ਯੈਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਤਦਦ੍ਯ ਸਫਲਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋਨਮਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਤ੍ਯੁਤ੍ਸਾਹਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸਮਾਜ੍ਞਾਪਯ ਮਾਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਬਹੁਤ ਉਤਸਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਦੇਹਿ ਮੇ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਭੂਮਿਂ ਤ੍ਰਿਪਦਸਂਮਿਤਾਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਤਪਸਿਆ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਜਿੰਨੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਦੇ।
ਗ੍ਰਾਮਂ ਵਾ ਨਗਰਂ ਚਾਪਿ ਧਨਂ ਵਾ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਇੱਕ ਪਿੰਡ, ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਾਂ ਧਨ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕੀ ਕੀਤਾ ਹੈ?
ਆਸਨ੍ਨਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਜਨਮਨ੍ਨਿਵਾ
ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਤਕਰੀਬਨ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੈਰਾਗ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭੁੱਖ।
ਸਰ੍ਵਸਂਗਵਿਹੀਨਾਨਾਂ ਕਿਮਰ੍ਥੈਃ ਸਾਧ੍ਯਤੇਵਦ
ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ?
ਮਯਿ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਦੈਤ੍ਯ ਕਿਮਨ੍ਯੈਃ ਸਾਧ੍ਯਤੇ ਵਦ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਹੇ ਦੈਤ; ਦੱਸ, ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਸ੍ਵਰੁਪਾਣਾਂ ਕਿਮਨ੍ਯੈਃ ਸਾਧ੍ਯਤੇ ਧਨੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰਤ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਹੋਰ ਕੀ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਭਿਨ੍ਨਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋ ਦਾਤਾ ਦੀਯਤੇ ਚ ਕਿਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਆਪ ਸਭ ਨਾਲ ਇਕ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਥੇ ਦਾਤਾ ਕੌਣ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਤਦਾਜ੍ਞਾਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਲਭਨ੍ਤੇ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਜੋ ਉਸ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਉੱਚਾ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹੀਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਨ੍ਪੋਤਿ ਭੂਮਿਦੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਧਰਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਅਤਿਦਾਨਂ ਤੁ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਾਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੋ।
ਦਸ਼ਹਸ੍ਤਾਂ ਮਹੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਦਸ ਹੱਥਾਂ ਜਿਤਨੀ ਧਰਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੂਮਿਦਾਨਸਮਂ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ऽਬ੍ਦਸ਼ਤੈਰਹਮ੍
ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਪੂਣ ਫਲ ਸੌ ਸਾਲ ਵੀ ਦੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਮਪਿ ਮਹੀਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਸ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪृਥ੍ਵੀ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ ਯੇਨ ਸ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਮਪਿ ਮਹੀਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਧਰਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਲਭੇਤ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਸ੍ਨਾਨਜਂ ਫਲਮ੍
ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਣਿਕਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਸ਼ृਣੁ
ਸੁਣੋ, ਜੇ ਡੋਲ੍ਹੀ ਜਿਤਨੀ ਧਰਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਨ੍ਪੋਤਿ ਤਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਪੁष੍ਕਲਮ੍
ਜੋ ਕਰਕੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਥੇ ਵੱਧ ਕੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਦਤੋ ਮੇ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਪੂਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਵਿਧਾਯ ਜਾਹ੍ਨਵੀਤੀਰੇ ਪਤ੍ਫਲਂ ਤਲ੍ਲਭੇਦ੍ਧੁਵਮ੍
ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹ ਫਲ ਪੱਕਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਮਪਵਰ੍ਗਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਭੂਮਿਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਤਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਦ੍ਰਮਤਿਰ੍ਬਲੇ
ਇੱਕ ਗਰੀਬ, ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਭਦ੍ਰਮਤੀ ਸੀ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾਨਿ ਚ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।