ਸਦਾ ਵਨਫਲਾਹਾਰਸਂਤृਪ੍ਤਾਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਮਾਰੁਤੇਃ ਕਵਚਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਮਾਰੁਤੀ ਦਾ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਕਵਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅष੍ਟਗਨ੍ਧੈਰ੍ਵਿਲਿਖ੍ਯਾਥ ਕਵਚਂ ਧਾਰਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਇਹ ਕਵਚ ਅੱਠ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ ਲਿਖ ਕੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ—
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਸਾਧਿਤਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮਾਦਰਾਤ੍
ਲੰਬੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਭਾਵ ਨਾਲ ਲੱਖ ਵਾਰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਪ੍ਤਮੇਤਤ੍ਕਵਚਮਸਾਧ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਸਾਧਯੇਤ੍
ਇਹ ਕਵਚ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਾਉਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਸੁ ਰਾਮੇਣ ਆਨਨ੍ਦਵਨਵਾਸਿਨਾ
ਜੋ ਆਨੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪ ਕਿਹਾ ਸੀ—
ਮਮ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਮੇਰੇ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਲਈ ਮੇਰੀ ਭਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਚਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਘ੍ਨਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਠਤਾਂ ਸਦਾ
ਜੋ ਕਹਾਣੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਨ ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਰਹਸ੍ਯਂ ਰਹਸਿ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਮਮਾਨਨ੍ਦਵਨੋਤ੍ਤਮੇ
ਇਹ ਰਾਜ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਚੁਪ-ਚਾਪ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ਚਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਕਟ੍ਯੇ ऽਪਿ ਰਹਸ੍ਯਪਿ
ਇੱਥੇ, ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਗੁਪਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ।
ਤਦਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕਟਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਚਤੁਰ੍ਯੂਹਾਤ੍ਮਕਸ੍ਤਕਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਰਯੇ ਮੁਨੇ
ਉਥੇ, ਹੇ ਮুনি, ਉਹ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋਰ੍ऽਥਯਾਮਾਸ ਪਿਤਰਂ ਮਮ ਭੂਪਤਿਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮਮਰਮ੍ਯਕਮ੍
ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਸਿੱਧ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ।
ਧ੍ਵਸ੍ਤੌ ਸੁਬਾਹੁਮਾਰੀਚੌ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਭੂਤ੍ਤਦਾ ਮੁਨਿਃ
ਸੁਬਾਹੁ ਤੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮুনি ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਗਾਧਿਸੁਤੋਧੀਮਾਨ੍ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭਾਵ੍ਯਰ੍ਥਮਾਦਰਾਤ੍
ਫਿਰ, ਗਾਧੀ ਦਾ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪਣੀਭੂਤਾਂ ਸੀਤਾਂ ਸੁਰਸੁਤੋਪਮਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਕਨਿਆ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਤਤੋ ਮਾਰ੍ਗੇ ਭृਗੁਪਤੇਰ੍ਦਰ੍ਪ੍ਪਮੂਢਂ ਚਿਰਂ ਸ੍ਮਯਨ੍
ਫਿਰ, ਰਸਤੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਘਮੰਡ ਤੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਮੁਸਕਰਾਇਆ।
ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾਹਮਾਜ੍ਞਾਯ ਪ੍ਰਜਾਸ਼ੀਲਨਮਾਨਸਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਕੈਕੈਯੀ ਭੂਪਤਿਂ ਮੁਨੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਤਨੀ ਕੈਕੇਈ ਨੇ, ਹੇ ਮুনি, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਮੇ ਭਰਤੋ ਨਾਮ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯਾ ਹਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ऽਰਣ੍ਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾਨੁਜਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਨ੍ਯਫਲੈਰ੍ਮਾਂਸੈਸ਼੍ਚਾਵਰ੍ਤਿਤਕ੍ਰਿਯਃ
ਉਥੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲੀ ਫਲ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ।
ਤਤੋ ਭਰਤਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਮਮ ਮਾਨਦੌ
ਫਿਰ, ਭਰਤ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਮੇਰੇ ਆਦਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਰਾ, ਆਏ।
ਵ੍ਯਜਿਜ੍ਞਪਤਮਾਗਤ੍ਯਪਞ੍ਚਵਟ੍ਯਾਂ ਨਿਜਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣ ਕੇ, ਪੰਚਵਟੀ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆਏ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਰਾਵਣੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਫਿਰ, ਤੇਰਵੇਂ ਸਾਲ, ਰਾਵਣ ਨਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ऽਹਂ ਦੀਨਵਦਨ ऋष੍ਯਮੂਕਂ ਹਿ ਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁਖੀ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ।
ਅਥ ਵਾਲਿਨਮਾਹਤ੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਸ੍ਤਤ੍ਪਦੇ ਕृਤਃ
ਫਿਰ, ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਬਠਾਇਆ।
ਵਿਰੁਧ੍ਯ ਰਾਵਣੇਨਾਲਂ ਮਮ ਭਕ੍ਤੋ ਵਿਭੀषਣਃ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਵਣਂ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸਪੁਤ੍ਰਾਮਾਤ੍ਯਬਾਨ੍ਧਵਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।