ਤਾਰਾਦਿਪਞ੍ਚਮਂ ਨ੍ਯਾਸਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇष੍ਟਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਤਾਰਾ ਤੋਂ ਪੰਜਵਾਂ ਨਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲ ਸਕਣ।
ਤਾਰਾਦ੍ਯਾ ਨ੍ਯਾਸਪੂਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯੋਜ੍ਯਾ ਅष੍ਟਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਤਾਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਨਿਆਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਰਤਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰੀ ਚ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾ ਇਤ੍ਯष੍ਟੌ ਤਾਰਿਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਕਾਮੇਸ਼ਵਰੀ ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ—ਇਹ ਅੱਠ ਤਾਰਾਵਾਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹृਦਿ ਨਾਭੌ ਫਲੇ ਮੂਲਾਧਾਰੇ ਚੇਤਾਃ ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਮਨ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦਿਲ, ਨਾਭੀ, ਫਲ ਅਤੇ ਮੂਲ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਧਾਰੇ ਕਾਮਰੂਪਾਖ੍ਯਂ ਬੀਜਂ ਹ੍ਰਸ੍ਵਾਰ੍ਣਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਮੂਲ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਛੋਟੀ ਵਾਂਅ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਮਰੂਪ ਨਾਮਕ ਬੀਜ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲਲਾਟੇ ਪੂਰ੍ਣਗਿਰ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਕਵਰ੍ਗਾਦ੍ਯਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ, ਪੂਰਨਗਿਰੀ ਨਾਮਕ ਬੀਜ, ਕ-ਵਰਗ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਣ੍ਠੇ ਤੁ ਮਥੁਰਾਪੀਠਂ ਦਸ਼ਮ ਯਾਦਿਕਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਗਲੇ ਵਿੱਚ, ਮਥੁਰਾ ਪੀਠ, ਦਸਵੇਂ ਅੱਖਰ ਯ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹृਦਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦੇਕਜਟਾਂ ਤਾਰਿਣੀਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਏਕਜਟਾ ਨੂੰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਤਾਰਿਨੀ ਨੂੰ ਟਿਕਾਓ।
ਮਹੋਗ੍ਰਾ ਵਤ੍ਸਰੇ ਨੇਤ੍ਰੇ ਪਿਙ੍ਗਾਗ੍ਰੈਕਜਟਾਸ੍ਤ੍ਰਕੇ
ਮਹੋਗਰਾ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਪਿੰਗਾ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਏਕਜਟਾ ਤਿੰਨ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵਿੱਚ।
ਅਙ੍ਗੁष੍ਠਾਦਿष੍ਵਙ੍ਗੁਲੀषੁ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਿਆਸ ਕਰੋ।
ਛੋਟਿਕਾਮੁਦ੍ਰਾਯਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਿਗ੍ਬਨ੍ਧਂ ਦੇਵਤਾਂ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਚੋਟਿਕਾ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੋ।
ਉਗ੍ਰਤਾਰਾਂ ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਵਾਦੇ ऽਤਿਸਿਦ੍ਧਿਦਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਗ੍ਰਤਾਰਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਵਾਦ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਮ੍ਬੁਂ ਖਡ੍ਗਂ ਕਪਾਲਂ ਚ ਨੀਲਾਬ੍ਜਂ ਦਧਤੀਂ ਕਰੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਤਲਵਾਰ, ਖਪੜ, ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਚਤੁष੍ਕਂ ਹਿ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਰਕ੍ਤਪਦ੍ਮਕੈਃ
ਚਾਰ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰੋ, ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਵਜੋਂ, ਲਾਲ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ।
ਨਾਰੀਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਨਿਸ਼ਿ ਬਲਿਂ ਚਰੇਤ੍
ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ, ਛੁਹਦੇ ਅਤੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਲੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਤੇ ਵਨਮਧ੍ਯੇ ਵਾ ਸ਼ਵਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਵ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ।
ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਸਾਧਯਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਾਧਿਤੈਵਂ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਧ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀਤਿ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪੀਠਸ੍ਯ ਨਵ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਪੀਠ ਦੀਆਂ ਨੌਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਪੀਠਾਤ੍ਮਨੇ ਹਾਰ੍ਦ੍ਦਂ ਪੀਠਸ੍ਯ ਮਨੁਰੀਰਿਤਃ
ਯੋਗ ਦੇ ਆਸਨ ਦੀ ਸਾਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ 'ਹਾਰੱਦ' ਮੰਤ੍ਰ ਆਸਨ ਲਈ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਵਦ੍ਦੇਵੀਂ ਤਦ੍ਵਿਧਾਨਮਥੋਚ੍ਯਤੇ
ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਉਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਧਿਪਤਯੇ ਤਨ੍ਦ੍ਰੀਸੋਪਨੀਤਂ ਬਲਿਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਪੁਜਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਲਿਂ ਤੇਨ ਮਧ੍ਯਰਾਤ੍ਰੇ ਚਤੁष੍ਪਥੇ
ਉਹ ਭੋਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੌਰਾਹੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਧ੍ਰੁਵੋ ਵਜ੍ਰੋਦਕੇ ਵਰ੍ਮ ਫਟ੍ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਣੋ ਜਲਗ੍ਰਹੇ
'ਵਜਰੋਦਕ' ਸਥਿਰ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, 'ਫਟ' ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਲਈ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਮਾਯਾਃ ਭृਗੁਃ ਕਰ੍ਣੋਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਮਤਃ
'ਤਾਰਾ', 'ਮਾਇਆ', 'ਭ੍ਰਿਗੁ', 'ਕਰਨ', ਅਤੇ 'ਵਿਸ਼ੁੱਧ' ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਹਨ।
ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਨਯਨਸ੍ਵਾਹਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਆਚਮਨੇ ਮਤਃ
'ਕਲਪਾਂਤਨਯਨਸ੍ਵਾਹਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਆਚਮਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਖਰਿਵਿਦ੍ਯਾਯੁਗ੍ਰਿਜਸ਼੍ਵ ਸਰ੍ਵਵਾਨ੍ਤੇ ਬਕੋ ऽਬ੍ਜਵਾਨ੍
'ਖਰੀਵਿਦਿਆ', 'ਯੁਗਰਿਜ', 'ਸ਼ਵਾ', 'ਸਰਵਵਾਂਤ', 'ਬਕ', ਅਤੇ 'ਅਬਜਵਾਨ' ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤਿਵਰ੍ਣਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਿਖਾਯਾ ਬਨ੍ਧਨੇ ਮਨੁਃ
ਤੇਈ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਚੋਟੀ ਬੰਨਣ ਲਈ ਹੈ।
ਨਵਾਰ੍ਣੇਨਾਮੁਨਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮਿਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਇਸ ਨੌਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਕਰਤਾ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।
ਹੁਂ ਫਟ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ ਗੁਣੇਨ੍ਦ੍ਵਰ੍ਣੋ ਮਨੁਰ੍ਵਿਘ੍ਨਨਿਵਾਰਣਮ੍
'ਹੁੰ ਫਟ ਸ੍ਵਾਹਾ', ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਅੱਖਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਥੇਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਦੇਹਂ ਦਹੇਤ੍ਸਾਦ੍ਧਸ੍ਵਪਾਪ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪ ਸਾੜੇ ਜਾਣ।