शृणु राजन्, पापिनां दुःखफलस्य विस्तृतां कथाम्। ये जनाः दानहरणं कुर्वन्ति, ते श्वानयोनिे शतजन्मानि प्रविश्य ततोऽनन्तरं चाण्डालेषु जायन्ते। ततः परं एकविंशत्याः युगपर्यन्तं ते नरके पतन्ति। दानचौर्यकृतां पापिनां फलं शृणु। तदनन्तरं त एव स्वपापशिलां संवाह्य संवत्सरमेकं तिष्ठन्ति। ये स्वकृत्ये दुःखिताः परद्रव्यहरणशीलाश्च भवन्ति, ते स्वकर्मणा निरन्तरं नरकाङ्गेषु पच्यन्ते। सहस्रसंवत्सरपर्यन्तं ते तस्योष्णद्रव्यस्य पिण्डान् खादन्ति। प्राणरहिताः ते भीषणे स्थले अर्धकल्पपर्यन्तं वसन्ति। तत्र ताम्रयोषितः सुशोभनाभरणभूषिताः, विदुषं पुरुषं भयात् बलात् गृह्णन्ति। या स्त्रियः पतिं परित्यज्य अन्यं गृह्णन्ति, ताः पतिं निपात्य चिरकालं स्वेच्छया रमन्ते। ताः स्तम्भमालम्ब्य सहस्रवर्षाणि तिष्ठन्ति। ततः शतशतसंवत्सरपर्यन्तं सर्वान् नरकान् अनुभवन्ति। सः अपि पञ्चकल्पपर्यन्तं सर्वदुःखानि सहते। तेषां कर्णयोः तस्योष्णद्रव्यस्य लौहकण्टकाः निपात्यन्ते। ततः तैः पूरिताः सन्तः कुम्भीपाकनरकं प्रविशन्ति। दशलक्षसंवत्सरपर्यन्तं ते लवणं खादन्ति। अन्येऽपि पापकर्मिणः एवं विदारिताः, हे राजन्। सहस्रसूचिभिः तेषां नेत्राणि विदार्यन्ते। ततः भीषणैः करवैः पापकृतः छिद्यन्ते। अथ हे राजन्, परान्नलोलुपानां भीषणनरकस्य कथां शृणु। सर्वेषु नरकेषु प्रतिवर्षं तत्रैव वसन्ति। देवभोजनभक्षिणां फलं शृणु। ये निरन्तरं भोगेषु मग्नाः पापपूर्णाश्च भवन्ति, ते सदा पच्यन्ते। ततः लवणोदकस्नानं मूत्रपुरीषभक्षणं च भवति। ये परपीडनरता भवन्ति, ते वैतरण्याः नदीं यान्ति। यः पूजाराधनं परित्यजति, स रौरवनरकं गच्छति। तत्र नक्षत्रचन्द्रग्रहसङ्ख्याभिः यातनाभिः पच्यते। सः सह सहस्रप्रपितामहैः पञ्चयुगपर्यन्तं नरके दुःखानि सहते। सः सहस्रब्राह्मणहत्या-पापसम्पन्नः इति स्मृतः। योऽन्याययोनि-जन्मा, अथवा तिर्यग्योनिजः, सः स्निग्धकर्दमकूपे दिव्यसंवत्सरपर्यन्तं तिष्ठति। उपवासदिने दन्तधावनं कुर्वन्, स्वधर्मत्यागी च, स पाखण्डीति बुधैः कथ्यते। सः सहस्रकोटिकल्पपर्यन्तं नरकान् अनुक्रम्य शुद्धिं लभते। ब्रह्महत्या-समानं पापं अनुभवति, हे राजन्। कोटिशः कल्पपर्यन्तं ते नरके वसन्ति। तेषां पापफलं वक्ष्यामि, शृणु सावधानः। ये धूमपानरता निरन्तरं रमन्ते, ब्रह्मसंवत्सरमेकं तिष्ठन्ति। एवं पापिनां विविधयातनाः नरकेषु निरूपिताः, धर्ममार्गे प्रवृत्तिर्नित्यं श्रेयसीति।