ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਸ਼ੀਲਾਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਤੇ ਵਹਨ੍ਤਿ ਮਾਮ੍
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।
ਨषੁਂਸਕਾਃ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਤੇ ਵਹਨ੍ਤਿ ਚ ਮਾਂ ਸਦਾ
ਜੋ ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਕਾਮੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।
ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਣਪਰਾ ਯੇ ਚ ਸਤਤਂ ਮਾਂ ਵਹਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨੋਦਕਪ੍ਰਦਾਤਾਰੋ ਵਹॄਨ੍ਤਿ ਸਤਤਂ ਹਿ ਮਾਮ੍
ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਭਾਵਂ ਤੇ ਸਾਧਯਿष੍ਯੇ ਮਨੋਰਥਮ੍
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਣ੍ਠਗਤਾਂ ਮਾਲਾਮਭਯਂ ਚ ਤਿਰੋਦਧੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਕੇ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਕਮਲਾਕਾਨ੍ਤਂ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਆਨਮਾਵ੍ਰਜਤ੍
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ।
ਅਸੂਤ ਸਮਯੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਸੁਧਾਕਲਸ਼ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਕਰਂ ਵਾਮਨਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੁਧਾ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਕਲਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਮਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਂਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਧਰਂ ਹਰਿਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਸਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਨਮੋਨਮਸ੍ਤੇ ऽਮਰਨਾਯਕਾਯ ਨਮੋਨਮੋ ਦੈਤੇਯਵਿਨਾਸ਼ਨਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਨਮੋਨਮੋ ਦੁਰ੍ਜਨਨਾਸ਼ਨਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮੈ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਬੁਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਨਮਸਕਾਰ ਉਸ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ।
ਸਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਚਕ੍ਰਾਸਿਗਦਾਧਾਰਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮੈ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਧਨੁ, ਚਕਰ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ ਉਸ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸੂਰ੍ਯਾਦ੍ਯਮਿਤਪ੍ਰਭਾਯ ਨਮੋਨਮਃ ਪੁਣ੍ਯਕਥਾਗਤਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਵਾਂਗ ਅਸੀਮ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਵਿਰਾਜਿਤਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਜ੍ਜਨਵਲ੍ਲਭਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਸੁਖਪ੍ਰਦਾਯ ਨਮੋ ਨਮੋ ਭਕ੍ਤਮਨੋਗਤਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਯਜ੍ਞਵਰਾਹਨਾਮ੍ਨੇ ਨਮੋ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਵਿਦਾਰਕਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਯਜਨ ਅਤੇ ਵਾਰਾਹਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਰਾਵਣਮਰ੍ਦਨਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨਨ੍ਦਸੁਤਾਗ੍ਰਜਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹੈ।
ਸ੍ਮृਤਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਿਨੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਭੂਯੋ ਭੂਯੋ ਨਮੋਨਮਃ
ਜੋ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਜ੍ਞਰੁਪ ਯਜਦ੍ਰੂਪ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਂ ਤ੍ਵਾਂ ਯਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਯਜਨ ਦਾ ਰੂਪ, ਹੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ਕਲ, ਹੇ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਹਰ੍षਂ ਵਰ੍ਧ੍ਦਯਨ੍ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਸਃ
ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਬੋਲਿਆ।
ਅਚਿਰਾਤ੍ਸਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨਿਖਿਲਂ ਤ੍ਵਨ੍ਮਨੋਰਥਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨ੍ਮਨ੍ਯਪਿ ਤਥਾ ਸਾਦਯਾਮ੍ਯੁਤ੍ਤਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਆਰੇਭੇ ਗੁਰੁਣਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨ ਚ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਾਵਿ ਰਾਹੀਂ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ,
ਹਵਿਃ ਸ੍ਵੀਕਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ऋषਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ,
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਮਾਤਾਪਿਤਰੌ ਸ ਬਟੁਰ੍ਵਾਮਨੋ ਯਯੌ
ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਮਨ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਵਿਰ੍ਭੋਕ੍ਤੁਮਿਵਾਯਾਤੋ ਬਲੇਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਆਪ ਬਲੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਖਾਣ ਆਇਆ ਹੋਵੇ।
ਯੋ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃ ਸਦਾ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਮੁਦ੍ਯਯੁਃ ਸਭ੍ਯਸਂਯੁਤਾਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸਭ ਲੋਕ ਸਭਾ ਸਮੇਤ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।