ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਨਿਯੋਗਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਸਵਾਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਚਾਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹੈ।
ਗੁਹ੍ਯੇ ਬੀਜਂ ਪਦੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਾਧਕਸਤ੍ਤਮਃ
ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਕ ਬੀਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰਖੇ।
ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਾਨਿ ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯਾਸਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਰਖ ਕੇ, ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਤ੍ਯਨ੍ਤਾਨਿ ਚ ਤਤ੍ਵਾਨਿ ਜੀਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਜੀਵ ਆਦਿ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰਖੇ।
ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਰੂਪਰਸੌ ਗਨ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਚਂ ਤਥਾ
ਧੁਨੀ, ਛੂਹ, ਰੂਪ, ਸਵਾਦ, ਸੁਗੰਧ; ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਵੀ,
ਪਾਯੁਂ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਮਥਾਕਾਸ਼ਂ ਵਾਯੁਂ ਵਹ੍ਨਿਂ ਜਲਂ ਮਹੀਮ੍
ਪਿਛਵਾੜਾ, ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ,
ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਸ੍ਯਹृਦ੍ਗੁਹ੍ਯ ਪਾਦੇष੍ਵਥ ਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿਕਾਨ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਸਿਰ, ਮੂੰਹ, ਦਿਲ, ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ, ਉਹ ਧੁਨੀ ਆਦਿ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਰਖੇ।
ਤਥਾ ਵਾਗਾਦੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਸ੍ਵਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨषੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਕ ਆਦਿ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਰਖੇ।
ਹृਤ੍ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਮਰ੍ਕੇਨ੍ਦੁਹ੍ਨਿਬਿਂਬਾਨ੍ਯਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਦਿਲ ਦਾ ਕਮਲ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਚੱਕੀਆਂ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ,
ਭੂਤਾष੍ਟਾਂ ਗਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦਗੈਰ੍ਵਰ੍ਣੈਃ ਪ੍ਰਗ੍ਵਿਨ੍ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਧृਦਿ
ਉਹ ਅੱਠ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅੱਖ, ਪੈਰ ਆਦਿ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਰਖੇ।
ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਂਕਰ੍षਣਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਕਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ,
ਪਰਮੇष੍ਠਿਪੁਮਾਞ੍ਚ੍ਛੌ ਚਵਿਸ਼੍ਵਨਿਵृਤ੍ਤਿਸਰ੍ਵਕਾਃ
ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਪੁਮਾਨ, ਸ਼ੌਚ, ਵਿਸ਼ਵਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵਕਾ,
ਸ੍ਵਬੀਜਾਦ੍ਯਂ ਕੋਪਤਤ੍ਵਂ ਨृਸਿਂਹਂ ਵ੍ਯਾਪਕੇਨ ਚ
ਆਪਣੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਤੱਤ, ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਹ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ,
ਮਕਾਰਾਦ੍ਯਾ ਆਦ੍ਯਵਰ੍ਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਯੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਭੂषਿਤਾਃ
‘ਮ’ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਅੱਖਰ ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਣ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰਕੁਮ੍ਭਕਰੇਚਕੈਃ
ਫਿਰ, ਪੂਰਕ, ਕੁੰਭਕ ਅਤੇ ਰੇਚਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ,
ਕੇਚਿਦਾਹੁਰਿਹਾਚਾਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੋਤ੍ਤਰਂ ਪੁਨਃ
ਇਥੇ ਕੁਝ ਅਚਾਰਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਮੁੜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਵਿਧਾਨਤਃ
ਦਸ ਤੱਤਾਂ ਆਦਿ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਖੇ।
ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੇ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਿਰੀਟਮਨੁਨਾ ਸੁਧੀਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਰੀਟ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੱਤ ਕਰੇ।
ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗੁਲੀषੁ ਕਰਯੋਃ ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤਃ
ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਉਂਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਪੰਜ ਭਾਗ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਕृਦ੍ਵ੍ਯਾਪਯ੍ਯ ਤਾਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਨ੍ਯਾਸਂ ਤਤਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਇਕ ਵਾਰੀ 'ਤਾਰਾ' ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਉਂਗਲੀਆਂ ਫੈਲਾਕੇ, ਫਿਰ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਘ੍ਰਾਣਯੋਰ੍ਵਦਨੇ ਕਣ੍ਠੇ ਹृਦਿ ਨਾਭੌ ਤਥਾ ਪੁਨਃ
ਨੱਕ, ਮੂੰਹ, ਗਲੇ, ਦਿਲ ਤੇ ਨਾਭੀ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਉਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ,
ਹृਦਨ੍ਤਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਧ੍ਰੁਵਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਦਿਲ 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨ੍ਯਸੇਦ੍ਧृਦਯਾਨ੍ਤਾਨਿ ਮਨੋਃ ਪਞ੍ਚਪਦਾਨਿ ਚ
ਦਿਲ 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਪੰਜ ਭਾਗ ਵੀ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਮਹਾਗੁਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਨ੍ਯਾਸੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਗੁਪਤ ਨਿਆਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਣਿਮਾਦ੍ਯष੍ਟਸਿਦ੍ਧੀਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਣਿਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰਾਦ੍ਯਾਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਃ ਸਂਪੁਟਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਨੁਮ੍
'ਤਾਰਾ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਘੇਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਪੁਟੁਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਾਤृਕਾਸ੍ਥਲੇ
ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤृਕਾਪੁਟਿਤਂ ਮੂਲਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਾਧਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਉੱਤਮ ਸਾਧਕ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤृਚਂ ਨ ਮਾਤृਕਾਵਰ੍ਣਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤਤ੍ਸ੍ਥਲੇ ਸੁਧੀਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ, ਤ੍ਰੈ-ਭਾਗੀ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਨ੍ਯਾਸਵਰ੍ਯੇਣ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕृष੍ਣਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਉੱਤਮ ਨਿਆਸ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਿੱਧਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।