ਸ਼ਿष੍ਟੈਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਭਿਰਕ੍ਸ਼ਰੈਰ੍ਵੇष੍ਟਯੇਤ੍ਸ੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸਤਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਘੇਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
षਟ੍ਸੁ ਸਂਧਿषੁ षਟ੍ਕਰ੍ਣੇ ਕੇਸਰੇषੁ ਤ੍ਰਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਃ
ਛੇ ਸੰਧੀਆਂ, ਛੇ ਪੰਖੜੀਆਂ ਅਤੇ ਕੇਸਰਾਂ 'ਚ, ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਕਰਕੇ ਅੱਖਰ ਰੱਖੋ।
षਟੂषਃ ਸਂਲਿਖ੍ਯ ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਵੇष੍ਟਯੇਨ੍ਮਾਤृਕਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਛੇ ਦਾਣੇ ਲਿਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰੋ।
ਭੂਗ੍ਰਹਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦष੍ਟਵਜ੍ਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਥਵੀ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਚੌਕੋਣ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਵਜਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਧਾਰਯੇਦ੍ਯੋ ਵੈ ਸੋਰ੍ऽਚ੍ਯਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਜੋ ਇਹ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਮਹੇਧੀਮਹਿਯੁਤੌ ਤਨ੍ਨੋ ऽਨਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍
ਅਸੀਂ ਜਾਣੀਏ, ਧਿਆਨ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਅਨੰਗ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ।
ਹृਦਯਂ ਕਾਮਦੇਵਾਯ ਙੇਂਤਂ ਸਰ੍ਵਜਨਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਹਿਰਦਾ ਕਾਮਦੇਵ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਜ੍ਵਲ ਜ੍ਵਲ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲੇਤਿ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਸਰ੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਚ
‘ਜਲ ਜਲ ਪ੍ਰਜਲ’ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ,
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਦਨਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦ੍ਭਿਰਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਦਨ ਮੰਤ੍ਰ ਚਾਲੀ-ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੀਠ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਤ੍ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਿ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਮੂਲਤਃ
ਪਿਠ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜ ਕੇ, ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੂਲ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ,
ਆਸਨਾਦਿਵਿਭੂषਾਨ੍ਤਂ ਪੁਨਰ੍ਨ੍ਯਾਸਕ੍ਰਮਾਦ੍ਯਜੇਤ੍
ਆਸਨ ਤੋਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਤੱਕ, ਮੁੜ ਨਿਆਸ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੀਤ ਕਰੋ।
ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚਕ੍ਰਂ ਗਦਾਂ ਪਦ੍ਮਂ ਮਾਲਾਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕੌਸ੍ਤੁਭੌ
ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ, ਮਾਲਾ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ,
षਟ੍ਕੋਣੇषੁ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਦਿਗ੍ਦਲੇषੁ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਯਜੇਤ੍
ਛੇ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ ਛੇ ਅੰਗ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ 'ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪਤ੍ਰਾਗ੍ਰਗਾ ਮਹਿष੍ਯੋ ऽष੍ਟੌ ਯਜੇਤ੍ਸਾਧਕਸਤ੍ਤਮਃ
ਪੰਖੜੀਆਂ ਦੇ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਧਕ ਅੱਠ ਰਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਮੁਕੁਨ੍ਦਾਂਸ਼੍ਚ ਕਰਾਲਾਨਨ੍ਦਕਚ੍ਛਪਾਨ੍
ਇੰਦਰਨੀਲ, ਮੁਕੁੰਦ, ਕਰਾਲ, ਆਨੰਦ ਤੇ ਕੱਛਪ,
ਤਦ੍ਬਹਿਰ੍ਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਵਜ੍ਰਾਦ੍ਯਾਨਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਵਜਰ ਆਦਿਕ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰੀਣਯੇਦ੍ਦਧਿਖਣ੍ਡਾਜ੍ਯਮਿਸ਼੍ਰੇਣ ਤੁ ਪਯੋਂऽਧਸਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਹੀਂ, ਖੰਡ, ਘੀ ਮਿਲੀ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ।
ਉਦ੍ਵਾਸਯੇਤ੍ਸ੍ਵਹृਦਯੇ ਪਰਿਵਾਰਗਣੈਃ ਸਹ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਦਾ ਕਰੋ।
ਰਤ੍ਨਾਭਿषੇਕਧ੍ਯਾਨੇਜ੍ਯਾ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਿਤੇ ਰਿਤਾ
ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਰਿਵਾਜ ਵੀਹ ਫੀਸਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਪਹੋਮਾਰ੍ਚਨਧ੍ਯਾਨੈਰ੍ਯੋ ਮਨੁਂ ਪ੍ਰਜਪੇਦਮੁਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਜਪ, ਹਵਨ, ਅਰਚਨਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ,
ਪृਥ੍ਵੀ ਪृਥ੍ਵੀ ਕਰੇ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਸਮਾਕੁਲਾ
ਉਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗੀ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫਸਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਵਹ੍ਨਾਵਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪੈਃ ਸਤਨ੍ਦੁਲੈਃ
ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਵਿਚ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਨਾਦਿਸਮृਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦੂਸ਼ੇ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਤਸ੍ਯੈਨ੍ਦ੍ਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤृਣਲੇਸ਼ਾਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸਦੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਘਾਹ ਦੇ ਤਣੇ ਵਾਂਗ ਅਹਿਮ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯੋ ਹੁਨੇਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਮਾਸਾਤ੍ਪੁਰੋਧਾ ਨृਪਤੇਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜਮਥੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਜੋ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਵਨੋ ऽਗ੍ਨਿਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਈਰਿਤਃ
ਇਹ ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ, 'ਹਵਾ' ਅਤੇ 'ਅੱਗ ਦੇ ਪਿਆਰੇ' ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਾਮੋ ਬੀਜਂ ਵਹ੍ਨਿਜਾਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਇਸ ਦਾ ਬੀਜ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਦੀ ਪਤਨੀ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਕ੍ਰਮਸੁਰਾਨ੍ਤਕਗਚਕ੍ਰਕਮ੍
ਉਹ ਚਕਰ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਾਰਪੁਟਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯਾਪਯ੍ਯ ਕਰਯੋਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਃ
ਫਿਰ, ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਤਾਰਾ ਪੂਟ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਫੈਲਾ ਕੇ,