नरपतिं प्रति धर्मविधिं विवृण्वन्, ऋषिः कथां आरभते। "हे नरश्रेष्ठ," इति स प्राह, "यो जनः स्वस्य भार्यायाः ऋतुकाले न सम्प्राप्तः, अथवा यः अन्यं जनं कुपथाचरणे स्थितं दृष्ट्वा अपि तं यथासम्भवम् निवारयितुं न शक्नोति, तस्य दोषः महान्। तेषां पापिनां पापानि गणयित्वा यः अन्येषु निवेदयति, अथवा यः निर्दोषं जनं मिथ्या पापेन आरोपयति, तस्य अर्धं पापं तैः निन्दितैः पापिभिः अपगतं भवति। एवं कृतवान् जनः शूलपत्रवृक्षेषु दुःखं अनुभवति, तदनन्तरं भूमौ विकलाङ्गत्वेन जन्म लभते। सः अत्यन्तं भयङ्करं दुःखदं स्थितिं प्राप्नोति, कफं खादित्वा जीवति। तस्य पापस्य प्रायश्चित्तं न विद्यते, सहस्रशः प्रायश्चित्तैः अपि। ततः चाण्डालयोनि-जन्म प्राप्त्वा सदा गोमांसभक्षकः भवति। सर्वाणि दुःखानि अनुभूय, दश जन्मानि चाण्डालत्वं प्राप्नोति। तस्य पापस्य ब्रह्महत्या-प्रायश्चित्तं तुल्यं व्रतं कर्तव्यम्। चौरः तु नरकं याति, यः चौर्यकृतं धनं तस्य फलं लभते। तपस्विनः निन्दायाः इच्छया स्थितः नरः शिलारूपत्वं प्राप्नोति, ततः सर्वाणि दुःखानि क्रमशः अनुभवति, श्वानभोजनं खादित्वा जीवति। पुष्पोद्यानविनाशिनां फलं शृणु; तान् जनान् मलमयाः प्राणीभूताः एकविंशतिः कल्पान् सन्ति। ग्रामविनाशकाः, दहकाः, चौर्यकृताः; अवशिष्टभोजनभक्षकाः, मित्रद्रोहपरायणाः; पितृदैविककर्मत्यागिनः, वेदमार्गात् बहिः स्थिताः—एतेषां पापिनां बहुविधाः यन्त्रणाः सन्ति, हे राजन्। पापिनां दुःखानि, धर्मिष्ठानां कर्तव्यानि च, हे राजन्, धर्मशास्त्रानुसारं सर्वेषां पापानां प्रायश्चित्तानि कर्तव्यानि पद्मनाभस्य सन्निधौ। गङ्गा, तुलसी, साधुसंगः, हरिप्रशंसा—एतेषां कर्मणां विष्णवे समर्पितं फलं स्यात्। नित्यं, नैमित्तिकं, काम्यं, मोक्षाय यत् अन्यद्, तानि सर्वाणि हरिभक्त्या पापानि नाशयन्ति। हे राजश्रेष्ठ, भक्तिः तामस, राजस, सात्त्विकस्वरूपा भवति। तामसी भक्तिः अधमत्वं प्राप्नोति, हि पापाधारे स्थितम्। तामसी भक्तिः, हे लोकनाथ, नारायणं न उद्दिश्य अन्यत्र यथावत्, मध्यं स्मृता। तामसी भक्तिः, भूमिपते, तामसिनां मध्ये उत्तमा स्मृता। महती श्रद्धया युक्ता, राजसी भक्तेः अधमत्वं स्मृतम्। उत्तमया भक्त्या पूज्यं, राजसी भक्तेः मध्यं स्मृतम्। राजन्, राजसी भक्तिः राजसिनां मध्ये उत्तमा कथ्यते। परमश्रद्धया युक्ता, सात्त्विक भक्तेः अधमत्वं स्मृतम्। पुनः श्रद्धया संयुक्ता, सा मध्यसात्त्विकी भक्तिः। भक्तिषु सा उत्तमा, सात्त्विकी भक्तेः उत्तमा स्मृता। पूर्णसमाधिना तुष्टः, सा भक्तिः भक्तिषु उत्तमात्युत्तमा। यः सदा एवं पश्यति, सः भक्तिषु उत्तमात्युत्तमः ज्ञेयः। तव एतत् विस्तरेण कथयिष्यामि, बुद्धिमन्, शृणु। एषु अपि सात्त्विकी भक्तिः सर्वकामफलदायिनी भवति।" एवं धर्मविधिं, पापिनां दुःखानि, भक्तेः स्वरूपं च ऋषिः नरपतिं सस्नेहं, श्रद्धया च, उपदिशति।