ਗੋਦੁਗ੍ਧੈਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੀਠੇ ਸ੍ਯਾਦਙ੍ਗੈਃ ਪ੍ਰਥਮਾਵृਤਿਃ
ਉਹ ਗਊ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪੀਠ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਪਹਿਲੀ ਭੇਟ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।
ਗੁਡਪਿਙ੍ਗਾਂ ਬਭ੍ਰੁਵਰ੍ਣਾਂ ਚੋਤ੍ਤਮਾਂ ਕਪਿਲਾਂ ਤਥਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਊ, ਪੀਲੀ ਤੇ ਭੂਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕਪਿਲਾ ਵੀ।
ਗੋਗਣਾष੍ਟਕਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਲੋਕੇਸ਼ਾਨੁਯੁਧੈਰ੍ਯੁਤਾਨ੍
ਗਊਆਂ ਦੇ ਅੱਠ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਂ ਯਃ ਪਯੋਭਿਰ੍ਦਿਨਸ਼ੋ ਹੁਨੇਤ੍
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਅੱਠ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਤਾਰੋ ਹृਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ ਙੇਂਤਃ ਸ਼੍ਰੀਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ਤਥਾ ਭਵੇਤ੍
‘ਤਾਰਾ’ ਅੱਖਰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰੀ ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਯੁਗਭੂਤਾਰ੍ਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਕਲ੍ਪਨਮ੍
ਚੰਦ੍ਰ-ਅੱਖੀ ਜੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮੂਲਾਸ਼੍ਰਿਤਮਣਿਵਿਲਸਦ੍ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਮੇਘਸ਼੍ਯਾਮਂ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਾਂਸ਼ੁਕਮਤਿਸੁਭਗਂ ਸ਼ਙ੍ਖਰੇਤ੍ਰੇ ਕਰਾਭ੍ਯਾਮ੍
ਉਹ ਕਲਪਵ੍ਰਖ਼ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਬਦਲੀ ਵਰਗਾ ਨੀਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚਕਰਾ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਬਿਭ੍ਰਾਣਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ਵृਤਮਮਰਪਤਿਂ ਪ੍ਰੌਢਹਸ੍ਤੈਕਕੁਂਭਪ੍ਰਸ਼੍ਚੋਤਤ੍ਸੌਧਧਾਰਾਸ੍ਨਪਿਤਮਭਿਨਵਾਂਭੋਜਪਤ੍ਰਾਭਨੇਤ੍ਰਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਊਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਘੜਾ ਫੜੇ, ਉੱਚੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਤੋਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਇਆ, ਨਵੇਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ।
ਯਜੇਚ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਗੋष੍ਠਸ੍ਥਿਤਂ ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿषੁ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਗਊਆਂ ਦੇ ਅੜੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਤਤ੍ਰਾਵਾਹ੍ਯ ਯਜੇਤ੍ਕृष੍ਣਂ ਗੁਰੁਪੂਜਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਥੇ, ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪृष੍ਠਤਃ ਸੁਰਭਿਂ ਚੇष੍ਟ੍ਵਾ ਕੇਸਰੇष੍ਵਙ੍ਗਪੂਜਨਮ੍
ਸੁਰਭੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਕੇਸਾਂ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪੀਠਕੋਣੇषੁ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾਦਿਕਿਙ੍ਕਣੀਂ ਚ ਤਥਾ ਪੁਨਃ
ਪੀਠ ਦੇ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ ਛੋਟੀ ਘੰਟੀ ਬੰਨ੍ਹੋ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਵੀ।
ਅਗ੍ਰਤੋ ਵਨਮਾਸਾਦਿਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵष੍ਟਸੁ ਤਥਾ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਅੱਗੇ ਵਨਮਾਲਾ ਆਦਿ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਠ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਥਿਤ ਕਰੋ।
ਨਨ੍ਦਗੋਪੋ ਯਸ਼ੋਦਾ ਚ ਸਗੋਗੋਪਾਲਗੋਪਿਕਾਃ
ਨੰਦ ਗੋਪ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਗੋਪ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਕੁਮੁਦਃ ਕੁਮੁਦਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕੋ ऽਥ ਵਾਮਨਃ
ਕੁਮੁਦ, ਕੁਮੁਦਾਖਸ਼, ਪੁੰਡਰੀਕ ਤੇ ਵਾਮਨ।
ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨਸ਼੍ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਚਾਰ੍ਚ੍ਯਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿਓ।
ਸ ਚਿਰਾਯੁਰ੍ਨਿਰਾਤਙ੍ਕੋ ਧਨਧਾਨ੍ਯਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਥਾਯ ਹृਦਯਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਵਸੁਵਰ੍ਣੋ ਮਹਾਮਨੁਃ
ਇਹ ਸੋਨੇ ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇਣ ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਅੱਖਰ-ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਅੰਗ ਸਜਾਓ।
ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਵਲਯਹਾਰਨੂਪੁਰੈ ਰਞ੍ਜਿਤਂ ਨਮਤ ਗੋਪਬਾਲਕਮ੍
ਗੋਪ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਘੰਟੀਆਂ, ਚੂੜੀਆਂ, ਹਾਰ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ; ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪਾਯਸੇਨ ਵਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਜਾਂ ਖੀਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੋ।
ਤਤ੍ਰਾਵਾਹ੍ਯਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ਕृष੍ਣਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਵੈ ਸ੍ਥਿਰਮਾਨਸਃ
ਉਥੇ, ਮੰਤਰੀ ਸਥਿਰ ਮਨ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਬਲਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਨਿਰੁਦ੍ਧਕਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ, ਬਲ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ।
ਲੋਕੇਸ਼ਾਨ੍ਸਾਯੁਧਾਨ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਏਵਂ ਸਿਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਮਨੁਃ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹਥਿਆਰਧਾਰੀ, ਬਾਹਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਗੋਪੀਜਨਪਦਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ, 'ਸ਼੍ਰੀ ਗੋਵਿੰਦ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਗੋਪੀ ਜਨ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ।
ਮੁਨ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਸਿਦ੍ਧਗੋਪਾਲਕਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ, ਸਿਧ ਗੋਪ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ।
ਦਿਵ੍ਯਕ੍ਰੀਡਾਸੁ ਨਿਰਤੌ ਰਾਮਕृष੍ਣੌ ਸ੍ਮਰਨ੍ ਜਪੇਤ੍
ਦਿਵਯ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਜਪ ਕਰੋ।
ਚਕ੍ਰੀ ਮੁਨਿਸ੍ਵਰੋਪੇਤਃ ਸਰ੍ਗੀ ਚੈਕਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨੁਃ
ਚਕਰਧਾਰੀ, ਮੁਨਿਸਰਵਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ, ਇਕ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ।
ਸੈਵ ਙੇਂਤੋ ਯੁਗਾਰ੍ਣਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕृष੍ਣਾਯ ਨਮ ਇਤ੍ਯਪਿ
‘ਙੇੰ’ ਅੱਖਰ ਯੁਗਾਰਣ ਹੈ; ‘ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਗੋਪਾਲਾਯਾਗ੍ਨਿਜਾਯਾਨ੍ਤੋ ਰਸਵਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
‘ਗੋਪਾਲ’ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ‘ਆ’ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਅੱਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਸ ਵਰਗ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।