ਵੈਧਾਤ੍ਰਧਾਤृਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ऽਤ੍ਯਲਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਉਸਦਾ ਹੀ ਹੈ।
ਯੋ ਵਿਭੁਃ ਸੋ ऽਹਮੇषੋ ऽਹਂ ਸ੍ਵੀਯਃ ਸ੍ਵਯਮਣੁਰ੍ਬृਹਤ੍
ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪ ਛੋਟਾ ਵੀ ਹਾਂ ਤੇ ਵੱਡਾ ਵੀ।
ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਸ੍ਮੈ ਚ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮੈ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਮਸਮਾਧਿਨਾ
ਉਸ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਮੀਰਣਾਤ੍ਮਨੇ ਤਸ੍ਮੈ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹਵਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਆਤਮਿਕ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਃ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਭਕ੍ਤਾਯ ਸ਼੍ਯਾਮਾਯ ਮਹਤੇ ਨਮਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੇ ਭਗਤ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਂਕਾਵਿਦਹਨਾਯਾਥ ਮਹਾਸਾਗਰਤਾਰਿਣੇ
ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਸਾੜ ਕੇ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਰਾਵਣਾਨ੍ਤਨਿਦਾਨਾਯ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨੇ
ਰਾਵਣ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਕਾਰਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਸ਼ੋਕਵਨਵਿਧ੍ਵਂਸਕਾਰਿਣੇ ਜਯਦਾਯਿਨੇ
ਅਸ਼ੋਕ ਵਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਨਪਾਲਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਤ੍ਰੇ ਲਙ੍ਕਾਪ੍ਰਾਸਾਦਭਞ੍ਜਿਨੇ
ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਮਹਲ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਜਯਦਾਤ੍ਰੇ ਚ ਰਾਮਦੂਤਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਸੁਮੇਤਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਰਾਮ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਙ੍ਗਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਜਾਤਕ੍ਸ਼ਤਵਿਨਾਸ਼ਿਨੇ
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਘਾਵ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਵੀਰੌਘਪ੍ਰਾਸਾਦਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਰਿਖਸ਼ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਕਿਲਾ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿषਘ੍ਨਾਯ ਦ੍ਵਿषਘ੍ਨਾਯ ਭਯਘ੍ਨਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਰਪ੍ਰੇਰਿਤਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ੍ਤਂਭਕਾਰਿਣੇ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬਾਲਾਰ੍ਕਮਣ੍ਡਲਗ੍ਰਾਸਕਾਰਿਣੇ ਦੁਃਖਹਾਰਿਣੇ
ਜੋ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਹॄਙ੍ਗਮਾਯ ਸ਼ਵਾਯ ਵਜ੍ਰਦੇਹਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮ੍ਰਿਤਕ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਹ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਰਸ੍ਥਸ਼ੈਲਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਰਾਮ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਹਾੜ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਾਭਾਸ੍ਕਰਾਯ ਸਤਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋਦਯਾਤ੍ਮਨੇ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਦੇ ਚੰਦ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਵਾਮ੍ਯਾਜ੍ਞਾਪਾਰ੍ਥਸਂਗ੍ਰਾਮਸਖ੍ਯਸਂਜਯਕਾਰਿਣੇ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਯਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਿਲ੍ਕਿਲਾਵੁਵਕਾਰਾਯ ਘੋਰਸ਼ਬ੍ਦਕਰਾਯ ਚ
ਜੋ 'ਕਿਲਕਿਲਾ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢਦਾ ਹੈ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਦਾ ਵਨਫਲਾਹਾਰਸਂਤृਪ੍ਤਾਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਮਾਰੁਤੇਃ ਕਵਚਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਮਾਰੁਤੀ ਦਾ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਕਵਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅष੍ਟਗਨ੍ਧੈਰ੍ਵਿਲਿਖ੍ਯਾਥ ਕਵਚਂ ਧਾਰਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਇਹ ਕਵਚ ਅੱਠ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ ਲਿਖ ਕੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ—
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਸਾਧਿਤਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮਾਦਰਾਤ੍
ਲੰਬੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਭਾਵ ਨਾਲ ਲੱਖ ਵਾਰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਪ੍ਤਮੇਤਤ੍ਕਵਚਮਸਾਧ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਸਾਧਯੇਤ੍
ਇਹ ਕਵਚ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਾਉਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਸੁ ਰਾਮੇਣ ਆਨਨ੍ਦਵਨਵਾਸਿਨਾ
ਜੋ ਆਨੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪ ਕਿਹਾ ਸੀ—
ਮਮ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਮੇਰੇ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਲਈ ਮੇਰੀ ਭਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਚਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਘ੍ਨਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਠਤਾਂ ਸਦਾ
ਜੋ ਕਹਾਣੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਨ ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਰਹਸ੍ਯਂ ਰਹਸਿ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਮਮਾਨਨ੍ਦਵਨੋਤ੍ਤਮੇ
ਇਹ ਰਾਜ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਚੁਪ-ਚਾਪ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ਚਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਕਟ੍ਯੇ ऽਪਿ ਰਹਸ੍ਯਪਿ
ਇੱਥੇ, ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਗੁਪਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ।