ਸ੍ਵਹਸ੍ਤਰਚਿਤਂ ਮੁਖ੍ਯਂ ਕ੍ਰੀਤਂ ਚੈਵ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਮ੍
ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਖਰੀਦਿਆ ਹੋਇਆ ਮਧਯਮ ਹੈ।
ਅਰ੍ਹੇषੁ ਯਤ੍ਤ੍ਵਨਰ੍ਹੇषੁ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰਾਤ੍ਤੁ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਯੋਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਅਯੋਗਿਆਂ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਫਲ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਦੁਲੈਰ੍ਵੀਹਿਮਾਤ੍ਰੋਤ੍ਥੈਃ ਕਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਚਾਵਲ, ਜੌ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਾਦਿਸ੍ਥਾਪਨੈਰੇਵ ਤਤ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ਯਾਗਮਾਚਰੇਤ੍
ਕਮਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਆਸਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਕਾਂਬਲਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਚੈਵ ਰਾਜਤਂ ਤਾਮ੍ਰਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਆਸਣ ਉਨ, ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵੈਯਾਘ੍ਰਂ ਰੌਰਵਂ ਚੈਵ ਹਾਰਿਣ ਮਾਰ੍ਗਮੇਵ ਚ
ਜਾਂ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਰੁਰੂ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਸਂਭਵਮੇਤੇषੁ ਹ੍ਯਾਸਨਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਸਣ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਭਸ੍ਮਸਮਾਸੀਨਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਯਮ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਨ੍ਤਃ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਜਾਂ ਭਸਮ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਾਸ ਲੈਣ ਤੇ ਬੋਲਣ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੋ।
ਸ਼ਿਖਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤਨੁਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਚੋਟੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਬਾਰਾਂ ਅੰਗੁਠਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸੁਖਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਮਿਮਾਦਿਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਤਯਾ ਦੀਪ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਂ ਪਾਪਂ ਨਾਸ਼ਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਦਲਾਵृਤ੍ਤਮष੍ਟ ਪਞ੍ਚ ਤ੍ਰਿਰੇਵ ਵਾ
ਉਹ (ਸ਼ਿਵ) ਬਾਰਾਂ ਪਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਅੱਠ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਪਤਿਆਂ ਨਾਲ।
ਗੁਹਾਸ੍ਥਿਤਂ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਰ੍ਲਿਙ੍ਗੇਸ਼ਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਿਲ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਸੁਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਵੇਨਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ, ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਪਦੇ ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ਼ਿਵੇਤ੍ਯੋਙ੍ਕਾਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਸਾਸ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਵੇਲੇ, 'ਸ਼ਿਵ' ਅਤੇ 'ਓਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਤਤਃ ਸਂਕਲ੍ਪ ਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੇੜੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰੋ।
ਇਤਿ ਸਂਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤ ਆਵਾਹਨਾਦਿਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਆਵਾਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਕਰੋ।
ਨਮਸ੍ਤੇਤ੍ਯਾਦਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਵਿਧਾਨਤਃ
'ਨਮਸ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।
ਤਯਾ ਯਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਮਾਂਸ ਜਪਚੁਦ੍ਰਮੁਖਾਂਸ਼੍ਚ ਚਾ
ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਾਸ, ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਓ।
ਏਕਾਦਸ਼ ਤਥਾ ਵਾਰਮਥੈਕਾਦਸ਼ਧਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰੀ, ਜਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ।
ਸ਼ੈਵਯਾਵਿਦ੍ਯਯਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੇਵਲਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਵਾ
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ 'ਓਮ' ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ।
ਕਾਂਸ੍ਯੇਨ ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼ੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪੁष੍ਪਾਦਿਕੇਸਰੇਣ ਵਾ
ਕਾਂਸੀ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀ ਸਪੂਰੀ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਫੁੱਲ ਦੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਯ ਚ ਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ੍ਨਾਨਯੋਗ੍ਯਂ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਿੰਗ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਬਣੇ।
ਸੁਗ੍ਰਿਗ੍ਧਂ ਲਘੁ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਨਾਙ੍ਗਂ ਛਿਨ੍ਦ੍ਯਾਤ੍ਕਥਞ੍ਚਨ
ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਹਲਕਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕੱਟਣਾ।
ਕृਸ਼ਾਨੁਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਦੇਵਾਯ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਪਤਲੇ ਨਲ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਿੰਗ, ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿषਿਦ੍ਧਲੋਹਾਰ੍ਦ੍ਧਸਂਧਿਦ੍ਵਾਰਾਸਮਨ੍ਵਿਤੇ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਧਾਤੂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੂੰਹ ਤੇ ਜੋੜ ਹੋਣਾ।
ਫਲਸ੍ਥਾਨੇ ਤੁ ਚषਕਂ ਦਣ੍ਡੇਨ ਸਮਰਨ੍ਧ੍ਰਕਮ੍
ਫਲ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ, ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਛੇਦ ਕੀਤਾ ਛੋਟਾ ਕੱਪ ਰੱਖਣਾ।
ਪਾਤਯੇਦਥ ਚਾਨ੍ਯੇਨ ਵਾਮੇਨੈਵ ਕਰੇਣ ਵਾ
ਫਿਰ, ਹੋਰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਜਾਂ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪਾਉਣਾ।
ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨ੍ਹਾਉਣਾ।