ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਸਮਾਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਨਿषਸਾਦ ਹਰੇਃ ਪੁਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਸਤ੍ਯਲੋਕੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਙ੍ਗਚ੍ਛ ਮਾਂਸ੍ਮਰ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸਦਾ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸ, ਜਾ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰ।
ਜਗਾਮ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਾਕਂ ਸ ਤੁ ਸृष੍ਟਿਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗਿਆ, ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਮਤੇ
ਫਿਰ, ਪਿੱਛੋਂ, ਪੰਜ-ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਾਵਤ੍ਸृष੍ਟਿਸ੍ਤਦਨ੍ਤੇ ਤੁ ਲੋਕਾਨ੍ਸਂਹਰ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈ।
ਤਤਃ ਕਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੈ—
ਤਾਮਾਦਿਦੇਸ਼ ਭਘਗਵਾਨ੍ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਗਚ੍ਛ ਮਾਨਦੇ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: 'ਹੇ ਮਾਣਯੋਗ, ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਜਾ।'
ਸਾਪਿ ਕृष੍ਣਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗਤਾ ਨਾਰਾਯਣਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੀ।
ਆਸਾਂ ਪੂਰ੍ਣਸ੍ਵਰੂਪਾਣਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਧ੍ਯਾਨਾਰ੍ਚਨਾਦਿਕਮ੍
ਇਹਨਾਂ ਪੂਰਨ ਸਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ, ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਹਨ।
ਤਾਰਃ ਕ੍ਰਿਯਾਯੁਕ੍ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਠਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਢ੍ਯਾ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਅੱਖਰ, ਕਰਮ, ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਉੱਚਾ ਪਦ—
ਸੁਤਪਾਸ੍ਤੁ ऋषਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇਵਤਾ ਮਨੋਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਤਪਾਸ, ਛੰਦ ਚੰਦਸ, ਦੇਵੀ ਗਾਇਤਰੀ ਅਤੇ ਮਨ ਮਨੂ ਹਨ।
षਡਕ੍ਸ਼ਰੈਃ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਨ੍ਦੁਵਿਭੂषਿਤੈਃ
ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਬਿੰਦੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਬਣਾਏ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਂਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਕੋਟਿਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਸਫੈਦ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਸੁਨਿਤਂਬਾਂ ਚ ਪਕ੍ਵਬਿਂਬਾਧਰਾਂਬਰਾਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ, ਪਤਲੀ ਮਧ, ਤੇ ਪੱਕੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ ਹੋਠ।
ਰਤ੍ਨਕੇਯੂਰਵਲਯਹਾਰਕੁਣ੍ਡਲਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹਬੰਦ, ਕੰਗਣ, ਹਾਰ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾਂ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ।
ਲਕ੍ਸ਼षਟ੍ਕਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਹੁਨੇਤ੍ਤਿਲੈਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੋ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੋ।
षਟ੍ਕੋਣੇषੁ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ऽष੍ਟਦਲੇ ਯਜੇਤ੍
ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਅੱਠ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲੇ (ਕਮਲ) ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਤਤਃ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾਂ ਪਾਰਿਜਾਤਾਂ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਲਾ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਅਤੇ ਪਦਮਾਵਤੀ—
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਨ੍ਸਾਯੁਧਾਨਿष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਨਿਯੋਗਾਂਸ੍ਤੁ ਸਾਧਯੇਤ੍
ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਦੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੋ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਕृष੍ਣਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਹ ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਸ਼ਾਸੁ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਪਾਨ੍ਤੁ ਮਾਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਦਾ
ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸਦਾ ਹਰ ਥਾਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਕृष੍ਣਮਾਯਾਦਿਦੇਵੀ ਚ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮੂਲ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ੀਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਹृਦਿ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੇਨਤੀ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੇਹ ਭੋਗਾਨਖਿਲਾਨ੍ਸੋ ऽਨ੍ਤੇ ਗੋਲੋਕਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗੋਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਦਾਰਾਧਨਤੋ ਭੂਯਾਤ੍ਸਾਧਕੋ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਹਾਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਙੇਂਤਾ ਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਃ ਪਰਃ
ਇਹ ਉੱਚਾ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ 'ਵਹਨਿਪ੍ਰਿਆ' ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾ ਤੁ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਦ੍ਵਿਦ੍ਵਿਵਰ੍ਣੈਃ षਡਙ੍ਗਕਮ੍
ਦੇਵੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਅੱਖਰ ਹਨ ਤੇ ਛੇ ਅੰਗ ਹਨ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਪੇਦਰ੍ਕਲਕ੍ਸ਼ਂ ਪਾਯਸੇਨ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਖੀਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।