ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯ ਮੁਖੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਯ ਹृਦਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਲਈ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਉਚਾਰੋ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰਾਖ ਰੱਖੋ।
ਉਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਪਾਦਯੋਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਭਸ੍ਮ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਵਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਖ ਲਗਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਹਸ੍ਤਾਵਾਚਮ੍ਯ ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਸਾਫ ਕਰ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਫੜ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦਭਾਵੇ ਤੁ ਦੂਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤਦਭਾਵੇ ਤੁ ਰਾਜਤਮ੍
ਜੇ ਦਰਭਾ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਦੂਰਵਾ ਘਾਸ ਵਰਤੋ; ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚਾਂਦੀ ਵਰਤੋ।
ਦੇਵਵੇਦੀਮਥੋ ਵਾਪਿ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਂ ਤੁ ਵਾ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਵੇਦੀ ਜਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸਥੰਡਿਲਾ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਕਰਂ ਗੈਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵੇਤੇਨੈਕੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਚਾਰ ਜਾਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਗਾਂ ਨਾਲ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ।
ਉਤ੍ਪਲਾਦਿਗਦਾਸ਼ਙ੍ਖਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਡਮਰੂਂਸ੍ਤਥਾ
ਕਮਲ ਆਦਿ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਗਦਾ, ਸਾਂਪ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਤੇ ਡਮਰੂ ਵੀ,
ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਕੁਲਕਂ ਕੋਲਕਂ ਤਥਾ
ਸਭ ਇੱਛਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ, ਕੁਲਕਾ ਤੇ ਕੋਲਕਾ ਵੀ,
ਕੋਣੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਾਨ੍ਦੋਲਾਪਾਦੁਕਾਵ੍ਯਜਨਾਨਿ ਚ
ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਾਰਾਂ ਝੂਲੇ, ਜੁੱਤੇ ਤੇ ਪੱਖੇ ਵੀ,
ਚੂਰ੍ਣੈਵਿਰਚਯੇਦ੍ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਧੀਮਾਨ੍ਦੇਵਾਲਯੇ ऽਪਿ ਵਾ
ਸਮਝਦਾਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਲਗਾਏ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਸ੍ਵਹਸ੍ਤਰਚਿਤਂ ਮੁਖ੍ਯਂ ਕ੍ਰੀਤਂ ਚੈਵ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਮ੍
ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਖਰੀਦਿਆ ਹੋਇਆ ਮਧਯਮ ਹੈ।
ਅਰ੍ਹੇषੁ ਯਤ੍ਤ੍ਵਨਰ੍ਹੇषੁ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰਾਤ੍ਤੁ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਯੋਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਅਯੋਗਿਆਂ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਫਲ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਦੁਲੈਰ੍ਵੀਹਿਮਾਤ੍ਰੋਤ੍ਥੈਃ ਕਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਚਾਵਲ, ਜੌ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਾਦਿਸ੍ਥਾਪਨੈਰੇਵ ਤਤ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ਯਾਗਮਾਚਰੇਤ੍
ਕਮਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਆਸਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਕਾਂਬਲਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਚੈਵ ਰਾਜਤਂ ਤਾਮ੍ਰਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਆਸਣ ਉਨ, ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵੈਯਾਘ੍ਰਂ ਰੌਰਵਂ ਚੈਵ ਹਾਰਿਣ ਮਾਰ੍ਗਮੇਵ ਚ
ਜਾਂ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਰੁਰੂ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਸਂਭਵਮੇਤੇषੁ ਹ੍ਯਾਸਨਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਸਣ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਭਸ੍ਮਸਮਾਸੀਨਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਯਮ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਨ੍ਤਃ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਜਾਂ ਭਸਮ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਾਸ ਲੈਣ ਤੇ ਬੋਲਣ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੋ।
ਸ਼ਿਖਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤਨੁਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਚੋਟੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਬਾਰਾਂ ਅੰਗੁਠਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸੁਖਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਮਿਮਾਦਿਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਤਯਾ ਦੀਪ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਂ ਪਾਪਂ ਨਾਸ਼ਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਦਲਾਵृਤ੍ਤਮष੍ਟ ਪਞ੍ਚ ਤ੍ਰਿਰੇਵ ਵਾ
ਉਹ (ਸ਼ਿਵ) ਬਾਰਾਂ ਪਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਅੱਠ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਪਤਿਆਂ ਨਾਲ।
ਗੁਹਾਸ੍ਥਿਤਂ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਰ੍ਲਿਙ੍ਗੇਸ਼ਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਿਲ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਸੁਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਵੇਨਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ, ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਪਦੇ ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ਼ਿਵੇਤ੍ਯੋਙ੍ਕਾਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਸਾਸ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਵੇਲੇ, 'ਸ਼ਿਵ' ਅਤੇ 'ਓਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਤਤਃ ਸਂਕਲ੍ਪ ਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੇੜੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰੋ।
ਇਤਿ ਸਂਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤ ਆਵਾਹਨਾਦਿਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਆਵਾਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਕਰੋ।
ਨਮਸ੍ਤੇਤ੍ਯਾਦਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਵਿਧਾਨਤਃ
'ਨਮਸ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।
ਤਯਾ ਯਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਮਾਂਸ ਜਪਚੁਦ੍ਰਮੁਖਾਂਸ਼੍ਚ ਚਾ
ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਾਸ, ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਓ।