राजा कामवशात् वा मोहवशात् तादृशान् जनान् कदापि न कुपीडयेत्। तपः सम्यक् कृतम् अनन्तरम् ब्राह्मणानां भोजनं सम्यक् व्यवस्थितुम् उचितम्। यदि तृणोत्पन्नैः कृमिभिः स्पर्शः भवति, वा मक्षिका इत्यादिभिः पतनम्, तदा तपः कृत्वा द्विजश्रेष्ठान् भोजयित्वा, रात्रौ चाण्डालस्पर्शे वा पतितस्पर्शे स्नानम् विधीयते। यदि तादृशे स्थले अनजानन् रात्रिं यापयति, तदा तारेषु उदितेषु, ग्रहेषु आकाशे प्रकटेषु, जलमार्गेषु, वज्रकूपेषु, मूषिककुहरेषु च, ब्राह्मणः यत्नेन यज्ञदानादिकर्माणि कुर्यात्। दानं धनस्य समर्पणम्, तडागः दानकर्म इति कथ्यते। तडागाः, कूपाः, सरांसि, देवालयाः च देवतानां कृते निर्मीयन्ते। श्वेतगवां मूत्रं, कृष्णगवां पुरीषं च संग्रहीतव्यम्। कपिलगवां घृतं च महापापनाशनम् इति गृह्यते। एतानि सर्वाणि 'ॐ' इति मन्त्रेण आहृत्य, 'ॐ' इति उच्चार्य, शुभकांस्यपात्रे पलाशपत्रमध्यस्थे स्थापनीयम्। जातिसमये, पुनः अन्यस्मिन् तादृशे अवसरः आगते, जातकः जन्ममलं शुद्धयति, मृतकः मरणमलं अपि शुद्धयति। गर्भस्रावसमये त्रिदिनानि मासे विधीयन्ते। रजः समाप्ते, धर्मपत्नी स्नानं कृत्वा शुद्धा भवति। तस्याः पिण्डोदकं पत्युः वंशानुसारम् समर्पयेत्। षड्भ्यः जनानां त्रीणि पिण्डानि दातव्यानि, तदा दाता न भ्रमति। पितामही, पितृपितामही च स्ववंशजैः एव पिण्डप्रदानं कर्तव्यम्। देवतानां आह्वानं विना श्राद्धं कर्तव्यम्, एकः पिण्डः स्थापनीयः। पार्वणश्राद्धं च, पञ्च प्रकाराणि श्राद्धानि पण्डितैः ज्ञायन्ते। पुरुषः त्रयः पिण्डान् दद्यात्, परन्तु मृत्युदिने केवलं एकं। विवाहमन्त्रैः, हस्तग्रहणेन च सा स्ववंशात् पृथक् भवति। सा तद्वद् एव मलप्राप्तिः, पिण्डोदके च। सा पिण्डे, वंशे, मले च पत्युः एकीभवति। अस्थिसंग्रहः बन्धुभिः विवेकिना कर्तव्यः। जातिव्यवस्थायाः अनुसारः अस्थिसंग्रहः विधीयते। एवं सः पितृलोकात् विमुक्तः, देवलोकः सम्मानितः भवति। "मम पितरः आगच्छन्तु, एतानि पिण्डानि स्वीकरोतु" इति संकल्पः कर्तव्यः। गोशृंगमात्रं जलं आदाय, तद् जलमध्ये विसर्जयेत्। पितृणां निवासः आकाशे, दक्षिणदिशि च। अतः पितृहितेच्छुः तेषां जलं दद्यात्। उभययोः मध्ये जलं सदा शुद्धं शुद्ध्यर्थम्। पात्रस्थं वा भूमिस्थं वा जलं सदा शुद्धं शुद्ध्यर्थम्। ये अनुष्ठानविना मृताः, तेषां भूमौ जलं दातव्यम्। उभययोः अपि अनुष्ठाने दानं कर्तव्यम्, एष धर्मः प्रतिष्ठितः। शृणु, धैर्येण, तैः उत्पन्नैः तीक्ष्णनरकानां वर्णनम्।