राजन्, ये स्त्रियः स्वं पतिं परित्यज्य अन्यं पतिं वृषयन्ति, ताः पतिं निक्षिप्य दीर्घकालं स्वच्छन्दतया सञ्चरन्त्यः शक्तिमन्त्यः भवन्ति। ततः ताः स्तम्भमालम्ब्य सहस्रवर्षाणि तिष्ठन्ति। अनन्तरं शतशतवर्षाणि सर्वेषु नरकेषु ताः अनुभवन्ति। तथैव सः पुरुषः अपि पंचसु कल्पेषु सर्वदुःखानि सहते। तेषां कर्णेषु तस्य उष्णद्रव्यस्य लोहकण्टकसमूहाः प्रवेश्यन्ति। तथा तैः पूर्णेभ्यः ते कुम्भीपाकनरकं प्रविशन्ति। दशलक्षवर्षपर्यन्तं तत्र लवणं खादन्ति। अन्ये पापकर्मणः अपि एवं विदारिताः भवन्ति, राजन्। सहस्रशल्यैः तेषां नेत्रे छिद्यन्ते। ततो भीषणैः कुत्सनैः पापिनः छिद्यन्ते। अधुना, राजन्, परान्नलोभिनां घोरं नरकं शृणु। सर्वेषु नरकेषु प्रतिवर्षं वसन्ति। देवभोजनभक्षिणां फलं अपि वक्ष्यामि, शृणु। ये सुखे निमग्नाः, पापपूर्णाः, ते सततं पच्यन्ते। ततो लवणोदके स्नानं मूत्रपुरीषभोजनं च भवति। ये परेषां क्लेशे रमन्ते, वैतरण्याः नदीं यान्ति। ये पूजां परित्यज्य नरकं रौरवं यान्ति। तत्र तारा-चन्द्र-ग्रहसंख्यकैर् दुःखैः पच्यन्ति। सः सह सहस्रपीढाभिः पञ्च कल्पान् नरके तिष्ठति। सः सहस्रब्राह्मणघ्नस्य पापं प्राप्नोति, राजन्। योऽन्याययोनिरेव वा तिर्यग्योनौ वा जायते, सः पिच्छिलकूपे दिव्यसंवत्सरसंख्यकं स्थित्वा तिष्ठति। राजन्, उपवासदिने दन्तधावनं कुर्वन्—स्वधर्मत्यागी च—पाखण्डीत्युक्तो भवति पण्डितैः। सहस्रकोटिकल्पपर्यन्तं नरकान् अनुव्रज्य शुद्धिं यान्ति। सः ब्राह्मणघ्नव्रतसमं पापं अनुभवति, राजन्। सहस्रकोटिकल्पान्यपि ते नरके वसन्ति। तेषां पापकर्मणां फलं अधुना वक्ष्यामि, सावधानं शृणु। ये धूमपानरता नित्यं ब्रह्मवर्षं तिष्ठन्ति। तेषां पापं गर्भघ्नवत्, अत्यन्तं भीषणं च। ये जलेच्छिष्टभोजिनः, तेषां पापफलम् अपि शृणु। ताः उष्णतैलराशौ तीव्रदुःखं अनुबध्नन्ति। यः देवद्रुमं चन्दनं वा नाशयति, सः अपि तादृशं फलं प्राप्नोति। राजन्, देवद्रव्यचौर्यं इहैव दुःखदं भवति। मिथ्यासाक्ष्यदातुः पापफलम् अपि शृणु। अस्य लोके पुत्रा विनश्यन्ति, सः च घोरमृत्युम् आप्नोति। ये मनुष्याः अतिलोलुपाः अथवा मिथ्याप्रतारणशीलाः, षष्टिसहस्रवर्षाणि कटुतरं लवणोदकेन सिञ्च्यन्ते। अनन्तरं गजैः पतिताः वायुवत् पतनं प्राप्नुवन्ति।