ततः तैः पापकृत्भिः भीषणैः करवृन्तैः शरीराणि विच्छिद्यन्ते। हे नृप, अन्येषां भोज्ये लोभिनां घोरं नरकं शृणु। सर्वेषु नरकेषु प्रत्येकः तत्र संवत्सरं वसति। अधुना देवभोज्यस्य भोजकानां विषये मे वचः शृणु। ये सदा भोगेषु मग्नाः, पापपूर्णाश्च, ते निरन्तरं पाच्यन्ते। ततः लवणोदके स्नानं, मूत्रपुरीषभक्षणं च भवति। ये परेषां क्लेशे रमन्ते, ते वैतरण्यां नदीं यान्ति। यः पूजां परित्यजति, स रौरवं नरकं गच्छति। तत्र स तारानक्षत्रचन्द्रग्रहसमख्यैः यातनाभिः पाच्यते। सः सह सहस्रकुलैः पञ्च कल्पान् नरके दुःखानि अनुभवति। स च सहस्रब्राह्मणहत्यापातकी इति कथ्यते, हे नृप। योऽन्याययोनि-जः, अथवा तिर्यग्योनिजः, सः स्निग्धपङ्ककूपं प्राप्त्वा तत्र तावद्दिव्यवर्षाणि तिष्ठति। हे नृप, उपवासदिने दन्तधावनं यः करोति— स्वधर्मं च त्यजति, स पाखण्डी इति विद्वद्भिः कथ्यते। स सहस्रकोटिकल्पान् नरकान् अनुक्रम्य शुद्धिं लभते। ब्राह्मणहत्याव्रतसमं पापं स अनुभवति, हे नृप। सहस्रकोटिकल्पान् ते नरके वसन्ति। अधुना तेषां पापफलमवधारय; शृणुष्व। ये धूमपानरता नित्यं, ते ब्रह्मणो वर्षमेकं तिष्ठन्ति। तेषां पापं गर्भघातसमं, तस्य च फलं अतीव भीषणं भवति। ये जलेऽवशिष्टभोजनं कुर्वन्ति, तेषां पापफलं शृणु। ते तीव्रतप्ततैले महतीं पीडां प्राप्नुवन्ति। यः देवद्रुमं चन्दनं वा विनाशयति, स अपि तद्वद् दुःखमाप्नोति। हे नृप, देवद्रव्यचौर्यं लोकेऽपि दुःखदं भवति। मिथ्यासाक्ष्यदातुः पापफलं शृणु। अस्मिन्नेव लोके तस्य पुत्रा विनश्यन्ति, स च घोरमृत्युमाप्नोति। ये मनुष्याः अतिलोलुपाः, मिथ्याप्रचारकाः च, ते षष्टिसहस्रवर्षाणि तीक्ष्णलवणोदकेन क्षिप्यन्ते। ततः पश्चात् गजेन्द्रैः पतिताः वायुवद् भूमौ निपात्यन्ते। नराधिप, यः स्वपत्नीं ऋतुकाले नोपगच्छति, अथवा यः अन्यस्य दुष्कृतं दृष्ट्वा शक्तोऽपि तं न वारयति, ये च पापिनां पापानि गणयित्वा अन्येषां समीपे कथयन्ति, अथवा निर्दोषस्य मिथ्यापवादं कुर्वन्ति, तेषां पापिनां पापस्य अर्धं भागं नश्यति। सः तीक्ष्णपत्रवृक्षेषु यातनां प्राप्य, विकलाङ्गरूपेण भूमौ जायते। स घोरं दुःखमयम् अवस्थां प्राप्नोति, कफभोजनं च तस्य भवति। तस्य सहस्रप्रायश्चित्तैः अपि न प्रायश्चित्तं सिध्यति। ततः चाण्डालयोनिजः सदा गोमांसभोजी भवति। सर्वयातनाः अनुभूताः सन् चाण्डालः दशजन्मानि तादृश एव भवति।