सर्वपापैः विमुक्तः स जीवो विष्णोः लोकमवाप्नोति। स धर्माणां सर्वेषां पूर्णफलं प्राप्य तृप्तिमुपैति। राजन्, अस्य सर्वकर्माणि नूनं फलवन्ति भवन्ति। यत्किञ्चित् विष्णवे समर्प्य क्रियते, तत्सर्वं अनन्तपुण्यहेतुर्भवति। कर्म विष्णुः, करणानि विष्णुः, अस्माकं विष्णोः पृथक् किञ्चित् नास्ति। अथ हे राजश्रेष्ठ, शृणु, तवाग्रतः अहं प्रतिपादयामि। कोपेन वा अज्ञानात् वा येनापराधः कृतः, तस्य प्रायश्चित्तं विस्तरेण वक्तुमिच्छामि। त्रिःस्नानं प्रतिदिनं कृत्वा, पञ्चगव्येन च ब्राह्मणः शुद्धिं प्राप्नोति। यदि शेषभोजनं वा मलिनत्वं सम्प्राप्तं, तत्रापि शुद्ध्युपायं वक्ष्यामि। एकरात्रन्दिनं उपोष्य, पञ्चगव्येन शुद्धिं लभते। तथैव एकरात्रन्दिनोपोषणानन्तरं घृतं वह्नौ जुहोति। भूमौ कणं स्थाप्य संरक्ष्य, शुद्धिं प्राप्नोति। यदि तद्भोजनं सर्वमश्नाति, तदा त्रिरात्रं अशुद्धः भवति। गायत्र्याः त्रिसहस्रं जपः परमं शौचमुक्तम्। यदि द्विजातिः चाण्डालैः श्वपाकैः मूत्रपुरीषाभ्यां वा स्पृष्टः स्यात्, अथवा पतितैः रजस्वलया वा स्त्रिया, प्रसूतया वा जलोद्धारिण्या वा, अथवा रजस्वलां श्वा हस्ती वायसं वा स्पृशति, द्वे रजस्वले स्पृशेते, शेषभोजनस्पृष्टो यः स्नानं न करोति, अथवा अनवकाशे स्त्रियं उपगच्छति—एतेषु सर्वेषु मूत्रपुरीषसंस्पर्शवत् शुद्धिः विधीयते। स्त्री स्वप्नोत्त्थिता शुद्धा, पुरुषस्तु अशुद्धः। स्त्रीदण्डनं द्वादशदण्डकं, यदि सा संवत्सरं गच्छति, तर्हि सा निर्वास्या, अपि च स्वधनं विना। पिता स्वेच्छया पतितः स्यात्, माता तु कदापि न पतिता। मृतः शुद्धद्रव्यैः लेप्यः, जीवन्नपि द्विशतं दण्ड्यः। ततो यथाशास्त्रं प्रायश्चित्तं कुर्युः। ये विषेण नष्टा, शस्त्राघातेन वा हताः, तान् चान्द्रायणेन वा द्वाभ्यां प्राकृच्छ्राभ्यां शुद्धिं प्राप्नुवन्ति। द्वौ चान्द्रायणौ वा गवां दानं वृषभस्य च दानं वा शुद्ध्यर्थं कर्तव्यम्। स्त्रीस्पर्शात् दिवा सन्ध्यायां रात्रौ वा, सः तत्क्षणादेव शुद्धिं लभते। यः गोमूत्रयुतयवेन भोजनं करोति, सः अर्धमासेन शुद्धिमाप्नोति। यः द्विजातिः रज्जुं छित्वा, कृत्स्नं कृत्स्नं प्रायश्चित्तं कुर्यात्। यदि जानन् कुर्यात्, अर्धकृत्स्नं; अजानन्, द्वौ इन्द्रप्रायश्चित्तौ। ब्राह्मणः यदि निषिद्धां स्त्रियमुपगच्छति, सुरापानं वा मांसभक्षणं वा करोति, चत्वारः विशेषतः महापातकाः स्मृताः। गूढेनापि कृतः पापः पुरुषः मासमेकं प्रायश्चित्तं कुर्यात्। राजकर्मारः, चर्मकारः, नर्तकः, मृदंगकारश्च—एतेषां सह भोजनं कृत्वा, तेषां स्त्रीषु गत्वा, तेषां दानं वा पानं स्वीकरोति यः—सः दोषी स्यात्। माता, गुरुपत्नी, दुहिता, भगिनी, स्नुषा, राज्ञी, त्यक्तव्रता, धात्री, उच्चजाती वा स्त्री—एतेषु, पितृवंशे वा मातृवंशे वा, यः स्पृशति, तत्रापि यथोक्तं शुद्ध्युपायः कर्तव्यः।