ਅਥ ਗੋਲੋਕਨਾਥਸ੍ਯ ਗੋਮ੍ਨਾਂ ਵਿਵਰਤੋ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਫਿਰ ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ—
ਪ੍ਰਾਣਤੁਲ੍ਯਪ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਭੂਵੁਃ ਪਾਰ੍षਦਾ ਵਿਭੋਃ
ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੇਵਕ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ।
ਰਾਧਾਤੁਲ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਰਾਧਾਦਾਸ੍ਯਃ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਾਃ
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਰਾਧਾ ਵਰਗੀਆਂ ਤੇ ਰਾਧਾ ਦੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੁਰਗਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਾ ਤੇਜਃ ਸ੍ਵਰੂਪਾ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤ੍ਮਿਕਾ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਨ ਤੇਜ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ।
ਯਾ ਤੁ ਸਂਸਾਰਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਬੀਜਰੂਪਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਉਹ ਸਦੀਵੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਬੀਜ ਰੂਪ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਕਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਥੇ ਚਾਰ-ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਕਮਣ੍ਡਲੁਧਰੋ ਜਾਤਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਨਾਭਿਤੋ ਹਰੇਃ
ਕਮੰਡਲ ਲੈ ਕੇ, ਤਪਸੀ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਨਿषਸਾਦਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਵਿਭੋਸ੍ਤਸ੍ਯਾਜ੍ਞਯਾ ਮੁਨੇ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਵਾਮਾਰ੍ਦ੍ਧਾਙ੍ਗੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਦ੍ਧੋ ਗੋਪਿਕਾਪਤਿਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਖੱਬੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸੱਜੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ—
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਸਮਾਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਨਿषਸਾਦ ਹਰੇਃ ਪੁਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਸਤ੍ਯਲੋਕੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਙ੍ਗਚ੍ਛ ਮਾਂਸ੍ਮਰ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸਦਾ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸ, ਜਾ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰ।
ਜਗਾਮ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਾਕਂ ਸ ਤੁ ਸृष੍ਟਿਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗਿਆ, ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਮਤੇ
ਫਿਰ, ਪਿੱਛੋਂ, ਪੰਜ-ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਾਵਤ੍ਸृष੍ਟਿਸ੍ਤਦਨ੍ਤੇ ਤੁ ਲੋਕਾਨ੍ਸਂਹਰ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈ।
ਤਤਃ ਕਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੈ—
ਤਾਮਾਦਿਦੇਸ਼ ਭਘਗਵਾਨ੍ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਗਚ੍ਛ ਮਾਨਦੇ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: 'ਹੇ ਮਾਣਯੋਗ, ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਜਾ।'
ਸਾਪਿ ਕृष੍ਣਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗਤਾ ਨਾਰਾਯਣਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੀ।
ਆਸਾਂ ਪੂਰ੍ਣਸ੍ਵਰੂਪਾਣਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਧ੍ਯਾਨਾਰ੍ਚਨਾਦਿਕਮ੍
ਇਹਨਾਂ ਪੂਰਨ ਸਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ, ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਹਨ।
ਤਾਰਃ ਕ੍ਰਿਯਾਯੁਕ੍ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਠਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਢ੍ਯਾ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਅੱਖਰ, ਕਰਮ, ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਉੱਚਾ ਪਦ—
ਸੁਤਪਾਸ੍ਤੁ ऋषਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇਵਤਾ ਮਨੋਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਤਪਾਸ, ਛੰਦ ਚੰਦਸ, ਦੇਵੀ ਗਾਇਤਰੀ ਅਤੇ ਮਨ ਮਨੂ ਹਨ।
षਡਕ੍ਸ਼ਰੈਃ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਨ੍ਦੁਵਿਭੂषਿਤੈਃ
ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਬਿੰਦੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਬਣਾਏ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਂਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਕੋਟਿਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਸਫੈਦ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਸੁਨਿਤਂਬਾਂ ਚ ਪਕ੍ਵਬਿਂਬਾਧਰਾਂਬਰਾਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ, ਪਤਲੀ ਮਧ, ਤੇ ਪੱਕੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ ਹੋਠ।
ਰਤ੍ਨਕੇਯੂਰਵਲਯਹਾਰਕੁਣ੍ਡਲਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹਬੰਦ, ਕੰਗਣ, ਹਾਰ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾਂ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ।
ਲਕ੍ਸ਼षਟ੍ਕਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਹੁਨੇਤ੍ਤਿਲੈਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੋ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੋ।
षਟ੍ਕੋਣੇषੁ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ऽष੍ਟਦਲੇ ਯਜੇਤ੍
ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਅੱਠ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲੇ (ਕਮਲ) ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਤਤਃ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾਂ ਪਾਰਿਜਾਤਾਂ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਲਾ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਅਤੇ ਪਦਮਾਵਤੀ—
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਨ੍ਸਾਯੁਧਾਨਿष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਨਿਯੋਗਾਂਸ੍ਤੁ ਸਾਧਯੇਤ੍
ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਦੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੋ।