ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਮਾਤृਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਤृਤੀਯਾਦ੍ਯष੍ਟਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ
ਦੂਜੀ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਤੀਜੀ ਅੱਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ षष੍ਠੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਲੋਕਨਾਯਕੈਃ
ਛੇਵੀਂ, ਚੌਂਸਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪੂਜ੍ਯਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਵਾਗ੍ਭਵਾਭਿਧਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਗਤ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਵਾਗਭਵਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਮ੍ਬਿਕਾ ਵਾਗ੍ਭਵਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚੋਕ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਅੰਬਿਕਾ, ਵਾਗਭਵਾ, ਦੁਰਗਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਦੁਰ੍ਗਾ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚੈਵ ਧृਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ
ਸਰਸਵਤੀ, ਸ਼੍ਰੀ, ਦੁਰਗਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ—
ਖਡ੍ਗਖੇਟਕਧਾਰਿਣ੍ਯਃ ਸ਼੍ਯਾਮਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਃ
—ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀਆਂ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਫੜੀਆਂ, ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਯੋਗ—
ਰੁਦ੍ਰਵੀਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਭਾ ਨਨ੍ਦਾ ਪੋषਣਾ ਵृਦ੍ਧਿਦਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਰੁਦਰਵੀਰਿਆ, ਪ੍ਰਭਾ, ਨੰਦਾ, ਪੋਸ਼ਣਾ, ਵ੍ਰਿਦਧਿਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਾ—
ਵਿਕृਤਿਰ੍ਦਣ੍ਡਿਮੁਣ੍ਡਿਨ੍ਯੌ ਸੇਂਦੁਖਣ੍ਡਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ
ਵਿਕ੍ਰਿਤਿ, ਡੰਡਿਮੁੰਡਿਨਿਆ, ਸੇਂਦੁਖੰਡਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ—
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀ ਚੈਵ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਰ੍ਦ੍ਧਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ, ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਅਮ੍ਬਿਕਾ ਹ੍ਰਦਿਨੀ ਚੈਵ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਛਕ੍ਤਯਃ ਸਿਤਾਃ
ਅੰਬਿਕਾ, ਹ੍ਰਦਿਨੀ ਅਤੇ ਬਤੀਹ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ,
ਪਿਙ੍ਗਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸਮृਦ੍ਧਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰੇਵ ਚ
ਪਿੰਗਲਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਅਤੇ ਬੁਧੀ ਵੀ,
ਤ੍ਰਿਲੋਕਧਾਤ੍ਰੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਗਾਯਤਰੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ,
ਵਿਮਲਾ ਕਮਲਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦਰੁਣੀ ਪੁਨਰਾਰੁਣੀ
ਵਿਮਲਾ, ਕਮਲਾ, ਫਿਰ ਅਰੁਣੀ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਅਰੁਣੀ,
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਮਾਤਾ ਸਤੀ ਹਂਸੀ ਮਰ੍ਦਿਕਾ ਵਜ੍ਰਿਕਾ ਪਰਾ
ਸੰਧਿਆ, ਮਾਤਾ, ਸਤੀ, ਹੰਸੀ, ਮਰਦਿਕਾ, ਵਜ੍ਰਿਕਾ ਅਤੇ ਪਰਾ,
ਤ੍ਰਿਮੁਖੀ ਸਪ੍ਤਵਦਨਾ ਸੁਰਾਸੁਰਵਿਮਰ੍ਦ੍ਦਿਨੀ
ਤਿੰਨ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੱਤ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ,
ਰਥਰੇਖਾਹ੍ਵਯਾ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛਸ਼ਿਰੇਖਾ ਤਥਾਪਰਾ
ਫਿਰ ਰਥਰੇਖਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਸ਼ੀਰੇਖਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ,
ਤਤੋ ਭੁਵਨਪਾਲਾਖ੍ਯਾ ਤਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਦਨਾਤੁਰਾ
ਫਿਰ ਭੁਵਨਪਾਲਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਦਨਾਤੁਰਾ,
ਅਨਙ੍ਗਕੁਸੁਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਸੁਰਭਯਙ੍ਕਰੀ
ਅਨੰਗਕੁਸੁਮਾ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪਾ ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੀ ਹੈ,
ਵਰਦਾਖ੍ਯਾਥ ਵਾਗੀਸ਼ੀ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਃਸਮੀਰਿਤਾਃ
ਵਰਦਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਫਿਰ ਵਾਗੀਸ਼ੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਂਸਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਚਾਰੀਆਂ ਗਈਆਂ,
ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣ੍ਯਸ਼੍ਚੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼੍ਯਸ੍ਤਾ ਯੁਦ੍ਧੋਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਾਨਸਾਃ
ਉਹ ਦੰਦ ਵਾਲੀਆਂ, ਉੱਚੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ,
ਲੋਕੇਸ਼ਾਃ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਪੂਜ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਜ੍ਰਾਦਿਕਾਨ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਤੇ ਵਜ੍ਰ ਆਦਿਕ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ,
ਆਜ੍ਯੇਨ ਖਾਦਿਰੇ ਵਹ੍ਨੌ ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਮਨੁਃ
ਘੀ ਨਾਲ ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਮੰਤਰ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਉਤ੍ਪਲੈਰ੍ਜੁਹ੍ਵਤੋ ਨੂਨਂ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ,
ਰਾਜੀਲਵਣਹੋਮੇਨ ਵਨਿਤਾਂ ਵਸ਼ਮਾਨਯੇਤ੍
ਰਾਜੀਵ ਤੇ ਲੂਣ ਦੀ ਹੋਮ ਨਾਲ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ,
ਵਾਣੀਬੀਜਜਪਾਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜੋ ਵਾਣੀ ਦੇ ਬੀਜ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ,
ਤਸ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਮੰਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਰੁਣਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦੀਪਿਕਾ ਚ ਬਿਨ੍ਦੁਯੁਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਧਾ ਤਤਃ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੀਪਕ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਬਿੰਦੂ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਬੀਜਾਨਿ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਮਨੂਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਸੱਤ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਹਨ; ਇਹ ਉੱਤਮ ਮੰਤ੍ਰ 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬੀਜਂ ਮਾਯਾਦੀਰ੍ਘਵਰ੍ਤ੍ਮ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੁਕ੍ਤਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਬੀਜ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਰਸਤਾ ਲੰਮਾ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਮਾਤृਕਾਰ੍ਣਾਨ੍ਦਸ਼ ਦਸ਼ ਹृਦਯੇ ਭੁਜਯੋਃ ਪਦੋਃ
ਦਸ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਅੱਖਰ ਦਿਲ, ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।