ਤਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਯਂ ਪ੍ਰਾਹ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਃ
ਫਿਰ, ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਾਕ-ਚਤੁਰ ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਦਿਵਾ ਸਂਪਾਦਿਤੈਸ੍ਤੈਯੈਃ ਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈਰਪਿ ਤਾਦृਸ਼ੈਃ
ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾਯਙ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਅਸ਼ਿਰਃਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਸ਼ਾਮ ਆਉਣ ਤੇ, ਸਿਰ ਨਾ ਧੋ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਭਸ੍ਮ ਸਮਾਦਾਯ ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਫਿਰ, ਭਸਮ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਾ ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਾਮ ਨਾਲ,
ਈਸ਼ਾਨਃ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਿਪਾਤਯੇਤ੍
ਸਭ ਗਿਆਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਈਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਸਿਮਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।
ਅਘੋਰੇਭ੍ਯੋ ऽਥ ਘੋਰੇਭ੍ਯੋ ਭਸ੍ਮ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
‘ਅਘੋਰਭਯੋ’ ਤੇ ‘ਘੋਰਭਯੋ’ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਰਾਖ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਲਗਾਓ।
ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਾਮਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦਥ ਪਾਦਯੋਃ
ਸਦਿਓਜਾਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਖ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।
ਤ੍ਰੈਵਰ੍ਣਿਕਾਨਾਮੁਦਿਤऋ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਵਿਧਿਰੁਤ੍ਤਮਃ
ਤਿੰਨ ਜਾਤੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੇਤਿ ਪਦਮੁਞ੍ਚਾਰ੍ਯ ਭਸ੍ਮ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
‘ਸ਼ਿਵ’ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਰਾਖ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।
ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯ ਮੁਖੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਯ ਹृਦਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਲਈ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਉਚਾਰੋ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰਾਖ ਰੱਖੋ।
ਉਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਪਾਦਯੋਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਭਸ੍ਮ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਵਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਖ ਲਗਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਹਸ੍ਤਾਵਾਚਮ੍ਯ ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਸਾਫ ਕਰ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਫੜ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦਭਾਵੇ ਤੁ ਦੂਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤਦਭਾਵੇ ਤੁ ਰਾਜਤਮ੍
ਜੇ ਦਰਭਾ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਦੂਰਵਾ ਘਾਸ ਵਰਤੋ; ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚਾਂਦੀ ਵਰਤੋ।
ਦੇਵਵੇਦੀਮਥੋ ਵਾਪਿ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਂ ਤੁ ਵਾ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਵੇਦੀ ਜਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸਥੰਡਿਲਾ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਕਰਂ ਗੈਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵੇਤੇਨੈਕੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਚਾਰ ਜਾਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਗਾਂ ਨਾਲ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ।
ਉਤ੍ਪਲਾਦਿਗਦਾਸ਼ਙ੍ਖਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਡਮਰੂਂਸ੍ਤਥਾ
ਕਮਲ ਆਦਿ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਗਦਾ, ਸਾਂਪ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਤੇ ਡਮਰੂ ਵੀ,
ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਕੁਲਕਂ ਕੋਲਕਂ ਤਥਾ
ਸਭ ਇੱਛਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ, ਕੁਲਕਾ ਤੇ ਕੋਲਕਾ ਵੀ,
ਕੋਣੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਾਨ੍ਦੋਲਾਪਾਦੁਕਾਵ੍ਯਜਨਾਨਿ ਚ
ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਾਰਾਂ ਝੂਲੇ, ਜੁੱਤੇ ਤੇ ਪੱਖੇ ਵੀ,
ਚੂਰ੍ਣੈਵਿਰਚਯੇਦ੍ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਧੀਮਾਨ੍ਦੇਵਾਲਯੇ ऽਪਿ ਵਾ
ਸਮਝਦਾਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਲਗਾਏ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਸ੍ਵਹਸ੍ਤਰਚਿਤਂ ਮੁਖ੍ਯਂ ਕ੍ਰੀਤਂ ਚੈਵ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਮ੍
ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਖਰੀਦਿਆ ਹੋਇਆ ਮਧਯਮ ਹੈ।
ਅਰ੍ਹੇषੁ ਯਤ੍ਤ੍ਵਨਰ੍ਹੇषੁ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰਾਤ੍ਤੁ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਯੋਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਅਯੋਗਿਆਂ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਫਲ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਦੁਲੈਰ੍ਵੀਹਿਮਾਤ੍ਰੋਤ੍ਥੈਃ ਕਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਚਾਵਲ, ਜੌ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਾਦਿਸ੍ਥਾਪਨੈਰੇਵ ਤਤ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ਯਾਗਮਾਚਰੇਤ੍
ਕਮਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਆਸਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਕਾਂਬਲਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਚੈਵ ਰਾਜਤਂ ਤਾਮ੍ਰਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਆਸਣ ਉਨ, ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵੈਯਾਘ੍ਰਂ ਰੌਰਵਂ ਚੈਵ ਹਾਰਿਣ ਮਾਰ੍ਗਮੇਵ ਚ
ਜਾਂ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਰੁਰੂ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਸਂਭਵਮੇਤੇषੁ ਹ੍ਯਾਸਨਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਸਣ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਭਸ੍ਮਸਮਾਸੀਨਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਯਮ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਨ੍ਤਃ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਜਾਂ ਭਸਮ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਾਸ ਲੈਣ ਤੇ ਬੋਲਣ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੋ।
ਸ਼ਿਖਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤਨੁਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਚੋਟੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਬਾਰਾਂ ਅੰਗੁਠਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸੁਖਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।