राजा अत्यन्तं हृष्टः स्वयमेव तद् कर्तुम् उत्सुकः अभवत्। ततो राज्ञः आज्ञया बुद्धिसागरः अपि हर्षेण तत्र प्रवृत्तः। स सर्वतः पञ्चाशद् धनुषः दीर्घं च विस्तीर्णं च तद् सरः निर्मितवान्। निर्मिते तस्मिन् सरसि, सः सर्वं कृत्यं राज्ञे निवेदितवान्। तत्र, हे राजन्, तृषार्ताः यात्रिकाः शुद्धं जलं प्राप्नुवन्। सः पापानि अपोह्य, लोकनाथस्य — मम प्रभोः — लोकं गतवान्। चitraguptaḥ तानि सर्वाणि कर्माणि मम समीपं निवेदितवान्। अतः सः अत्र धर्मरथमारोहणाय योग्यः। बुद्धिसागरः धर्माख्यं रथं समारूढः। मृतः सः मम धाम आगत्य हर्षेण प्रणामं कृतवान्। चitraguptaḥ तस्मात् सरसः उत्पन्नं धर्मं वर्णितवान्। पुनः, हे राजन्, तस्य शैलस्य पृष्ठे, वालुकामयस्य पर्वतस्य पार्श्वे, कालेन किञ्चित् अतीते, तेन वराहेण — हे नृपश्रेष्ठ — पुनः तेनैव वराहेण अन्यस्मिन् काले अत्र द्वे सरसी निर्मिते। ताभ्यां तृषार्ताः लघु-वनचराः प्राणिनः जलं पीत्वा तृप्तिम् आप्नुवन्। तत्र त्र्यङ्गुल-गम्भीरं गर्तं खनित्वा अधिकं जलं निर्मितम्। तदानीं त्वम्, हे राजन्, तत्र प्राप्तः यदा जलं शुष्कम् आसीत्। ततः तव मन्त्रिणः उपदेशेन त्वम् अपि तत्र प्रवृत्तः। तत्र वृक्षाः अपि रोपिताः येन सर्वजनानां हितं जातम्। धर्ममयेन दिव्येन रथेन त्वम् तं वाहनं समारूढः। षष्ठः सः राजा अपि पुण्यभाग्भूतः दिव्यं रथं समारूढः। एतद् श्रुत्वा पापात् जन्ममृत्युच्छेदः स्यात्। सः अपि तस्मात् सरः-निर्माणात् सम्प्राप्तं पुण्यं लभते। अधुना शृणु, यः शिवस्य वा हर्यः वा निमित्तं एतत् करोति, तेन लभ्यमानं पुण्यं। सः त्रिषु कल्पेषु नूनम् विष्णोः पादमूलम् अधिवसति — नात्र संशयः। येन लब्धं पुण्यं, तत् विस्तरेण मत्तः शृणु। त्रिषु कल्पेषु विष्णोः पादमूलवासात् अनन्तरं ब्रह्मणः पुरीं प्राप्नोति। ततो योगिनां कुले, दयायुक्तः, सः जायते। यः काष्ठेन निर्माति, तस्य फलम् द्विगुणं स्मृतम्। स्फटिकेन वा शिलया च निर्मिते दशगुणं फलम् इह सम्यक् ज्ञेयम्। यः देवालयं वा तडागं वा ग्रामं रक्षति, सः अपि पुण्यभाग् भवति। लेपन-प्रोक्षण-चित्रादिभिः देवालयसेवा यः करोति, सः अपि पुण्यं लभते। वेतनार्थं कर्म वा, पुण्यहेतोः प्रेरितः वा, यः करोति, तस्य पुण्यं भवति। हे राजन्, तडागस्य फलस्य अर्धं कूपस्य फलम् उक्तम्। नृपते, कूपस्य फलम् शतगुणं नाड्याः फलात् स्मृतम्। उभयोः फलम् समं इति पद्मयोनिः उक्तवान्। वेदवित् जनाः उभयोः लौकिकं फलम् समं इति वदन्ति। यदि दरिद्रः कूपं निर्माति, तस्य पुण्यं समं इति कीर्तितम्।