ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਸਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਨਮੋਨਮਸ੍ਤੇ ऽਮਰਨਾਯਕਾਯ ਨਮੋਨਮੋ ਦੈਤੇਯਵਿਨਾਸ਼ਨਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਨਮੋਨਮੋ ਦੁਰ੍ਜਨਨਾਸ਼ਨਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮੈ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਬੁਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਨਮਸਕਾਰ ਉਸ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ।
ਸਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਚਕ੍ਰਾਸਿਗਦਾਧਾਰਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮੈ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਧਨੁ, ਚਕਰ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ ਉਸ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸੂਰ੍ਯਾਦ੍ਯਮਿਤਪ੍ਰਭਾਯ ਨਮੋਨਮਃ ਪੁਣ੍ਯਕਥਾਗਤਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਵਾਂਗ ਅਸੀਮ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਵਿਰਾਜਿਤਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਜ੍ਜਨਵਲ੍ਲਭਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਸੁਖਪ੍ਰਦਾਯ ਨਮੋ ਨਮੋ ਭਕ੍ਤਮਨੋਗਤਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਯਜ੍ਞਵਰਾਹਨਾਮ੍ਨੇ ਨਮੋ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਵਿਦਾਰਕਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਯਜਨ ਅਤੇ ਵਾਰਾਹਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਰਾਵਣਮਰ੍ਦਨਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨਨ੍ਦਸੁਤਾਗ੍ਰਜਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹੈ।
ਸ੍ਮृਤਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਿਨੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਭੂਯੋ ਭੂਯੋ ਨਮੋਨਮਃ
ਜੋ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਜ੍ਞਰੁਪ ਯਜਦ੍ਰੂਪ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਂ ਤ੍ਵਾਂ ਯਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਯਜਨ ਦਾ ਰੂਪ, ਹੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ਕਲ, ਹੇ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਹਰ੍षਂ ਵਰ੍ਧ੍ਦਯਨ੍ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਸਃ
ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਬੋਲਿਆ।
ਅਚਿਰਾਤ੍ਸਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨਿਖਿਲਂ ਤ੍ਵਨ੍ਮਨੋਰਥਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨ੍ਮਨ੍ਯਪਿ ਤਥਾ ਸਾਦਯਾਮ੍ਯੁਤ੍ਤਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਆਰੇਭੇ ਗੁਰੁਣਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨ ਚ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਾਵਿ ਰਾਹੀਂ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ,
ਹਵਿਃ ਸ੍ਵੀਕਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ऋषਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ,
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਮਾਤਾਪਿਤਰੌ ਸ ਬਟੁਰ੍ਵਾਮਨੋ ਯਯੌ
ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਮਨ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਵਿਰ੍ਭੋਕ੍ਤੁਮਿਵਾਯਾਤੋ ਬਲੇਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਆਪ ਬਲੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਖਾਣ ਆਇਆ ਹੋਵੇ।
ਯੋ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃ ਸਦਾ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਮੁਦ੍ਯਯੁਃ ਸਭ੍ਯਸਂਯੁਤਾਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸਭ ਲੋਕ ਸਭਾ ਸਮੇਤ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਸ੍ਵਸਾਰਮਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵ ਖਲਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਮੰਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੀ ਵੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦੇ, ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਾਮਨਰੁਪੇਣ ਹ੍ਯਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਤਾਂ ਗਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਦਪਿ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਮਨ੍ਮਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਪਣ੍ਡਿਤ
ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ—ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਸੁਣ, ਵਿਦਵਾਨ।
ਪਰਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਬੁਧ੍ਦਿਃ ਪ੍ਰਲਯਙ੍ਕਰੀ
ਦੂਜੇ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਔਰਤ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤਬਾਹੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਹਿਤਕृਤਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇ, ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾਦਤ੍ਤੇ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਿਮਸ੍ਮਾਦਧਿਕਂ ਵਰਮ੍
ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਕਿਹੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸ ਚੇਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧਵਿਰ੍ਭੋਗੀ ਮਤ੍ਤਃ ਕੋ ऽਭ੍ਯਧਿਕੋ ਭੁਵੀ
ਜੇ ਉਹ ਆਪ ਹਵਨ ਦਾ ਭੋਗੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਦੇਵ ਪਰਮਂ ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਕੇਨਾਪ੍ਯਰ੍ਚਿਤਸ਼੍ਵੇਦ੍ਦਦਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨਿਚ੍ਛਯਾਪਿ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟੋ ਦਹਤ੍ਯੇਵ ਹਿ ਪਾਵਕਃ
ਚਾਹੇ ਬਿਨਾ ਇੱਛਾ ਦੇ ਛੂਹ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਅੱਗ ਤਾਂ ਸਦਾ ਹੀ ਸਾੜਦੀ ਹੈ।