एवं किल महात्मनः, यः पुरुषः पुण्यकर्माणि कुर्यात्, सः स्वकुलस्य त्रिभिः पिढिभिः सहितः ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। तस्य पुण्यस्य प्रभावात्, तस्य छायायामर्धक्षणमात्रं स्थित्वा, सः स्वर्गलोकं नीयते। ये सरांसि वा ग्रामान् वा निर्मन्ति, त एव हरिसहिताः पूज्यन्ते। देवकार्यार्थं ये कर्माणि कुर्वन्ति, तेषां पुण्यफलं शृणु। तस्य कुलस्य दशकोटिसंख्यकवर्षाणि यावत्, सः स्वर्गे रमते। त एव ब्रह्मणो धाम प्राप्नुवन्ति, यः युगानां एक एव प्रभुः अस्ति। राजन्, तेषां कर्मणां पुण्यफलं यथा अहं वदामि, तत्त्वेन शृणु। सः नारायणधामे शतयुगपर्यन्तं वसति। गङ्गामृतजलस्य दानात् यत् पुण्यं लभ्यते, तत् शृणु। यस्य कर्माणि गीतानि भवन्ति, सः विष्णोः आनन्देन प्रमुदितः रमते। ब्रह्महत्यााद्यपि महापापानि तस्य नश्यन्ति। सः क्षीरसागरनिलयेन भगवता सह, चन्द्रतारकसमये यावत्, वसति। त्रिपिढिसहितः ब्रह्मलोकं पुनः प्राप्नोति। सः विष्णोः धामे सर्वभूतप्रलयपर्यन्तं वसति। एकविंशतिपिढिसहितः विष्णोः मंदिरे रमते। विष्णुलोकात् पुनरागमनं तस्य न भवति, नराधिप। सः वैष्णवधामे दशसहस्रकुलसहितः रमते। विष्णोः नगरे लक्षकुलसहितः वसति। राजन्, कोटिकुलसमेतः सः हरिसंयोगं प्राप्नोति। सः विष्णुसंयोगं लक्षलक्षसहितः प्राप्नोति। अधुना विष्णोः नारिकेलजलेन अभिषेकस्य फलम् शृणु। सः विष्णुना द्विशत्कुलसहितः रमते। केशवेन सह लक्षपितृभिः विष्णुधामं गच्छति। भक्त्या हरिं स्नाप्य, वैष्णवधामं प्राप्नोति। सर्वपापविमुक्तः सः विष्णुना सह रमते। त्रिशत्सज्जनैः सह विष्णुधामे वसति। शुक्लपक्षचतुर्दश्यष्टम्यां पूर्णिमायां च, चन्द्रसूर्यग्रहणे, मनुव्यत्यये, युगारम्भे च, शनिवसरे अमावास्यायां, मंगलवासरे अश्विनीनक्षत्रे, बुधवासरे अनुराधानक्षत्रे, श्रावणसौरमासे, बुधाधिष्ठिताष्टम्यां, अशाढमासे बुधे, पुण्यस्थले च, तैलमधुदध्ना वा अभिषेकस्य फलं शृणु। सः विष्णुनगरे त्रिशत्सज्जनैः सह वसति, राजन्। सः मोक्षं प्राप्नोति, राजन्, पुनर्जन्म तस्य कठिनम्। क्षीरदानेन शिवाय, शिवसंयोगं प्राप्नोति, शुद्धः च भवति। अष्टम्यां वा सोमवासरे शिवसंयोगं प्राप्नोति। घृतमधुना शिवाय दत्वा, शिवतुल्यत्वं प्राप्नोति। पितृभिः सज्जनैः च तदनुरूपं सादृश्यं प्राप्नोति। सः शिवलोकं कल्पपर्यन्तं सज्जनैः सह वसति। अथवा क्षीरदानेन, सौभाग्यशाली, मया उक्तं फलम् शृणु।