ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਭੋਗਾਰ੍ਹਮਧਃ ਪਾਤਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੁਖ ਜੋ ਉੱਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨੀਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਭਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਦਦੌ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦਿੱਤਾ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਗੀਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਵਾਮਨਤਾਂ ਗਤਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੁੜ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪਰਸ੍ਪਰੇ ਸ੍ਮਿਤਮੁਖਾਃ ਪ੍ਰਣੇਭੁਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਮੋਹਯਨ੍ਨਿਖਿਲਂ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਤਪਸੇ ਵਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਤਪस्या ਲਈ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਲਯੇ ਨਦੀਤੀਰੇ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਦੇਵਾਲੇ ਜਾਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧੁਨਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਭ੍ਰਾਤਰ੍ਮੇ ਦਾਨਪਾਤ੍ਰਘਯੋਃ
ਹੁਣ, ਭਰਾ, ਮੈਨੂੰ ਦਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਦੱਸ।
ਤਸ੍ਮੈ ਤਾਨਾਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤ੍ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਅੰਤਹੀਣ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਕਦਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਸ਼ੋ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਤ੍ਯਾਗਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਵ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੂਚਕਸ੍ਯਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਯਾਜ੍ਯਯਾਜਕਸ੍ਯਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਯੱਗ ਕਰਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਵਿਕ੍ਰਯਿਣੋ ਵਿਪ੍ਰ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਧਰਮ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰੋਪਤਾਪਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਵਕੋ ਵਾ ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨੌਕਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੈਂਸ਼੍ਵਲਾਨ੍ਨਭੁਜਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁष੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਦਗ੍ਧਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਧ੍ਯਾਭੋਜਿਨ ਏਵਾਪਿਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਣ੍ਡਸ੍ਯ ਚਾਪਿ ਗੋਲਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਗੰਜੇ ਜਾਂ ਕੁਬੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਸ੍ਯਾਤਿਦੁष੍ਟਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਿਤ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚੌਰਸ੍ਯ ਪਿਸ਼ੁਨਸ੍ਯਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਚੋਰ ਜਾਂ ਚੁਗਲਖੋਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾਯਾਪਿ ਦੇਯਂ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਚਿਤਂ ਵਾਪਿ ਪਾਤ੍ਰੇਣ ਭਵੇਤ੍ਤਦ੍ਦਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾਨ ਮੰਗੇ, ਉਹ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਦਾਨਂ ਦੀਯਤੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਤਤ੍ਕਾਮ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਮਧਯਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਪਾਤ੍ਰੇ ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਾਂ ਅਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਮਧਯਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮਂ ਹਰਿਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਾਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਦਾਨਭੋਗਵਿਨਾਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਰਾਯਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਗਤਯਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾ
ਦਾਨ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਨਾਸ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਧਨਂ ਧਰ੍ਮਫਲਂ ਵਿਪ੍ਰ ਧਰ੍ਮੋ ਮਾਧਵਤੁष੍ਟਿਕृਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਨ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।