ਅਨਙ੍ਗਕੁਸੁਮਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਨਙ੍ਗਮੇਖਲਾ
ਫਿਰ ਅਨੰਗਕੁਸੁਮਾ ਦੀ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਅਨੰਗਮੇਖਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਭੁਵਨਪਾਲਾ ਗਗਨਵੇਗਾ षष੍ਠੀ ਚੈਵ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਭੁਵਨਪਾਲਾ, ਗਗਨਵੇਗਾ, ਤੇ ਛੇਵੀਂ, ਹੋਰ ਅੱਗੇ।
ਖਡ੍ਗਖੇਟਕਧਾਰਿਣ੍ਯਃ ਸ਼੍ਯਾਮਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤਰਃ
ਮਾਵਾਂ, ਕਾਲੀਆਂ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਫੜਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਾਨਙ੍ਗਦ੍ਵਯਾਸ੍ਯਾਦਨਙ੍ਗਮਦਨਾ ਤਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨੰਗਦਵਯਾ, ਫਿਰ ਅਨੰਗਮਦਨਾ।
ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਨਙ੍ਗਵੇਦਨਾਨਙ੍ਗਮੇਖਲਾ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਠੰਡੀ ਸੁਖਾਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਮਹਿਸੂਸਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਕ ਦੀਆਂ ਕਮਰਬੰਦੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਾਮਰੇ ਚਾਂਸ਼ੁਕਂ ਪੁष੍ਪਂ ਬਿਭ੍ਰਾਣਾਃ ਕਰਪਙ੍ਕਜੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਰੇ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਫੁੱਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਜ੍ਰਾਦੀਨ੍ਯਪਿ ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਦੇਵੀਮਿਤ੍ਥਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਵਜਰ ਆਦਿ ਵਸਤੂਆਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵਸ਼ਯੇਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਪਦ੍ਮਹੋਮਤਃ
ਪਦਮਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਧਾ ਜਪ੍ਤੈਰ੍ਜਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਪਚੀਹ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਧਾ ਜਪ੍ਤਂ ਜਲਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਪਿਬੇਨ੍ਨਰਃ
ਪਚੀਹ ਵਾਰੀ ਜਪਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਪੂਰਾਗਰੁਸਂਯੁਕ੍ਤਕੁਙ੍ਕੁਮਂ ਸਾਧੁ ਸਾਧਿਤਮ੍
ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਕੇਸਰ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ,
ਸ਼ਾਲਿਪਿष੍ਟਮਯੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਤਲੀਂ ਮਧੁਰਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਚਾਵਲ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਮਿੱਠੀ ਗੁੜੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਸ਼ਂ ਨਯਤਿ ਰਾਜਾਨਂ ਨਾਰੀਂ ਵਾ ਨਰਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਜਾ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸਹਸ੍ਰਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਨ੍ਯਾਮਿष੍ਟਾਂ ਲਭੇਤ੍ਤਤਃ
ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਮਨਚਾਹੀ ਕੁੜੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਲਿਖਿਤਾਂ ਭਸ੍ਮਨਾ ਮਾਯਾਂ ਸਸਾਧ੍ਯਾਂ ਫਲਕਾਦਿषੁ
ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਮਾਇਆ, ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਸਮਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਤਖਤ ਆਦਿ ਉੱਤੇ,
ਭੁਵਨੇਸ਼ੀਯਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਸਹਸ੍ਰਭੁਜਸਂਭਵਾ
ਉਹ ਭੁਵਨੇਸ਼ੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਰੇ ਵਿਪ੍ਰ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਹਿषਾਸੁਰਃ
ਫਿਰ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਪੀਡਿਤਾ ਦੇਵਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਬਭੂਵਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮੂਰ੍ਤਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਾ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈ।
ਅਰਵਿਨ੍ਦਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਭਜਤਾਮਿष੍ਟਦਾਯਿਨੀ
ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨਚਾਹੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਕ੍ਰੋਧੇਨ ਗੁਰੁਣਾ ਬਿਨ੍ਦੁਭੂषਿਤਮਸ੍ਤਕਾ
ਮੌਤ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ, ਜਵੇਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਮਸਤਕ ਵਾਲਾ,
ऋषਿਰ੍ਭृਗੁਰ੍ਨਿਵृਚ੍ਛਨ੍ਦੋ ਦੇਵਤਾ ਸ਼੍ਰੀਃ ਸਮੀਰਿਤਾ
ਰਿਸ਼ੀ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਯੇਜ੍ਜਗਦ੍ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸਂਪਤ੍ਤਿਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ, ਜਗਤ ਦੀ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਮਯਾਮृਤਘਟੈਃ ਸਿਚ੍ਯਮਾਨਾਂ ਸਰੋਜਗਾਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਰੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਹੁਨੇਤ੍ਤਥਾ
ਸਿੱਧੀ ਲਈ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੋ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਹਵਨ ਵੀ ਕਰੋ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੁਦਿਤੇ ਪੀਠੇ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਮੂਲੇਨ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਂਕਰ੍षਣਂ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਨਿਰੁਦ੍ਧਕਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਅਨੀਰੁੱਧ—
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਧਾਰਿਣਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਨ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਕਮਲ ਹੈ—
ਦਮਕਂ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਂ ਚ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਚ ਕੁਰਣ੍ਟਕਮ੍
ਦਮਕਾ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ, ਗੁੱਗਲ ਅਤੇ ਕੁਰੰਟਕ—
ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੌ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਮਿਤਮੁਖਾਂਬੁਜੌ
ਮੁਕਤਾਂ ਅਤੇ ਮਾਣਕਾਂ ਵਰਗੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੇ ਕਮਲ-ਮੁਖ ਵਾਲੇ—