ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਂ ਵਨ੍ਧ੍ਯਾਪਿ ਲਭਤੇ ਸੁਤਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਬਾਂਝ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇਜਸਾ ਤਸ੍ਯ ਨਗਰਂ ਦਹॄਨ੍ਤਂ ਭਾਵਯਨ੍ਹਰਿਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਯਾਕਰ੍ਤਾਰਮੇਵਾਸ੍ਮੈ ਕੁਪਿਤਾ ਨਾਸ਼ਯੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜਾਦੂ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤਂ ਕਰਪਦ੍ਮਾਭ੍ਯਾਂ ਘਣ੍ਟਾਕਰ੍ਣਕਲੇਵਰਮ੍
ਕੰਨ ਦੇ ਕੋਲ, ਕੌਲ-ਫੁੱਲ ਵਰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੁਹਣਾ।
ਮਹਾਪਾਪਯੁਤੋ ऽਪ੍ਯੇਵਂ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਦਿष੍ਟਯੋਰ੍ਦ੍ਵਿष੍ਟ੍ਯੈ ਗੁਲਿਕਾ ਗੋਮਯੋਦ੍ਭਵਾਃ
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਲਈ, ਗੋ-ਮੈਲ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ, ਰਿਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍षਨ੍ਤਂ ਗਰੁਡਾਰੂਢਂ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਮੁਖੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਡਦਾ ਹੋਇਆ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਨਨ੍ਯਧੀਃ
ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਅਟੱਲ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮਨਤਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਵਤ੍ਸਂ ਤੁ ਕਪਿਤ੍ਥਫਲਹਾਰਿਣਮ੍
ਉਤਕਿੱਪਤ ਵੱਛਾ ਅਤੇ ਕਪਿੱਠ ਦੇ ਫਲ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਕਂਸਮਥਨਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਮਞ੍ਚਾਨ੍ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੰਸ ਦੇ ਵਧੇ ਹੋਏ ਵਜੋਂ, ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ।
ਰਿਪੁਜਨ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ਵृਕ੍ਸ਼ੋਤ੍ਥਸਮਿਦ੍ਭਿਰਯੁਤਂ ਨਿਸ਼ਿ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਗੇ ਅਰਕ ਜਾਂ ਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ,
ਅਥਵਾ ਨਿਂਬਤੈਲਾਕ੍ਤੈਰ੍ਹੁਨੇਧੋਭਿਰਕ੍ਸ਼ਜੈਃ
ਜਾਂ ਨੀਂਬ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਵਨ, ਅੱਖੋਂ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੜ੍ਹਾਏ,
ਨਿਸ਼ਾਦਿष੍ਟਦਲਵ੍ਯੋषਕਾਰ੍ਪਾਸਾਸ੍ਥਿਕਰੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਟਾ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਪੀਪਲ, ਰੂਈ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ,
ਨ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਮਾਰਣਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਞ੍ਚੇਦਯੁਤਂ ਹੁਨੇਤ੍
ਮਾਰਨਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਕਰਨਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾਏ.
ਪਾਰਿਜਾਤਹਰਂ ਕृष੍ਣਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨਤਰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੇ.
ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਮੁਦ੍ਰਾਕਰਂ ਕृष੍ਣਂ ਰਥਸ੍ਥਂ ਭਾਵਯਞ੍ਜਪੇਤ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਵਿਆਖਿਆ ਦੀ ਮਦਰਾ ਕਰਕੇ, ਮਨਤਰ ਜਪੇ.
ਪਾਵਾਸ਼ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਮਧ੍ਵਕ੍ਤੈਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਤਯੇਹੁਨੇਤ੍
ਪਾਵਾਸ਼ਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਲਈ ਲੱਖ ਹਵਨ ਕਰੇ.
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਧਰ ਪ੍ਰੋਦ੍ਯਦ੍ਭਾਨੁਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ.
ਅਰ੍ਕਾਗ੍ਨਿਦ੍ਯੋਤਿਤਾਸ੍ਯਾਙ੍ਘ੍ਰਿਂਪ੍ਰਙ੍ਕਜ ਦਿਵ੍ਯਭੂषਣਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਪੈਰ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ.
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮਨਤਰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੇ.
ਦਿਨਮਧ੍ਯੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਜਪੇਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਮਨਤਰ ਅਠਠੀ ਵਾਰੀ ਜਪੇ.
ਜਾਤਿਪੁष੍ਪੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂਸ਼੍ਚ ਗੋਪਵੇषਧਰਂ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਜਾਸਵਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਗੋਪ ਦੀ ਵੈਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇ.
ਵਸ਼ਯੇਦ੍ਵੈਸ਼੍ਯਜਾਤੀਯਾਨ੍ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਃ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ.
ਹੁਤ੍ਵਾਨ੍ਵਹਂ ਸਪ੍ਤਦਿਨਂ ਭਸ੍ਮ ਭਾਲੇ ਚ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਸੱਤ ਦਿਨ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਭਸਮ ਮੱਥੇ ਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਲਗਾਏ.
ਤਾਂਬੂਲਂ ਕੁਸੁਮਂ ਵਾਸੋਂऽਜਨਂ ਚਨ੍ਦਨਮੇਵ ਚ
ਤਾਂਬੂਲ, ਫੁੱਲ, ਵਸਤ੍ਰ, ਕਾਜਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਵੀ,
ਸੋ ऽਚਿਰਾਦੇष ਵਸ਼ਗਃ ਸਪੁਤ੍ਰਪਸ਼ੁਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਸਮਿਦ੍ਭਿਸ੍ਤੁ ਹੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਸ਼ਯੇਜ੍ਜਗਤ੍
ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸੋ ऽष੍ਟਸਿਦ੍ਧੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਵਸੇਤ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਵਕ੍ਰੇ ਗृਹੇ ਚਾਪਿ ਸਭਾਸਦਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਵਕਰੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਘਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੀ ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਵਿਧਾਨ੍ਭੋਗਾਨਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਖਰਕਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਦਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।