ਲੋਕੇਸ਼ਾਃ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਪੂਜ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਜ੍ਰਾਦਿਕਾਨ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਤੇ ਵਜ੍ਰ ਆਦਿਕ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ,
ਆਜ੍ਯੇਨ ਖਾਦਿਰੇ ਵਹ੍ਨੌ ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਮਨੁਃ
ਘੀ ਨਾਲ ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਮੰਤਰ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਉਤ੍ਪਲੈਰ੍ਜੁਹ੍ਵਤੋ ਨੂਨਂ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ,
ਰਾਜੀਲਵਣਹੋਮੇਨ ਵਨਿਤਾਂ ਵਸ਼ਮਾਨਯੇਤ੍
ਰਾਜੀਵ ਤੇ ਲੂਣ ਦੀ ਹੋਮ ਨਾਲ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ,
ਵਾਣੀਬੀਜਜਪਾਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜੋ ਵਾਣੀ ਦੇ ਬੀਜ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ,
ਤਸ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਮੰਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਰੁਣਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦੀਪਿਕਾ ਚ ਬਿਨ੍ਦੁਯੁਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਧਾ ਤਤਃ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੀਪਕ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਬਿੰਦੂ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਬੀਜਾਨਿ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਮਨੂਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਸੱਤ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਹਨ; ਇਹ ਉੱਤਮ ਮੰਤ੍ਰ 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬੀਜਂ ਮਾਯਾਦੀਰ੍ਘਵਰ੍ਤ੍ਮ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੁਕ੍ਤਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਬੀਜ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਰਸਤਾ ਲੰਮਾ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਮਾਤृਕਾਰ੍ਣਾਨ੍ਦਸ਼ ਦਸ਼ ਹृਦਯੇ ਭੁਜਯੋਃ ਪਦੋਃ
ਦਸ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਅੱਖਰ ਦਿਲ, ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਰਃ ਕृਪਾਣਮਭਯਂ ਵਰਂ ਹਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ, ਨਿਡਰਤਾ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਹਾਥ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਲਙ੍ਕृਤਵਰ੍ਣਾਂ ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਾਙ੍ਗੀਂ ਕਾਲਿਕਾਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਕਾਲੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸਿਆਹ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਹਰ ਸਿੰਗਾਰ ਤੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੂਨੈਃ ਕਰਵੀਰੋਤ੍ਥੈਃ ਪੂਜਾਯਨ੍ਤ੍ਰਮਥੋਚ੍ਯਤੇ
ਫੁੱਲਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਯੰਤਰ ਵੇਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਮष੍ਟਦਲਂ ਬਾਹ੍ਯੇ ਭੂਪੁਰਂ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਾ ਵਿਲਾਸਿਨੀ ਵਾਪਿ ਦੋਗ੍ਧ੍ਯਘੋਰਾ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾ
ਨਿਤਿਆ, ਵਿਲਾਸਿਨੀ ਜਾਂ ਡੋਗਧੀ, ਅਘੋਰਾ ਅਤੇ ਮੰਗਲਾ—
ਸ਼ਿਵਰੂਪਸ਼ਵਸ਼੍ਥਾਂ ਚ ਸ਼ਿਵਾਭਿਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵੇष੍ਟਿਤਾਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਵ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—
ਕਾਲੀਂ ਕਪਾਲਿਨੀਂ ਕੁਲ੍ਲਾਂ ਕੁਰੁਕੁਲ੍ਲਾਂ ਵਿਰੋਧਿਨੀਮ੍
ਕਾਲੀ, ਕਪਾਲਿਨੀ, ਕੁੱਲਾ, ਕੁਰੁਕੁੱਲਾ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧਿਨੀ—
ਉਗ੍ਰਾਮੁष੍ਣਪ੍ਰਭਾਂ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਨੀਲਾਧਾਨਾਂ ਬਲਾਕਿਕਾਮ੍
ਉਗਰਾ, ਉਸ਼ਣਪ੍ਰਭਾ, ਦੀਪਤਾ, ਨੀਲਾ, ਧਨਾ ਅਤੇ ਬਲਾਕਿਕਾ—
ਪਦ੍ਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸੁਯਤ੍ਨੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਨਾਰਾਯਣੀਤ੍ਯਪਿ
ਕਮਲ 'ਤੇ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣੀ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਹੀ ਨਾਰਸਿਂਹਾ ਚ ਪੁਨਰੇਤਾਸ੍ਤੁ ਭੂਪੁਰੇ
ਵਾਰਾਹੀ ਅਤੇ ਨਾਰਸਿੰਹੀ ਨੂੰ ਵੀ ਫਿਰ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੀਮੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾਦਿਕਾਂ ਚਾਪਿ ਵਸ਼ੀਕਰਣਭੈਰਵੀਮ੍
ਭੀਮਾ, ਉਨਮੱਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ, ਨਾਲ ਹੀ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਭੈਰਵੀ—
ਏਵਮਾਰਾਧਿਤਾ ਕਾਲੀ ਸਿਦ੍ਧਾ ਭਵਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਾਲੀ, ਮੰਤ੍ਰੀ ਲਈ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਵਾ ਪਰਸ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਕਾਨ੍
ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਹਿਤਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ ਕਾਲੀਭਕ੍ਤੋ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਆਪਣਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਯੁਤਂ ਸੋ ऽਚਿਰਾਦੇਵ ਵਾਕ੍ਪਤੇਃ ਸਮਤਾਮਿਯਾਤ੍
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਪੇਦ੍ਯੋ ऽਯੁਤਮੇਤਸ੍ਯ ਭਵੇਯੁਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਜੋ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਕਪੁष੍ਪਸਹਸ੍ਰੇਣਾਭ੍ਯਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਵੀਯਰੇਤਸਾ
ਆਪਣੀ ਹੀ ਬੀਜ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਅਰਕ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ,
ਸੋ ऽਚਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਧਰਣੀਪ੍ਰਭੁਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਹ ਕਰਮ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕਵਿਤ੍ਵੇਨ ਰਮ੍ਯੇਣ ਜਨਾਨ੍ਮੋਹਯਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੋਹ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲੇਨ ਦੇਵੇਨ ਮਾਰਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਕਾਲ ਦੇਵਤਾ ਮਾਰਾ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ,