सदा देवपूजननिरता हरिनाम्नि समर्पितचित्ताश्च भवन्ति ते, नृपश्रेष्ठ। ये तु अनाथस्य ब्राह्मणस्य शरीरं पत्रैः पुष्पैः फलैर्वापि जलमात्रेण च दहन्ति, तेषां स्तुतिः अप्सरसां गन्धर्वाणां च गणैः क्रियते। ते दिव्येन विमानसेनारूढाः स्वर्गलोकं यान्ति। राजन्, यदि कश्चन लिङ्गं किञ्चिदपि जलमादाय स्नापयति, यदि वा पण्डितः पुष्पैः लिङ्गपूजनं करोति विधिविनैव, यदि वा नैवेद्यफलादिभिः लिङ्गं पूजयति, अथवा विधिविनैव विष्णुमर्चयति, हे कर्वंशवंशसम्भूत, यदि कश्चित् मन्दिरं मृद्नाति, यदि वा भग्नं स्फटिकलिङ्गं पुनः स्थापयति, यदि मन्दिरे चर्ममात्रमर्पयति, यदि सुगन्धिजलेन मन्दिरभूमिं सिञ्चति, यदि मृत्तिकया वा धातुभिः मन्दिरं लेपयति, यदि कश्चन राजन्, पाषाणचूर्णेन मन्दिरं आवृत्य पूजयति, यदि देवालये दीपं प्रज्वालयति, यदि विष्णोः शङ्करस्य वा दीपं अनवरतं प्रज्वालयति, यदि कश्चित् शङ्करं वा विष्णुं पूज्यमानं दृष्ट्वा प्रणमति, यदि देवीमादित्यं वा एकवारं प्रदक्षिणं करोति, सः एतानि कृत्वा तदधिष्ठानं प्राप्य द्वौ लक्षौ वर्षयोः सुखं भुङ्क्ते। प्रत्येकस्य पदस्य प्रदक्षिणायाः फलम् अश्वमेधयागसमानम्। तस्य कर्तव्यं न शिष्यते, पुनर्जन्म न भवति। शङ्करस्य प्रसादेन स्वर्गात् न पतति। यद् यद् इच्छति, तत् सर्वं प्राप्नोति। गायनं कुर्यात् न वा, सः रुद्रस्य लोके मोक्षं लभते। हंसवाहनारूढः सः ब्रह्मलोकं याति। सर्वपापविमुक्तः, विमानैः दशसहस्रयुगपर्यन्तं वसति। एवंविधस्य पुण्यस्य वर्णनं शिवः अपि न शक्नोति। ते देवेश्वरं तुष्यन्ति; तेषां पुण्यस्य फलं शृणु। स्वर्गं प्राप्त्वा पञ्चकल्पपर्यन्तं तत्र रमन्ते। सर्वपापविनिर्मुक्तः सः विष्णुना सह रमते, विष्णुलोकं प्राप्नोति। सर्वधर्मफललाभेन तृप्तिं प्राप्नोति। राजन्, सर्वकर्माणि सुफलानि भवन्ति। यत् किञ्चिद् तस्य सम्बन्धेन क्रियते, तत् अनन्तपुण्यदायकम्। कार्यं विष्णुरेव, करणानि विष्णुरेव; अस्माकं विष्णोः पृथक् किञ्चिद् नास्ति। एवमेतत्, राजश्रेष्ठ, शृणु। यः क्रोधात् वा अज्ञानात् वा पापं कृतवान्, तस्य प्रायश्चित्तं वक्ष्यामि। ब्राह्मणः त्रिसन्ध्यं स्नानं कुर्यात्, पञ्चगव्येन शुद्धिं लभते। शेषभोजनस्य वा मलिनस्य च शुद्धिं वक्ष्यामि। एकरात्रं उपोष्य, पञ्चगव्येन शुद्धो भवति।