ਸਂਸ੍ਕृਤਾਃ ਸ੍ਵਾਯਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ऽਥਵਾ ਨृਪਾਃ
ਉਥੇ, ਪੁਰਖ, ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁਧ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਮਧੁਰ੍ਪਿਗਮਨਿਰ੍ਯਾਸਮਸਾਂਦ੍ਰਮਗੁਰੂਦ੍ਭਵਮ੍
ਮਿੱਠਾ, ਗਾੜ੍ਹਾ, ਰਸਦਾਰ ਅਤੇ ਭਾਰੀ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਗਿਆ।
ਮਸ੍ਤਕੇ ਜਾਪਕਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਗਨ੍ਧਵਿਲੇਪਨਮ੍
ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੰਜ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਵਾਲਾ ਲੇਪ ਲਗਾਓ।
ਏਵਮੇਵਾਰ੍ਚਿਤਾ ਨਾਰ੍ਯ ਆਪ੍ਤਕੁਙ੍ਕੁਮਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਫ ਕੁੰਗੂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਤਾਦृਗ੍ਵਨਿਤਾਭਿਰ੍ਵਾ ਨਰੈਰ੍ਵਾ ਦਾਪਯੇਜ੍ਜਲਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਮਰਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾਮਕਰੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰਕਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਹਿ
ਜਾਂ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਰਤਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।
ਏਵਂ ਸ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਗੌਤਮੋ ਭਗਵਾਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਗੌਤਮ ਮੁਨੀ ਨੇ ਇਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਾਙ੍ਘ੍ਰਿਹਸ੍ਤੇषੁ ਗਨ੍ਧੋਦ੍ਵਰ੍ਤਿਤਪਾਣਿषੁ
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੱਥ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਅਥ ਨੀਚਸਮਾਸੀਨਾਦੇਵਾਃ ਸਰ੍षਿਗਣਾਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੀਵੀਂ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਕੋਣਾਨ੍ਵਰ੍ਤੁਲਾਨ੍ਸ੍ਥੂਲਾਨਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਨਕृਸ਼ਾਨਪਿ
ਗੋਲ, ਕੋਣਦਾਰ, ਮੋਟੇ, ਪਤਲੇ, ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵੀ,
ਚੂਰ੍ਣਂ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯਾਥ ਨਿਵੇਦਯਤਿ ਗੌਤਮੇ
ਫਿਰ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਚੂਰਨ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
ਕਪੇ ਗृਹਾਣ ਤਾਂਬੂਲਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮਮ ਖਣ੍ਡਕਾਨ੍
ਹਨੁਮਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਨ ਲਓ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਟੁਕੜੇ ਦੇਵੋ।
ਅਨੇਕਫਲਭੋਕ੍ਤृਆਤ੍ਵਾਦ੍ਵਾਨਰਸ੍ਤੁ ਕਥਂ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਕਈ ਫਲ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਵਾਨਰ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦਖਿਲਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਨ੍ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦਮृਤਂ ਵਿषਮ੍
ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੀ ਵਿਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਵਾਙ੍ਕ੍ਯਾਦ੍ਧ੍ਵਰ੍ਮਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੋ ਗृਹਾਣ ਤਾਂਬੂਲਂ ਮਮ ਦੇਹਿ ਸੁਖਣ੍ਡਕਾਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪਾਨ ਲਓ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਟੁਕੜੇ ਦੇਵੋ।
ਤਤਤਃ ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਤਸ੍ਮੈ ਖਣ੍ਡਾਨ੍ਸਮਰ੍ਪਯਤ੍
ਫਿਰ, ਪੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਦੇਵੇ ਤੁ ਕृਤਤਾਂਬੂਲੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਮਨ੍ਦਰਾਚਲਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਪਾਨ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਪਾਰਵਤੀ—
ਦੇਵਪਾਦੌ ਤਤੋ ਨਤ੍ਵਾ ਵਿਨਮ੍ਰਵਦਨਾਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕੀ, ਤੇ ਨਿਮਰ ਚਿਹਰਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਿ ਅਪਰਾਧਃ ਕृਤੋ ਮਯਾ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਗਲਤੀ ਕਰ ਬੈਠਾ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਵਮਨ੍ਦਿਰੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਦੇਨੋ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੀਤਾ ਸੀ—
ਨ ਬਭਾषੇ ऽਪ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸਾਰੁਨ੍ਧਤ੍ਯਾ ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੌ
ਉਹ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਚਲੀ ਗਈ।
ਅਥੋਵਾਚ ਸ਼ਿਵਾ ਤਂ ਚਗੌਤਮ ਤ੍ਵਂ ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਫਿਰ ਸ਼ਿਵਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਗੌਤਮ, ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?'
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਯਂ ਵੈ ਭੁਕ੍ਤਾਯਾਂ ਮਦ੍ਗृਹੇ ਤ੍ਵਯਿ
'ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖਾਏਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਸਮਝਾਂਗਾ।'
ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਦ੍ਗृਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਨੁਮਤੇਨ ਵੈ
'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਖਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।'
ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਗਿਰਿਜਾਂ ਦੇਵੀਂ ਚਾਰੁਨ੍ਧਤੀਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਿਆ।
ਸਹਾਨੁ ਚਰਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਸਹਸ੍ਰਾਭਿਰ੍ਹਰਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਰਾ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਂਧ੍ਯੋਪਾਸ੍ਤਿਮਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਾਗਮਿष੍ਯੇ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
'ਮੈਂ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂਗਾ।'
ਸਂਧ੍ਯਾਵਦਨਕਾਮਾਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾਃ
ਜੋ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਬਾਹਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥੋਤ੍ਤਰਮੁਖਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਨ੍ਯਾਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਜਾਪ ਹ
ਫਿਰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰ ਕੇ ਨਿਆਸ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜਪ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।