नृपते, यः सहस्रशः ब्रह्महत्यानां कर्ता इव गण्यते, स एव पापात्मा भवति। ये पुरुषाः अनवाच्ययोनि वा, अयोनिजयोनि वा, पशुयोनि वा जाताः, ते स्थूलपिच्छिलकूपं प्राप्त्वा तत्रैव दिव्यसंवत्सराणां तुल्यकालं तिष्ठन्ति। राजन्, यः उपवासदिने दन्तधावनं करोति, स्वधर्मत्यागी च, स पण्डितैः पाषण्डी इति कथ्यते। स च सहस्रकोटियुगपर्यन्तं नरकान् अनुक्रम्य विशुद्धिं प्राप्नोति। तस्य पापं ब्रह्महत्या-व्रतस्य तुल्यं भवति, हे नृपते। ते सहस्रकोटियुगानि नरके वसन्ति। अहं तेषां पापफलं वक्ष्यामि, शृणुष्व ध्यानपूर्वकम्। ये धूमपानरता नित्यं, ते ब्रह्मवर्षपर्यन्तं तिष्ठन्ति। तेषां पापं गर्भघातसमं, तस्य च परिणामः अतीव घोरः। ये जले शेषभोजनं कुर्वन्ति, तेषां पापफलं शृणु। ते उष्णतैलकुण्डेषु तीव्रतापेन पीड्यन्ते। यः देवदारुचन्दनादीनां नाशकः, स अपि तद्वत् फलमाप्नोति। राजन्, देवद्रव्यहरणं इहैव दुःखदायकं भवति। मिथ्यासाक्ष्यदातुः पापफलं शृणु। अस्य लोके पुत्राः नश्यन्ति, स च घोरमृत्युम् आप्नोति। ये मनुष्याः अतीव कामरता वा, मिथ्याप्रचारका वा, ते षष्टिसहस्रवर्षाणि कटुतिक्तजलस्पर्शेन सिञ्च्यन्ते। ततः पश्चात् गजैः पात्यन्ते, यथा वातेन पतनं भवति। नरश्रेष्ठ, यः स्वपत्नीं ऋतुकाले नोपगच्छति, अथवा यः परदुष्टकर्मणि प्रवृत्तमन्यं दृष्ट्वा तं शक्तः सन् अपि निवारयति, ये च पापिनां पापानि गणयित्वा अन्येभ्यः कथयन्ति, अथवा ये निर्दोषं पापयुक्तमिति मिथ्याभिशंसन्ति, तेषां पापिनां पापस्य अर्धं क्षीयते। स खड्गपत्रवने यातनां अनुभवति, विकलाङ्गत्वेन भूमौ जायते, घोरदुःखमाप्नोति, कफभोजी च भवति। तस्य प्रायश्चित्तं सहस्रशः कृत्वापि न सिध्यति। ततः सः चाण्डालयोनौ जातः सदा गोमांसभक्षी भवति। सर्वयातनाभिः पीडितः चाण्डालः दशजन्मानि तिष्ठति। तदर्थं ब्रह्महत्या-प्रायश्चित्तवत् व्रतं कर्तव्यं। चौरः तु नरकं गच्छति, यस्य द्रव्यं हृतं स एव तस्य फलमाप्नोति। राजन्, यः तपस्विनां निन्दायाम् आसक्तः, स पाषाणभावं प्राप्नोति। ततः सर्वयातनाः अनुक्रम्य श्वभोजनं करोति। पुष्पोद्याननाशिनां गतिं शृणु। ते एकविंशतिं कल्पान् मलमयभूताः भवन्ति। ये ग्रामनाशकाः, दाहकाः, लुण्ठकाः, अवशिष्टभोजिनः, मित्रद्रोहिणः, पितृदैवकार्यत्यागिनः, वेदमार्गात् बहिर्भूताः—एवं नृपते, पापिनां विविधाः यातनाः सन्ति। इति कथितं नृपते, पापिनां विविधदुःखफलम्।