ਪਿਙ੍ਗਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸਮृਦ੍ਧਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰੇਵ ਚ
ਪਿੰਗਲਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਅਤੇ ਬੁਧੀ ਵੀ,
ਤ੍ਰਿਲੋਕਧਾਤ੍ਰੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਗਾਯਤਰੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ,
ਵਿਮਲਾ ਕਮਲਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦਰੁਣੀ ਪੁਨਰਾਰੁਣੀ
ਵਿਮਲਾ, ਕਮਲਾ, ਫਿਰ ਅਰੁਣੀ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਅਰੁਣੀ,
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਮਾਤਾ ਸਤੀ ਹਂਸੀ ਮਰ੍ਦਿਕਾ ਵਜ੍ਰਿਕਾ ਪਰਾ
ਸੰਧਿਆ, ਮਾਤਾ, ਸਤੀ, ਹੰਸੀ, ਮਰਦਿਕਾ, ਵਜ੍ਰਿਕਾ ਅਤੇ ਪਰਾ,
ਤ੍ਰਿਮੁਖੀ ਸਪ੍ਤਵਦਨਾ ਸੁਰਾਸੁਰਵਿਮਰ੍ਦ੍ਦਿਨੀ
ਤਿੰਨ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੱਤ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ,
ਰਥਰੇਖਾਹ੍ਵਯਾ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛਸ਼ਿਰੇਖਾ ਤਥਾਪਰਾ
ਫਿਰ ਰਥਰੇਖਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਸ਼ੀਰੇਖਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ,
ਤਤੋ ਭੁਵਨਪਾਲਾਖ੍ਯਾ ਤਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਦਨਾਤੁਰਾ
ਫਿਰ ਭੁਵਨਪਾਲਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਦਨਾਤੁਰਾ,
ਅਨਙ੍ਗਕੁਸੁਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਸੁਰਭਯਙ੍ਕਰੀ
ਅਨੰਗਕੁਸੁਮਾ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪਾ ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੀ ਹੈ,
ਵਰਦਾਖ੍ਯਾਥ ਵਾਗੀਸ਼ੀ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਃਸਮੀਰਿਤਾਃ
ਵਰਦਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਫਿਰ ਵਾਗੀਸ਼ੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਂਸਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਚਾਰੀਆਂ ਗਈਆਂ,
ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣ੍ਯਸ਼੍ਚੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼੍ਯਸ੍ਤਾ ਯੁਦ੍ਧੋਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਾਨਸਾਃ
ਉਹ ਦੰਦ ਵਾਲੀਆਂ, ਉੱਚੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ,
ਲੋਕੇਸ਼ਾਃ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਪੂਜ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਜ੍ਰਾਦਿਕਾਨ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਤੇ ਵਜ੍ਰ ਆਦਿਕ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ,
ਆਜ੍ਯੇਨ ਖਾਦਿਰੇ ਵਹ੍ਨੌ ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਮਨੁਃ
ਘੀ ਨਾਲ ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਮੰਤਰ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਉਤ੍ਪਲੈਰ੍ਜੁਹ੍ਵਤੋ ਨੂਨਂ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ,
ਰਾਜੀਲਵਣਹੋਮੇਨ ਵਨਿਤਾਂ ਵਸ਼ਮਾਨਯੇਤ੍
ਰਾਜੀਵ ਤੇ ਲੂਣ ਦੀ ਹੋਮ ਨਾਲ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ,
ਵਾਣੀਬੀਜਜਪਾਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜੋ ਵਾਣੀ ਦੇ ਬੀਜ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ,
ਤਸ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਮੰਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਰੁਣਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦੀਪਿਕਾ ਚ ਬਿਨ੍ਦੁਯੁਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਧਾ ਤਤਃ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੀਪਕ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਬਿੰਦੂ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਬੀਜਾਨਿ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਮਨੂਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਸੱਤ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਹਨ; ਇਹ ਉੱਤਮ ਮੰਤ੍ਰ 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬੀਜਂ ਮਾਯਾਦੀਰ੍ਘਵਰ੍ਤ੍ਮ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੁਕ੍ਤਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਬੀਜ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਰਸਤਾ ਲੰਮਾ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਮਾਤृਕਾਰ੍ਣਾਨ੍ਦਸ਼ ਦਸ਼ ਹृਦਯੇ ਭੁਜਯੋਃ ਪਦੋਃ
ਦਸ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਅੱਖਰ ਦਿਲ, ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਰਃ ਕृਪਾਣਮਭਯਂ ਵਰਂ ਹਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ, ਨਿਡਰਤਾ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਹਾਥ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਲਙ੍ਕृਤਵਰ੍ਣਾਂ ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਾਙ੍ਗੀਂ ਕਾਲਿਕਾਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਕਾਲੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸਿਆਹ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਹਰ ਸਿੰਗਾਰ ਤੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੂਨੈਃ ਕਰਵੀਰੋਤ੍ਥੈਃ ਪੂਜਾਯਨ੍ਤ੍ਰਮਥੋਚ੍ਯਤੇ
ਫੁੱਲਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਯੰਤਰ ਵੇਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਮष੍ਟਦਲਂ ਬਾਹ੍ਯੇ ਭੂਪੁਰਂ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਾ ਵਿਲਾਸਿਨੀ ਵਾਪਿ ਦੋਗ੍ਧ੍ਯਘੋਰਾ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾ
ਨਿਤਿਆ, ਵਿਲਾਸਿਨੀ ਜਾਂ ਡੋਗਧੀ, ਅਘੋਰਾ ਅਤੇ ਮੰਗਲਾ—
ਸ਼ਿਵਰੂਪਸ਼ਵਸ਼੍ਥਾਂ ਚ ਸ਼ਿਵਾਭਿਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵੇष੍ਟਿਤਾਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਵ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—
ਕਾਲੀਂ ਕਪਾਲਿਨੀਂ ਕੁਲ੍ਲਾਂ ਕੁਰੁਕੁਲ੍ਲਾਂ ਵਿਰੋਧਿਨੀਮ੍
ਕਾਲੀ, ਕਪਾਲਿਨੀ, ਕੁੱਲਾ, ਕੁਰੁਕੁੱਲਾ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧਿਨੀ—
ਉਗ੍ਰਾਮੁष੍ਣਪ੍ਰਭਾਂ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਨੀਲਾਧਾਨਾਂ ਬਲਾਕਿਕਾਮ੍
ਉਗਰਾ, ਉਸ਼ਣਪ੍ਰਭਾ, ਦੀਪਤਾ, ਨੀਲਾ, ਧਨਾ ਅਤੇ ਬਲਾਕਿਕਾ—
ਪਦ੍ਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸੁਯਤ੍ਨੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਨਾਰਾਯਣੀਤ੍ਯਪਿ
ਕਮਲ 'ਤੇ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣੀ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਹੀ ਨਾਰਸਿਂਹਾ ਚ ਪੁਨਰੇਤਾਸ੍ਤੁ ਭੂਪੁਰੇ
ਵਾਰਾਹੀ ਅਤੇ ਨਾਰਸਿੰਹੀ ਨੂੰ ਵੀ ਫਿਰ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।