ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਪੀਤਵਸਨਾਂ ਯਜੇਦ੍ਵਿਣੁਂ ਚ ਤਾਦृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵੀ ਉਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਯਜੇਤ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀਮਚ੍ਛਾਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਤਾਦृਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ, ਸੁਚੱਜੀ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਵੀ ਉਹੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ।
ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਪੀਤਾਂ ਤੁਨ੍ਦਿਲਂ ਧਨਦਾਯਕਮ੍
ਉਹ, ਜਿਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਹੈ, ਪੀਲੀ, ਗੋਲ-ਮਟੋਲ, ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਧਨਦਾਙ੍ਕਸਮਾਰੂਢਾਂ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਧਾਰਯਨ੍ਤਂ ਜਪਾਰਕ੍ਤਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਰਕ੍ਤਭੂषਣਮ੍
ਜੋ ਲਾਲ ਜਪਾ ਫੁੱਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਲਾਲ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪਾਣਿਨਾ ਰਮਣਾਙ੍ਕਸ੍ਥਾਂ ਰਤਿਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਰਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸृਣਿਪਾਸ਼ਧਰਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਵਰਾਙ੍ਗਾਸृਕ੍ਕਲਾਙ੍ਗੁਲਿਮ੍
ਜੋ ਫੰਨ੍ਹੀ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਲਾਲ ਉਂਗਲੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਵਿਗਲਦ੍ਰਤ੍ਨਸ੍ਫੁਰਚ੍ਚषਕਧਾਰਿਣਮ੍
ਕੰਵਲੇ ਵਿੱਚ, ਰਤਨ ਲੁੜਦੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾ ਪਿਆਲਾ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਧृਤਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲਾਮਨ੍ਯਪਾਣਿਨਾ ਤੁ ਧ੍ਵਜਸ੍ਪृਸ਼ਾਮ੍
ਜੋ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਾਲ ਕੰਵਲਾ ਫੜਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਝੰਡਾ ਛੁਹਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਨਿਧੀ ਪੂਜ੍ਯੌ षਟ੍ਕੋਣਸ੍ਯਾਥ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਃ
ਕੰਵਲੇ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਛੇ-ਕੋਣ ਦੇ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ।
ਅਨਙ੍ਗਕੁਸੁਮਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਨਙ੍ਗਮੇਖਲਾ
ਫਿਰ ਅਨੰਗਕੁਸੁਮਾ ਦੀ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਅਨੰਗਮੇਖਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਭੁਵਨਪਾਲਾ ਗਗਨਵੇਗਾ षष੍ਠੀ ਚੈਵ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਭੁਵਨਪਾਲਾ, ਗਗਨਵੇਗਾ, ਤੇ ਛੇਵੀਂ, ਹੋਰ ਅੱਗੇ।
ਖਡ੍ਗਖੇਟਕਧਾਰਿਣ੍ਯਃ ਸ਼੍ਯਾਮਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤਰਃ
ਮਾਵਾਂ, ਕਾਲੀਆਂ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਫੜਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਾਨਙ੍ਗਦ੍ਵਯਾਸ੍ਯਾਦਨਙ੍ਗਮਦਨਾ ਤਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨੰਗਦਵਯਾ, ਫਿਰ ਅਨੰਗਮਦਨਾ।
ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਨਙ੍ਗਵੇਦਨਾਨਙ੍ਗਮੇਖਲਾ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਠੰਡੀ ਸੁਖਾਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਮਹਿਸੂਸਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਕ ਦੀਆਂ ਕਮਰਬੰਦੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਾਮਰੇ ਚਾਂਸ਼ੁਕਂ ਪੁष੍ਪਂ ਬਿਭ੍ਰਾਣਾਃ ਕਰਪਙ੍ਕਜੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਰੇ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਫੁੱਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਜ੍ਰਾਦੀਨ੍ਯਪਿ ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਦੇਵੀਮਿਤ੍ਥਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਵਜਰ ਆਦਿ ਵਸਤੂਆਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵਸ਼ਯੇਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਪਦ੍ਮਹੋਮਤਃ
ਪਦਮਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਧਾ ਜਪ੍ਤੈਰ੍ਜਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਪਚੀਹ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਧਾ ਜਪ੍ਤਂ ਜਲਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਪਿਬੇਨ੍ਨਰਃ
ਪਚੀਹ ਵਾਰੀ ਜਪਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਪੂਰਾਗਰੁਸਂਯੁਕ੍ਤਕੁਙ੍ਕੁਮਂ ਸਾਧੁ ਸਾਧਿਤਮ੍
ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਕੇਸਰ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ,
ਸ਼ਾਲਿਪਿष੍ਟਮਯੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਤਲੀਂ ਮਧੁਰਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਚਾਵਲ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਮਿੱਠੀ ਗੁੜੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਸ਼ਂ ਨਯਤਿ ਰਾਜਾਨਂ ਨਾਰੀਂ ਵਾ ਨਰਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਜਾ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸਹਸ੍ਰਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਨ੍ਯਾਮਿष੍ਟਾਂ ਲਭੇਤ੍ਤਤਃ
ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਮਨਚਾਹੀ ਕੁੜੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਲਿਖਿਤਾਂ ਭਸ੍ਮਨਾ ਮਾਯਾਂ ਸਸਾਧ੍ਯਾਂ ਫਲਕਾਦਿषੁ
ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਮਾਇਆ, ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਸਮਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਤਖਤ ਆਦਿ ਉੱਤੇ,
ਭੁਵਨੇਸ਼ੀਯਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਸਹਸ੍ਰਭੁਜਸਂਭਵਾ
ਉਹ ਭੁਵਨੇਸ਼ੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਰੇ ਵਿਪ੍ਰ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਹਿषਾਸੁਰਃ
ਫਿਰ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਪੀਡਿਤਾ ਦੇਵਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਬਭੂਵਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮੂਰ੍ਤਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਾ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈ।
ਅਰਵਿਨ੍ਦਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਭਜਤਾਮਿष੍ਟਦਾਯਿਨੀ
ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨਚਾਹੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।