसीसेवा वा शिवलिङ्गपूजनं—यः ध्वजारोहणनाम्ना कर्म, सर्वपापं नाशयति। तानि सर्वाणि कर्माणि वर्णयिष्यामि—शृणु। प्रथमं, दन्तधावनं कृत्वा, स्नानं सम्यक् कुर्यात्। शुद्धवस्त्रं परिधान्य, शुद्धः ब्राह्मणः नारायणस्य पुरतः तिष्ठेत्। नित्यकर्म सम्पन्न्य, विष्णोः पूजनं कुर्यात्। ध्वजारोहणसमये नान्दीश्राद्धं न कुर्यात्। ततः सूर्यं, गरुडं, चन्द्रं च पूजयेत्। विशेषतः हरिद्रया, द्राक्षया, सुगन्धिभिः श्वेतपुष्पैः च पूजनं कुर्यात्। गृहस्थले कुम्भं स्थाप्य, सर्पिषः भागादीन् यथाक्रमं विन्यस्येत्।