ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੋ ਮੁਨਿਰ੍ਮਾਲਾਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਦੱਤਾਤਰੇਯ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਲਾ-ਮੰਤਰ ਦੇ ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਚਾਮੁਣ੍ਡਯਾ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਚਰੇਤ੍षਡ੍ਦੀਰ੍ਘਯੁਕ੍ਤਯਾ
ਚਾਮੁੰਡਾ ਨਾਲ ਛੇ ਅੰਗ, ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗੋਵਿਨ੍ਦਾਢ੍ਯੋ ਹਲੀ ਸੇਂਦੁਸ਼੍ਚਾਮੁਣ੍ਡਾਬੀਜਮੀਰਿਤਮ੍
ਗੋਵਿੰਦ, ਹਲੀ, ਸੇਂਦੁ ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦਾ ਬੀਜ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ऽਨਨ੍ਤੋ ਬਿਨ੍ਦੁਯੁਕ੍ਤੋ ਮਾਯਾਸ੍ਵਂ ਵਾਮਨੇਤ੍ਰਯੁਕ੍
'ਤਾਰ' ਅੱਖਰ ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ, ਬਿੰਦੂ, ਮਾਇਆ, ਆਪਣਾ ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ऋषਿਃ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤੋਨੁष੍ਟੁਪ੍ਛਨ੍ਦੋ ऽਨ੍ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਪੁਨਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਛੰਦ ਵੀ ਉਹੀ ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦੀਪਪ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਖਿਲੇ ऽਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੁਭਦਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਖ੍ਵੋਤ੍ਵੋਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦੁष੍ਟਂ ਗਵਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਕਾਂ ਜਾਂ ਉਲੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਅਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਗਾਂ ਜਾਂ ਘੋੜੇ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਸੁਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬ੍ਦਾ ਭਯਦਾ ਕਰ੍ਤੁਰੁਜ੍ਜ੍ਵਲਾ ਸੁਖਦਾ ਮਤਾ
ਚੰਗੇ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਤਾਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ।
ਕृਤੇ ਦੀਪੇ ਯਦਾ ਪਾਤ੍ਰਂ ਭਗ੍ਨਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੈਵਤਃ
ਜਦੋਂ ਦੀਵਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਪਾਤਰ ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਵੇ—
ਵਰ੍ਤ੍ਯਤਰਂ ਯਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯੇਦ੍ਵਿਲਂਬਤਃ
ਜੇ ਵੱਟ ਬਹੁਤ ਮੋਟੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੰਮ ਦੇਰ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਸ਼ੁਚਿਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੇ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਦੀਪਨਾਸ਼ੇ ਤੁ ਚੌਰਭੀਃ
ਜੇ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਧ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਰੋਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਦੀਵਾ ਬੁਝ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਤ੍ਰਾਰਂਭੇ ਵਸੁਪਲੈਃ ਕृਤੋ ਦੀਪੋ ऽਖਿਲੇष੍ਟਦਃ
ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਦੀਵਾ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਸਮਾਪ੍ਤੇਃ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਭੂਸ਼ਯਃ
ਸਮਾਪਤੀ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਰੱਖੋ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੌਵੋ।
ਜਪੇਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜਂ ਨਵਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਹਰ ਦੀਵੇ ਲਈ ਨੌ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ-ਰਾਜ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੋ।
ਏਕਪਾਦੇਨ ਦੀਪਾਗ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਨਾਯਕਮ੍
ਦੀਵੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ-ਮੁੱਖ ਜਪਦਾ ਹੈ—
ਸਮਾਪ੍ਯ ਸ਼ੋਭਨਦਿਨੇ ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ।
ਕਰ੍ਤਾ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੁष੍ਕਲਾਂ ਤੋषਹੇਤਵੇ
ਕਰਤਾਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰ੍ਵਾਜ੍ਞਯਾ ਸ੍ਵਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਦਿ ਵਾ ਕਾਰਯੇ ਦ੍ਗੁਰੁਃ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਆਪ ਕਰੇ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਕਰਵਾਏ।
ਗੁਰ੍ਵਾਜ੍ਞਾਮਨ੍ਤਰਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯੋ ਦੀਪਂ ਸ੍ਵੇष੍ਟਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੀਵਾ ਬਣਾਏ—
ਉਤ੍ਤਮਂ ਗੋਘृਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਮਹषੀਭਵਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਾਂ ਦਾ ਘੀ ਹੈ; ਮੱਧਮ ਭੈਸ ਦਾ ਘੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਸ੍ਯਰੋਗੇ ਸੁਗਨ੍ਧੇਨ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੈਲੇਨ ਦੀਪਕਮ੍
ਮੂੰਹ ਦੇ ਰੋਗ ਲਈ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇਲ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪਲੈਰ੍ਦੀਪੇ ਵਿਹਿਤੇ ਚ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਲ ਤੇਲ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤਦਾ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮਪਿ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸਿਦ੍ਧ੍ਵ੍ਯੇਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੁਤਿਪ੍ਰੋਯੋ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗਣੇਸ਼ ਸ੍ਤਪਰ੍ਣਪ੍ਰਿਯਃ
ਮਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਗਣੇਸ਼ ਅਤੇ ਤਪਰਨ praise ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਤੋषਾਯ ਵਿਦਧ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਤਦਾਦਰਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਮਨੋਂਹੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਾ ਮਹ੍ਯਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿਧਾਨਂ ਤਨ੍ਤ੍ਰਗੋਪਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਤੰਤ੍ਰ ਵਿਚ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕਵਚੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵਕृਪਾਨਿਧੇ
ਮੈਂ ਕਵਚ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮਿਹਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯੇਨਾਸੌ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਕृਤ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਭਾਸ੍ਵਦ੍ਧ੍ਵਜਪਤਾਕਾਢ੍ਯੇ ਤੁਰਗਾਯੁਤਭੂषਿਤੇ
ਚਮਕਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ।