शृणु राजन्, विष्णोः नारिकेलतोयाभिषेकस्य फलम्। यः भक्त्या विष्णुं नारिकेलतोयेन स्नापयति, स विष्णुना सह द्विशतककुलैः सहानन्दं लभते। स केशवेन सह लक्षशः पितृभिः विष्णोः धाम प्राप्नोति। भक्त्या हरिं स्नाप्य, वैष्णवं पदम् अधिगच्छति। सर्वपापविमुक्तः स विष्णुना सह मोदते। त्रिशतसज्जनैः सह विष्णोः धाम्नि निवसति। शुक्लपक्षचतुर्दश्यां, अष्टम्यां, पौर्णमास्यां च, चन्द्रसूर्यग्रहणयोः, मन्वादौ, युगादौ च, शनिवारेनवम्यां, मङ्गलवासरेऽश्विन्यां, बुधवासरेऽनुराधायां, श्रावणसौरमासे, बुधाधिष्ठितायामष्टम्यां, आषाढे बुधमासे, पुण्यस्थलेषु च – घृतमधुदध्ना वा, यः स्नापयति, तस्य फलं शृणु। स त्रिशतसज्जनैः सह विष्णुपुरीं गच्छति, हे नृप। स मोक्षं प्राप्नोति, पुनर्जन्म च दुर्लभं भवति। शिवं क्षीरेण सम्पूज्य, शिवसायुज्यं प्राप्नोति, शुद्धिं च गच्छति। अष्टम्यां वा सोमवासरे शिवसायुज्यं लभते। घृतमधुना शिवम् अर्चयन्, शिवतुल्यत्वं प्राप्नोति। पितृभिः साधुभिश्च तुल्यम् अधिगच्छति। स साधुभिः सह शिवलोकं कल्पपर्यन्तं वसति। क्षीरेण वा, हे भाग्यवन्, मया उक्तं फलं शृणु। कोटिशः कुलं उद्धृत्य, शिवपदं नयति। दशसहस्रजन्मार्जितपापविमुक्तः स तत्पदं प्राप्नोति। अनन्तकुलैः सह विष्णुधाम प्राप्नोति। सम्पूज्य, पापविमुक्तः, विष्णुपुरीं युगपर्यन्तं वसति। यथाविधि सम्पूज्य, महाबाहो, तदनुरूपं दैवतम् अधिगच्छति। धूपं भक्त्या दत्वा, सर्वपापात् विमुच्यते नरः। दानेन, नृपश्रेष्ठ, सर्वकामान् लभते। पापविमुक्तः, गङ्गास्नानफलं प्राप्नोति। दीपदानस्य फलं विष्णवे, यद् शम्भवे च, शृणु। तदनुरूपं दैवतं प्राप्नोति, त्रिपुरुषपितृभिः सह। दानेन, चत्वारिंशत्प्रपितृभिः सह तं परमं पदं गच्छति। विष्णुधाम प्राप्नोति, यत्र पुनरागमनं दुष्करम्। न कदापि, न भविष्यति, अन्नतोयदानसमानं दानम्। सर्वदानफलं, राजन्, अन्नदातुः एव लभ्यते। तस्य पुनरावृत्तिः नास्ति—एष शास्त्रेषु स्थापितम्। अन्नदानं वेदवित्प्रवक्तृभिः निरूपितम्। तोयदातुः पापाद् विमुच्यते—इति पद्मयोनिना उक्तम्। तस्मात्, भूमिपते, अन्नदाता जीवितदाता इति विज्ञेयः। तस्मात्, राजेन्द्र, अन्नदानसमानं दानं नास्ति। यमदूताः तं न पश्यन्ति; तस्मात्, अन्नदाता सर्वोत्तमः।