ਕਟ੍ਯਾਂ ਜਾਨ੍ਵੋਰ੍ਜਙ੍ਘਯੋਸ਼੍ਚ ਗੁਲ੍ਫਯੋਃ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਕਮਰ, ਗੋਡਿਆਂ, ਪਿੰਡੀਆਂ, ਗੁਟਨਿਆਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ—
ਵਦਨੇ ਚਿਬੁਕੇ ਕਣ੍ਠੇ ਦੋਰ੍ਮੂਲੇ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਮੂੰਹ, ਠੋਡੀ, ਗਲੇ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਉੱਤੇ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦਯੋਰ੍ਗੁਲ੍ਫਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਜਙ੍ਘਯੋਰ੍ਜਾਨੁਨੋਸ੍ਤਥਾ
ਪੈਰਾਂ, ਗਟਿਆਂ, ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਅਤੇ ਘੁਟਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ।
ਦੋਰ੍ਮੂਲੇ ਕਣ੍ਠਦੇਸ਼ੇ ਚ ਚਿਬੁਕੇ ਵਦਨੇ ਨਸੋਃ
ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ, ਗਲ੍ਹ, ਠੋਡੀ, ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਨੱਕ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕਰੋ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣਾਨ੍ਸਂਹਾਰਾਖ੍ਯੋ ऽਯਮੀਰਿਤਃ
ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰ ਰੱਖੋ; ਇਹ 'ਸੰਹਾਰ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮੂਰ੍ਤਿਪਞ੍ਜਰਨਾਮਾਨਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, 'ਮੂਰਤੀ ਪੰਜਰਾ' ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਕਭਾਸ੍ਵਰੈਰ੍ਭਵਨੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ।
ਜ੍ਵਲਦ੍ਰਤ੍ਨ ਮਯਸ੍ਤਂਭਦ੍ਵਾਰਤੋਰਣਕੁਡ੍ਯਕੇ
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਖੰਭੇ, ਦਰਵਾਜੇ ਅਤੇ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ।
ਪਦ੍ਮਰਾਗਸ੍ਥਲੀਰਾਜਦ੍ਰਤ੍ਨਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਮਧ੍ਯਤਃ
ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਲਾਲ ਰਤਨ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ।
ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪਾਵਲਿਭਿਃ ਪ੍ਰਦੀਪਿਤਦਿਗਨ੍ਤਰੇ
ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੋਈ।
ਸਮਾਸੀਨੋ ऽਚ੍ਯੁਤੋ ਧ੍ਯੇਯੋ ਦ੍ਰੁਤਹਾਟਕਸਨ੍ਨਿਭਃ
ਉਥੇ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਂਦਰਃ ਸੌਮ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿਚ ਸੋਹਣੇ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਨਾਹਤੋਚ੍ਛਲਦ੍ਰਤ੍ਨਧਾਰੌਘਕਲਸ਼ਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍
ਉਹ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕਲਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਸਤ੍ਯਭਾਮੇ ऽਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਰਤ੍ਨੌਘਧਾਰਯਾ
ਰੁਕਮਣੀ ਅਤੇ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਾਗ੍ਨਜਿਤੀ ਸੁਨਨ੍ਦਾ ਚ ਦਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯੌ ਕਲਸ਼ੌ ਤਯੋਃ
ਨਾਗਨਜਿਤੀ ਅਤੇ ਸੁਨੰਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਕਲਸ਼ ਭੇਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਤ੍ਨਨਦ੍ਯਾਃ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਰਤ੍ਨਪੂਰ੍ਣੌਂ ਘਟੌ ਤਯੋਃ
ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਨਦੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਕਲਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਹਿਃ षੋਡਸ਼ ਸਾਹਸ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਕਾਃ ਪਰਿਤਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਬਾਹਰ, ਸोल੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਤਦ੍ਬਹਿਸ਼੍ਚਾष੍ਟਨਿਧਾਯਃ ਪੂਰਯਨ੍ਤੋ ਧਨੈਰ੍ਧਰਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਅੱਠ ਨਿਧੀਆਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਪਞ੍ਚਕਂ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਲੱਖ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ।
ਵਿਲਿਪ੍ਯ ਗਨ੍ਧਪਙ੍ਕੇਨ ਲਿਖੇਦष੍ਟਦਲਾਂਬੁਜਮ੍
ਸੁਗੰਧੀ ਲੇਪ ਲਾ ਕੇ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਓ।
ਸ਼ਿष੍ਟੈਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਭਿਰਕ੍ਸ਼ਰੈਰ੍ਵੇष੍ਟਯੇਤ੍ਸ੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸਤਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਘੇਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
षਟ੍ਸੁ ਸਂਧਿषੁ षਟ੍ਕਰ੍ਣੇ ਕੇਸਰੇषੁ ਤ੍ਰਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਃ
ਛੇ ਸੰਧੀਆਂ, ਛੇ ਪੰਖੜੀਆਂ ਅਤੇ ਕੇਸਰਾਂ 'ਚ, ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਕਰਕੇ ਅੱਖਰ ਰੱਖੋ।
षਟੂषਃ ਸਂਲਿਖ੍ਯ ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਵੇष੍ਟਯੇਨ੍ਮਾਤृਕਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਛੇ ਦਾਣੇ ਲਿਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰੋ।
ਭੂਗ੍ਰਹਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦष੍ਟਵਜ੍ਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਥਵੀ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਚੌਕੋਣ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਵਜਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਧਾਰਯੇਦ੍ਯੋ ਵੈ ਸੋਰ੍ऽਚ੍ਯਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਜੋ ਇਹ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਮਹੇਧੀਮਹਿਯੁਤੌ ਤਨ੍ਨੋ ऽਨਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍
ਅਸੀਂ ਜਾਣੀਏ, ਧਿਆਨ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਅਨੰਗ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ।
ਹृਦਯਂ ਕਾਮਦੇਵਾਯ ਙੇਂਤਂ ਸਰ੍ਵਜਨਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਹਿਰਦਾ ਕਾਮਦੇਵ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਜ੍ਵਲ ਜ੍ਵਲ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲੇਤਿ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਸਰ੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਚ
‘ਜਲ ਜਲ ਪ੍ਰਜਲ’ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ,
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਦਨਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦ੍ਭਿਰਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਦਨ ਮੰਤ੍ਰ ਚਾਲੀ-ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੀਠ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਤ੍ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਿ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਮੂਲਤਃ
ਪਿਠ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜ ਕੇ, ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੂਲ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ,