ਤਜ੍ਜਲਂ ਪਾਵਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨ੍ਪਾਵਯਤ੍ਸੁਰਾਨ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਤਮ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਪਰ੍षਿਸੇਵਿਤਂ ਚੈਵ ਨ੍ਯਪਤਨ੍ਮੇਰੁਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਸੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ।
ऋषਯੋ ਮਨਵਸ਼੍ਚੈਵ ਹ੍ਯਸ੍ਤੁਵਨ੍ਹਰ੍षਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਮਨੂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਤਾਤ੍ਮਬੁਦ੍ਧਯੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ऽਵ੍ਯਾਹਤਕਰ੍ਮਸ਼ੀਲਿਨੇ
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਰਮਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਜਗਨ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਾਤੀਤ ਤੇ ਨਮਃ
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਣਮਾਪ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਸ਼ਿਰਸੇ ਚੈਵ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਗਤਯੇ ਨਮਃ
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਭਯਂ ਚ ਮੁਮੁਦੇ ਦੇਵਦੇਵਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਸਨਾਤਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਡਰ ਮੁਕਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਦਦੌ ਤਦ੍ਵਾਰਪਾਲਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਵਸ਼੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕਿਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਘੋਰੇ ਸਰ੍ਪਭਯਾਕੁਲੇ
ਇਸ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਡਰ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰੀਏ?
ਅਪਾਤ੍ਰੇ ਦੀਯਤੇ ਯਚ੍ਚ ਤਦ੍ਧੋਰਂ ਭੋਗਸਾਧਨਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਭੋਗ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਭੋਗਾਰ੍ਹਮਧਃ ਪਾਤਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੁਖ ਜੋ ਉੱਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨੀਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਭਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਦਦੌ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦਿੱਤਾ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਗੀਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਵਾਮਨਤਾਂ ਗਤਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੁੜ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪਰਸ੍ਪਰੇ ਸ੍ਮਿਤਮੁਖਾਃ ਪ੍ਰਣੇਭੁਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਮੋਹਯਨ੍ਨਿਖਿਲਂ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਤਪਸੇ ਵਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਤਪस्या ਲਈ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਲਯੇ ਨਦੀਤੀਰੇ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਦੇਵਾਲੇ ਜਾਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧੁਨਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਭ੍ਰਾਤਰ੍ਮੇ ਦਾਨਪਾਤ੍ਰਘਯੋਃ
ਹੁਣ, ਭਰਾ, ਮੈਨੂੰ ਦਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਦੱਸ।
ਤਸ੍ਮੈ ਤਾਨਾਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤ੍ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਅੰਤਹੀਣ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਕਦਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਸ਼ੋ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਤ੍ਯਾਗਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਵ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੂਚਕਸ੍ਯਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਯਾਜ੍ਯਯਾਜਕਸ੍ਯਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਯੱਗ ਕਰਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਵਿਕ੍ਰਯਿਣੋ ਵਿਪ੍ਰ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਧਰਮ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰੋਪਤਾਪਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਵਕੋ ਵਾ ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨੌਕਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੈਂਸ਼੍ਵਲਾਨ੍ਨਭੁਜਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁष੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਦਗ੍ਧਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਧ੍ਯਾਭੋਜਿਨ ਏਵਾਪਿਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।