नारदपुराणम्

एकस्मिन् समये, यदा द्वौ महात्मानौ समागत्य सर्वाणि धर्माणि व्याख्यातुं प्रारम्भताम्, तदा ते हरिम् स्तुवन्तः सगुणं गानं कृतवन्तः। तत्र सर्वे अप possessiveness च अहंकारात् मुक्ताः, ब्रह्मचारिणः च आसन्। तान् सदा स्मृतिः संतानः, कुमारः च बलवान् च, शाश्वतः स्मृतः। ततः तेषां मार्गे, द्विजाः गङ्गां दृष्ट्वा, या विष्णोः पादात् उत्पन्ना, स्नानार्थं गच्छन्ति। तत्रैव, दिव्यः ऋषिः नारदः प्रकटितः। तान् स्नानं कर्तुं दृष्ट्वा, सः नमस्कारं कृत्वा तेषां सह स्नानं कृतवान्, हृष्टः च अभवत्। नारायण, अच्युत, अनन्त, वासुदेव, जनार्दन, हे प्रभो! क्षीरसागरं उपविश्य, देवगणानां अधिपः, दामोदर, ते त्वाम् नमः। हे अव्यक्त, अनिरुद्ध, पवित्र, मुरान्धक, सर्वस्मिन् भयात् रक्ष मे। स्नानं कृत्वा, नारदः च तस्य सहपाणिः, पापानि शुद्धानि कृत्वा, पारं गत्वा, विविधानां कथाः प्रारभत। तत्र नारदः प्रश्नं पृष्टवान्, "त्वं सर्वे जगतः स्वामी, हे भाग्यशाली, शाश्वताः। अतः मम प्रश्नः अस्ति— भाग्यशाली प्रभोः चिह्नानि कथं ज्ञास्यन्ति?" "कथा हरिः, यस्य पादजलम् गङ्गा, कथं ज्ञायते?" इति पृष्टवान्। "ज्ञाने च तपसः च चिह्नानि, हे मानदातारः, कथं ज्ञायते?" "यः उभयात् जगतां मध्ये निवसति, गुणैः सह च गुणातीतः, योगिनां स्वामी, योगस्य स्वरूपः, योगेन प्राप्यः, विष्णुः, ज्ञानेन सम्यक् ज्ञातव्यः, ज्ञाता, सम्पूर्ण ज्ञानस्य धारकः, ध्यानस्य स्वामी, यः ध्यानकर्ता, ध्यान्यम्, च ध्यानम् आत्मा अस्ति।" "तेन शक्तिमतः, अव्यक्त, पुरातन, सत्यं स्तुति केन च सदा नमामि। यः कालान्ते रुद्रः इति कथ्यते, यः ज्ञानेन पूज्यते— तं अव्यक्तं समर्पयामि।" "तेनैव प्राचीन विष्णोः शरणं गच्छामि। यः देहाणां कारणं, यः इच्छायाः पूर्वं अस्ति— तस्मिन् सदा शरणं गच्छामि।" "यः पृथिवीं च नदीनां आनन्दं ददाति, तं वासुदेवं सदा नमामि। यः भक्तं प्रह्लादं रक्षति, शत्रुं च छिन्नं करोति— तं अव्यक्तं प्रभुम् सम्मानामि।" "संसारस्य सृष्टिकर्ता, निष्क्रियः, सर्वोच्चः, पुरातनः व्यक्तिः, तं नमामि। यः स्वकृतिं विविधरूपेण एकः अस्ति— तं आद्यात्मनं नमामि।" "यस्य सर्वे गच्छन्ति, यः च सर्वे तस्यात् उद्भवन्ति— तस्मिन् शरणं गच्छामि। अपृक्तः च पूर्णः— तस्मिन् शरणं गच्छामि।" "सर्वज्ञः यः सर्वत्र प्रकाशते— तस्मिन् शरणं गच्छामि। देवाणां कल्याणार्थं, तं कूर्मं शरणं गच्छामि।" "यः जगतं धारयति— तं वराहं नमामि। यः शत्रून् च चीरयति— तं नरसिंहं नमामि।" "ब्रह्मलोकात् पादानां पर्यन्तं— तं अजेयम् देवताः नमामि। यः क्षत्रियवृत्तिं च चीरयति— तं जमदग्निसुतं नमामि।" "यः राक्षसाणां गणं च नाशयति— तं रामचन्द्रं नमामि।" इत्येवम् सर्वे मिलित्वा हरिम् स्तुवन्तः, तस्य गुणानां महिमाम् अवगच्छन्ति।