शृणु, राजन्, यथा तत्र विविधानि नरकस्थानानि वर्ण्यन्ते, यत्र जीवाः दारुणफलानि प्राप्नुवन्ति। तत्र कुम्भीपाकः, निरुच्छ्वासः, कालसूत्रः, प्रमर्दनः च इत्येते नरकाः सन्ति; मूषावस्था, वसाकूपः, वैतरणी नदी च तत्र दृश्यन्ते। पशूला, पशिला, शाल्मली वृक्षः च अपि तत्र सन्ति। स्वमांसभक्षणं, अग्निमध्ये निवासः, लवणोदकं, उष्णोदकं, तत्र क्षीरं, अन्नपिण्डभक्षणं च दृश्यते। शिलावर्णनरकः, कृमिभक्षणं, मललेपनं, मलभक्षणं, धूमपानं, रज्जुबंधनं, विविधकण्टकलेपनं च तत्र सन्ति। दारुमययन्त्राणि, मर्दनं, छेदनं, गजदन्तप्रहारः, विविधसर्पदंशः, भीषणक्षारोदकपानं, लवणभक्षणं, क्षारोदकपूर्णकुहरे प्रवेशः, मांसभक्षणं, वृक्षाग्रात् पतनं, जलमध्ये निमज्जनं, पिपीलिकादंशः, वृश्चिकपीडनं, पंके शयनं, दुर्गन्धपूर्णता, अतीवुष्णतैलपानं, तीक्ष्णपदार्थभक्षणं, अतीवुष्णशीतजलस्नानं, दन्तभङ्गः इत्यादि दशलक्षाधिकाः यातनाः तत्र सन्ति। एतेषु, यः पापी यथायोग्यं दुःखं प्राप्नोति, भूमिपाल, ब्रह्महाः, सुरापानः, स्तेनः, गुरुपत्नीगामी, अनुक्रमविच्छेदकः, निष्फलपाककर्ता, ब्राह्मणनिन्दकः, 'नास्ति अन्नम्' इति वदति, स ब्रह्महत्यायाः दोषं प्राप्नोति। विघ्नकर्ता ब्रह्मनाशकः उच्यते। सदा मिथ्यावादी अपि ब्रह्महाः इति कथ्यते। परेषां कष्टे रमते, दोषान् दर्शयति, सदा दानग्रहणे तत्परः, जीवहिंसायाम् उद्दिष्टः—एते सर्वे पापाः ब्रह्महत्या तुल्याः उच्यन्ते। श्रेण्यन्नभोजनं, गणिकासंयोगः, गुरुसंन्यासः, देवभोजनं, द्विजः शूद्रप्रहारे भोजनं, शूद्रानुमतिः सेवाकार्यं, एते पापाः सुरापानतुल्याः इति मन्यन्ते। मूलानि, कन्दाः, फलानि, कस्तूरी, वल्कलवस्त्रं, ताम्रं, त्रपु, कांस्यं, घृतं, मधु, पानसुपारी, जलं, चन्दनं—एतानि चौर्येन ग्राह्यन्ते, तदपि पापम्। पितृयज्ञविस्मरणं, धर्मविघ्नः, खाद्यचौर्यं, धान्यहरणं, भगिन्याः सह संसर्गः, पुत्रवध्व्या सह संसर्गः, नीचकन्यायाः सह संसर्गः, सुरापानपत्नीसंयोगः—एते सर्वे पापाः वर्ण्यन्ते। एवं, राजन्, यथाक्रमं पापानां विविधरूपाणि, तेषां दारुणफलानि, तथा तेषां नरकयातनाः, धर्मशास्त्रेषु विस्तारतः वर्ण्यन्ते।