ਦृष੍ਟ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਮਧ੍ਯੇ ਨਾਗਾਨ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਕਰਨਿਕਾ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਦੇਖ ਕੇ, ਯੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਲਭਤੇ ਚਾਪਿਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਆਸਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਭਗਵਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛੂਲਿਨੋ ਯੁਗਲਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਭਗਵਾਨ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ, ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਜ਼ਰੀ, ਜੋ ਜੋੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਰਦੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕੁਮਾਰੇਣ ਤੁ ਧੀਮਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਨਾਰਦ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬੋਲਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਨਾਰਦੋ ਭਗਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਃ
ਫਿਰ, ਨਾਰਦ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ।
ਭਗਵਨ੍ਸਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਃ ਪੂਰ੍ਵਕਲ੍ਪਸਮੁਦ੍ਬਵਃ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਕਲਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਘਟਨਾ-ਚੱਕਰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਸੁਣੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕਿਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ—
ਅਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਰਸ੍ਵਤਾਤ੍ਕਲ੍ਪਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਕੇ
ਇਸ ਸਰਸਵਤੀ ਕਲਪ ਤੋਂ ਪਿਛਲੇ ਪਚਵੀ ਕਲਪ ਵਿੱਚ—
ਤਤ੍ਰੈਕਦਾ ਤ੍ਵਂ ਕੈਲਾਸਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਃ
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਤੁਸੀਂ ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਯੋਗੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਰਹਸ੍ਯਂ ਸ੍ਵਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਦਨ੍ਤੇ ਤੁ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤੋ ਹਰਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੂੰ ਹਰਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ।
ਗੋਪੀਜਨਪਦਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਵਲ੍ਲਭੇਤਿ ਪਦਂ ਤਤਃ
ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, 'ਵੱਲਭਾ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ऋषਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਸੁਰਭਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦ ਏਵ ਚ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਰਭਿ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੰਦ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਮੀਤਿ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤੌ ਵਿਨਿਯੋਗ ਉਦਾਹृਤਃ
'ਮੈਂ ਆਸਰਾ ਲਿਆ' — ਇਹ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋਂ ਦੱਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਕੇਵਲਂ ਚਿਨ੍ਤਨਂ ਸਦ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਲੀਲਾਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਮ੍
ਸਿਰਫ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਸਦਾ ਦੀ ਲੀਲਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਭ੍ਯਨ੍ਤਰਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸਾਧਨਂ ਵਚ੍ਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਅੰਦਰਲੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਧਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕृਪਾਂ ਤਦੀਯਾਂ ਨਿਜਧਰ੍ਮਸਂਸ੍ਥੋ ਵਿਭਾਵਯਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨਿ ਤੋषਯੇਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅੰਦਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਐਹਿਕਾਮੁष੍ਮਿਕੀਚਿਨ੍ਤਾਵਿਧੁਰਾਨ੍ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਯਕਾਨ੍
ਇਸ ਲੋਕ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਾਦਿਕਮੇਤੇषਾਂ ਨ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਡਾਂਟ-ਫਟਕਾਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਐਸਾ ਸੋਚਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਯੁष੍ਯਕਂ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਆਯੁ ਦੇ ਸੰਬੰਧੀ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪ ਕਰੇਗਾ।
ਸ਼੍ਰੀਮਦਰ੍ਚਾਵਤਾਰੇਣ ਕृष੍ਣਂ ਪਰਿਚਰੇਤ੍ਸਦਾ
ਸਦਾ ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਅਰਚਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥੇਯਂ ਚ ਦੇਹਗੇਹਾਦਾਵੁਦਾਸੀਨਤਯਾ ਬੁਧੈਃ
ਸਰੀਰ, ਘਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਬੁਧੀ ਜੀਵ ਉਦਾਸੀਨ ਰਹਿਣ।
ਵੇਦਨਿਨ੍ਦਾਂ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮਬਲਾਤ੍ਪਾਪਸਮੀਹਨਮ੍
ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵੇਦ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਲਸੇ ਨਾਸ੍ਤਿਕੇ ਚੈਵ ਹਰਿਨਾਮੋਪਦੇਸ਼ਨਮ੍
ਆਲਸੀ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰੀ ਨਾਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਤ੍ਯਜੇਦ੍ ਦੂਰਤੋ ਵਤ੍ਸ ਦੋषਾਨੇਤਾਨ੍ਸੁਦਾਰੁਣਾਨ੍
ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰੋਂ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਪਾਲਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਮੇਤਿ ਚ
ਉਹੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ 'ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰੇਗਾ।'
ਕृष੍ਣਕਾਨ੍ਤੇਤਿ ਚੈਵਾਸ੍ਮਿ ਯੁਵਾਮੇਵ ਗਤਿਰ੍ਮਮ
ਅਤੇ, 'ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ।'
ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਤ੍ਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਚਿਨ੍ਤਨੀਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਏ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਗੋਚਾਰਣਂ ਵਯਸ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਨਾਸੁਰਵਿਘਾਤਨਮ੍
ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਚਰਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ।