स्त्रियः शय्यायाः उत्तिष्ठन्त्याः शुद्धिः स्यात्, पुरुषस्तु तस्मिन्काले अशुद्धः इति स्मृतम्। यदि स्त्री दोषं कुर्यात्, द्वादश दण्डैः तस्याः दण्डनं विधीयते; यदि सा संवत्सरं गृहे न तिष्ठेत्, तदा सा स्वधने अपि वर्जित्या निष्कासनीया। पितरं स्वेच्छया पतितं घोषयितुं शक्यते, मातरं तु कदापि न पतितां मन्यन्ते। यदि पिता मृतः स्यात्, शुद्धद्रव्यैः लेपनं करणीयम्; जीवन्नपि द्विशतानां दण्डः दातव्यः। ततः शास्त्रविहितं प्रायश्चित्तं कर्तव्यम्। ये विषेण नाशिताः, शस्त्रैः हताः वा, ते चन्द्रायणेन वा द्वाभ्यां प्राकृत्चरेण शुद्धिं यान्ति। द्वाभ्यां चन्द्रायणैः, वा गवां बृषभस्य च दानेन, शुद्धिः लभ्यते। स्त्रीस्पर्शात्—दिनं सायं रात्रिं वा—तत्क्षणात् शुद्धिः स्यात्। यः गोमूत्रेण यवाः भुङ्क्ते, स अर्धमासेन शुद्धिं प्राप्नोति। यः द्विजातिः रज्जुं छिनत्ति, स एकं कृत्च्रं कुर्यात्। जान knowingly यदि कुर्यात्, अर्धकृत्च्रं; अजानन्, द्वौ इन्द्रप्रायश्चित्तौ। ब्राह्मणः यदि निषिद्धां स्त्रीं गच्छति, सुरां पिबति, मांसं वा भुङ्क्ते, विशेषतः चत्वारः अतीव पातकिनः सन्ति। गूढं अपि कृत्वा, मासमेकं प्रायश्चित्तं आचरितव्यम्। रजकः, चर्मकारः, नर्तकः, दुन्दुभिकरः—एतेषां सह भोजनं कृत्वा, तेषां स्त्रीषु गत्वा, वा तैः दत्तं पानं स्वीकृत्य, पापं लभते। माता, गुरुपत्नी, पुत्री, भगिनी, स्नुषा—एतेषां मध्ये, राज्ञी, त्यक्तवासिनी, धात्री, उत्तमजात्या अपि स्त्रियां, पितृवंश्या मातृवंश्या वा, द्विजातीनां पापक्षयः वेश्यागमनात् स्यात्। ब्राह्मणः यदि गुरुपत्नीं गच्छेत्, तदा शास्त्रविहितं प्रायश्चित्तं कुर्यात्। गावः यदि दण्डेनोपरि ताडिताः पतन्ति, तस्याः घातं यावत् अङ्गुष्ठपरिमाणं, वा भुजपरिमाणं, गर्भोत्पत्तिः वा जायते, बन्धनं, निग्रहः, ताडनं, पीडनं वा, गवां मूर्छा, पतनं, दण्डताडनं, तस्यां स्थितौ भोज्यं वा जलपानं, काष्ठैः, शिलाभिः, अश्मभिः, शस्त्रैः वा गोवधः—एतेषु, काष्ठताडने सान्तपनं, पिण्डताडने प्राजापत्यं प्रायश्चित्तं विधीयते। गवां ब्राह्मणानां च औषधं, तैलं, आहारं दातव्यम्। औषधार्थं तैलपानं, औषधभक्षणं, बन्धनं वा वत्सानां ग्रीवायाम्, चिकित्सायाः क्रिया, पादयोः केशच्छेदनं, द्वयोः पादयोः केवलं श्मश्रुच्छेदनं, सर्वाङ्गकेशच्छेदने द्वाङ्गुलपरिमितं छेदयेत्। स्त्रीणां न केशच्छेदनं, न वीरासनं विधीयते। राजा, युवराजः, विद्वान् ब्राह्मणः वा, केशशुद्ध्यर्थं द्विगुणं प्रायश्चित्तं कर्तव्यम्। द्विगुणप्रायश्चित्ते कृतं, तस्य हविः अपि द्विगुणं दातव्यम्। ये शास्त्रस्मृतिविरुद्धं प्रायश्चित्तं विधास्यन्ति, ते निन्द्याः।