ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯੋ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸੁਰਸਂਗਤਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ ਏਵਾਙ੍ਗਾਰ ਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਪਿਪਾਸੁਰਪਿਬਦ੍ਵਿਭੋਃ
ਉਹ ਹੀ, ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਅੰਗਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਵਾਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਵੀਰੋ ऽਪ੍ਯਾਹ ਕਪੇਰ੍ਲਿਙ੍ਗੇ ਪੀਠਾਭਾਵਾਦਿਦਂ ਕृਤਮ੍
ਵੀਰ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਕੰਮ ਬਾਂਦਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਪੀਠ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਕਪੇਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤੁਂ ਮਯਾ ਕृਤਮਿਦਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਬਾਂਦਰ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵਃ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕੀਤਾ।
ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਵੀਰਭਦ੍ਰਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਫਿਰ ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਰਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਵਿਪੁਲਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਲੋਕੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਸਦਾ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗੀ।
ਤਾਂਬੂਲਂ ਵੀਰਭਦ੍ਰਾਯ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ
ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਤਾਂਬੂਲ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਪ੍ਤਾਯਾਂ ਤੁ ਪੂਜਾਯਾਂ ਹਨੁਮਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ
ਜਦ ਪੂਜਾ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਈ, ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ,
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਮਥਾਭ੍ਯਾਹ ਵੀਣਾ ਮੇ ਦੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, 'ਵੀਣਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।'
ਮਮਾਪੀष੍ਟੇਹਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ ਵੀਣੇਤ੍ਯਾਹ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਕਪੀਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਵੀ ਵੀਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਗੰਧਰਵ।'
ਤਦਾ ਮੁष੍ਟਿਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਃ ਪਾਤਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਫਿਰ, ਮੋਠੀ ਦੇ ਘੁੰਮਕੇ, ਗੰਧਰਵ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਹਨੁਮਾਨ੍ਵਾਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਗਾਯਨ੍ਪ੍ਰਾਗਾਚ੍ਛਿਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਹਨੂਮਾਨ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਬृਹਤੀਕੁਸੁਮੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ ਦੇਵਪਾਦਾਵਪੂਜਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਤੀ ਪੌਦੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਨृਪਾਣਾਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ऽਪਿ ਚ
ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੈਤਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ ਹਨ।
ਸਮੁਲ੍ਲਙ੍ਘਨੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਤ੍ਵਂ ਬਲੋਨ੍ਨਤਿਮ੍
ਉਹ ਲੰਘਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਉਚਾਈ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਮਮ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਹਨੁਮਾਨ੍ਹਰ੍षਮਾਗਗਤਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਨੂਮਾਨ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਤਰੁਣਃ ਸ਼ਿਵਾਂਸ਼ਃ ਸਂਭਾਵਯਾਮਾਸ ਸਮਸ੍ਤਦੇਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਮਹੇਸ਼ੇਨਾਹਮਪ੍ਯੇਨਂ ਸ਼ਸ਼ਿਮੌਲਿਮਵੈਮਿ ਚ
ਮੈਂ ਵੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲਾ ਮਸਤਕ ਵਾਲਾ ਮਾਨਦਾ ਹਾਂ।
ਬੁਦ੍ਧੌ ਨ੍ਯਾਯੇ ਚ ਵੈ ਧੈਰ੍ਯੇ ਤਾਦृਗਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਨ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਬੁੱਧੀ, ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਪਠਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਚੈਵ ਗਚ੍ਛ ਵਿਪ੍ਰ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ ਤਿਵੇਂ ਜਾਓ।
ਵਚਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਨਤ੍ਵਾ ਚਾਗਾਂ ਯਥਾਗਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਚਨ ਮੰਨ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸੁਖਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਸਾਰਂ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜਦ ਇਹ ਸਾਰ ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਯਤ੍ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪੁਨਸ੍ਤਚ੍ਚ ਯੁष੍ਮਭ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮੁੜ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਚਰਿਤਂ ਚ ਮਹਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੂਯੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਿਤਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਵਚਨ ਕਹੇ।
ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਂ ਚਰਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ ਹਨੂਮਤਃ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਅਤੇ ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਤਬ ਸੁਣਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਕਿਂ ਪृष੍ਟ੍ਵਾਨ੍ਯਦ੍ਵਿਦਾਂਵਰ
ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਦੱਸੋ — ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਯਾਨ੍ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਸृष੍ਟ੍ਯਾਦਿਕਰਣੇ ਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹਨ—
ਗੋਪੀਜਨਪਦਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਲ੍ਲਭਾਯਾਗ੍ਨਿਸੁਂਦਰੀ
ਫਿਰ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਵੱਲਭਾ ਅਤੇ ਅਗਨਿਸੁੰਦਰੀ।
ਨਾਰਦੋ ऽਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇਵਤਾ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਹਨ, ਛੰਦ ਚੰਦੋ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਗਾਯਤਰੀ ਹੈ।