ਦਿਨਮਧ੍ਯੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਜਪੇਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਮਨਤਰ ਅਠਠੀ ਵਾਰੀ ਜਪੇ.
ਜਾਤਿਪੁष੍ਪੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂਸ਼੍ਚ ਗੋਪਵੇषਧਰਂ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਜਾਸਵਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਗੋਪ ਦੀ ਵੈਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇ.
ਵਸ਼ਯੇਦ੍ਵੈਸ਼੍ਯਜਾਤੀਯਾਨ੍ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਃ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ.
ਹੁਤ੍ਵਾਨ੍ਵਹਂ ਸਪ੍ਤਦਿਨਂ ਭਸ੍ਮ ਭਾਲੇ ਚ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਸੱਤ ਦਿਨ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਭਸਮ ਮੱਥੇ ਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਲਗਾਏ.
ਤਾਂਬੂਲਂ ਕੁਸੁਮਂ ਵਾਸੋਂऽਜਨਂ ਚਨ੍ਦਨਮੇਵ ਚ
ਤਾਂਬੂਲ, ਫੁੱਲ, ਵਸਤ੍ਰ, ਕਾਜਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਵੀ,
ਸੋ ऽਚਿਰਾਦੇष ਵਸ਼ਗਃ ਸਪੁਤ੍ਰਪਸ਼ੁਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਸਮਿਦ੍ਭਿਸ੍ਤੁ ਹੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਸ਼ਯੇਜ੍ਜਗਤ੍
ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸੋ ऽष੍ਟਸਿਦ੍ਧੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਵਸੇਤ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਵਕ੍ਰੇ ਗृਹੇ ਚਾਪਿ ਸਭਾਸਦਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਵਕਰੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਘਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੀ ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਵਿਧਾਨ੍ਭੋਗਾਨਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਖਰਕਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਦਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨ੍ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਮਨੁਜਾਃ ਸਾਧਯਨ੍ਤੀष੍ਟਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਰਸ਼ਕ੍ਤਿਰਮਾਪੂਰ੍ਵੋ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾ ਮਨਵਸ੍ਤ੍ਰਯਃ
ਮਾਰਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਵੀਂ ਮਿਲੀ ਹੈ ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਨੂਆਂ ਨੂੰ।
ਕृष੍ਣੋ ਗੋਵਿਨ੍ਦਨਾਮਾਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦੋ ਨृਣਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਗੋਵਿੰਦ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕਿਰੀਟਮਨੁਨਾਵ੍ਯਾਪਕਂ ਹਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਫਿਰ ਕਿਰੀਟਾ ਮਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਤ ਰੀਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਰ੍ਣੋਕ੍ਤਵਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਦ੍ਯੇ ਧ੍ਯਾਨਾਰ੍ਚਨਾਦਿਕਮ੍
ਵੀਹ ਅਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤृਤੀਯੇ ਤੁ ਹਰਿਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਸਮਾਹਿਤਮਨਾਃ ਸੁਧੀਃ
ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਹਰੀ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੇ।
ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਧृਤਂ ਧਮਨ੍ਤਂ ਚ ਵੇਣੁਂ ਕृष੍ਣਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਂਸਲੀ ਫੜ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਪਾਯਸੇਨ ਸਸਰ੍ਪਿषਾ
ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਘੀ ਮਿਲੀ ਖੀਰ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਕ੍ਤਿਕਾਮਃ ਕृष੍ਣਾਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਾਯਾਗ੍ਨਿਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਗੋਵਿੰਦ, ਅੱਗ ਸੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।
ਬੀਜੈਰਮਾਬ੍ਧਿਯੁਗ੍ਮਾਰ੍ਣੈਃ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਬੀਜਾਂ ਤੇ ਜੋੜੇ ਚੰਦ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਬਹੂਕ੍ਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਂ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਃ ਸ ਏਵਾਦੌ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਮਾਯੁਤਃ
ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ, ਅਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਰਦਾਭਯਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਲਿष੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਕੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਡਰ ਮੁਕਾਉਂਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਪ੍ਰਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦਸ਼ਕਂ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦੌ ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਸੌਭਗਾਗ੍ਯਦੌ ਨृਣਾਮ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਸਾਰਾ ਧਨ ਤੇ ਸੁਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦੋ ऽਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇਵਤਾ ਮਨੋਃ
ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਇਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵੀ ਮਨੂ ਹੈ।
षਡ੍ਵੀਰ੍ਯਾਢ੍ਯੇਨ ਬੀਜੇਨ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਮੇ ਦਧਦ੍ਦਿਵ੍ਯਦਿਗਂਬਰੋ ਗੋਪੀਸੁਤੋ ऽਵਤੁ
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।
ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਜੁਹੁਯਾਦਗ੍ਨੌ ਸਿਤਾਢ੍ਯੇਨ ਪਯੋਂऽਧਸਾ
ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ, ਚਿੱਟੇ ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੁੱਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਸ੍ਥਂ ਕृष੍ਣਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਤਨ੍ਮੁਖਾਂਬੁਜੇ
ਕੰਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਦੇ ਕੰਮਲ ਵਰਗੇ ਮੁਖ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।