ਸਹਸ੍ਰਦਹਨਪ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਮਹਾਮਨੁਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਜਲਣਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵਾਰਮ ਤੇ ਅਸਤਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਨ੍ਯਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਚ ਵੀਰਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤृਤੀਯਕਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਚੱਕਰਵਰਤੀ, ਵੀਰ ਤੇ ਤੀਜਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ।
ਰੇਵਾਂਬੁਪਰਿਤृਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਾਣੋ ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਬਾਧਿਤਃ
ਉਹ ਰੇਵਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੈ, ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਦੁਖੀ ਹੈ।
ਸਿਂਚ੍ਯਮਾਨਂ ਯੁਵਤਿਭਿਃ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਂ ਨਰ੍ਮਦਾਜਲੇ
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਵਲੋਂ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਯੁਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪਜੇਦਨ੍ਯਤ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਪੂਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੋ ਨਾਮ ਰਾਜਾ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਵਾਨ੍
ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਲਭ੍ਯਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਯੋ ऽਯਂ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਵਰ੍ਣਸਂਯੁਤਃ
ਇਹ ਵਧੀਆ ਮੰਤ੍ਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਤੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਯ ਸ਼ਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਪਦਮੁਞ੍ਚਰੇਤ੍
'ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ' ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ 'ਵਿਦਮਹੇ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨੋਰ੍ऽਜੁਨਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤੇ ਚੋਦਯਾਤ੍ਪਦਮੀਰਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ, ਪਾਠ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਆਖਰੀ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇ।
ਅਨੁष੍ਟੁਭਂ ਮਨੁਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਪਤਾਂ ਚੌਰਸਂਚਯਾਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚੋਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥੋ ਦੀਪਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਪ੍ਰਿਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੀਵੇ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਘਫਾਲ੍ਗੁਨਯੋਰ੍ਮਾਸੋਰ੍ਦੀਪਾਰਂਭਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਮਾਘ ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੀਵਾ ਜਲਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤੋਤ੍ਤਰਾਸ਼੍ਵਿਰੌਦ੍ਰੇਯਪੁष੍ਯਵੈष੍ਣਵਵਾਯੁਭੇ
ਹਸਤ, ਉੱਤਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਰੌਦ੍ਰ, ਪੁਸ਼ਯ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ,
ਚਰਮੇ ਚ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਧृਤੌ ਵृਦ੍ਧੌ ਸੁਕਰ੍ਮਣਿ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਵ੍ਰਿਧੀ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ,
ਕਰਣੇ ਵਿष੍ਟਿਰਹਿਤੇ ਗ੍ਰਹਣੇ ऽਰ੍ਦ੍ਧੋਦਯਾਦਿषੁ
ਜਦੋਂ ਕਰਣ ਵਿਟੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ, ਤੇ ਅਰਧੋਦਯਾ ਆਦਿ ਦੇ ਉਗਣ 'ਤੇ,
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ऽਤੀਵ ਸ਼ੋਭਨਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਰਾਤ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਾਵਸ਼੍ਯਕਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਮਾਸਾਦੀਨਾਂ ਨ ਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮਾਂ ਲਈ, ਮਹੀਨੇ ਆਦਿ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਭੂਮੌ ਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਗੋਮਯੋਦਕੈਃ
ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਗੋਮੈ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲੀਪੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ,
षਟ੍ਕੋਣਂ ਰਚਯੇਦ੍ਭੂਮੌ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਤਣ੍ਡੁਲੈਃ
ਭੂਮਿ 'ਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਤੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਛੇ ਕੋਣ ਵਾਲਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਓ।
ਨਵਾਰ੍ਣੈਰ੍ਵੇष੍ਟਯੇਤ੍ਤਞ੍ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਣਂ ਤਦ੍ਬਹਿਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਨੌ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਘੇਰੋ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਫਿਰ ਤਿਕੋਣ ਬਣਾਓ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਜਂ ਰਜਤੋਤ੍ਥਂ ਵਾ ਤਾਮ੍ਰਜਂ ਤਦਭਾਵਤਃ
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ, ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਤਾਮੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਪਤਿਲੀ ਲਓ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਮੁਦ੍ਗਚੂਰ੍ਣੋਤ੍ਥਂ ਸਂਧੌ ਗੋਧੂਮਚੂਰ੍ਣਜਮ੍
ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਮੂਂਗ ਦੇ ਆਟੇ ਦੀ ਪਤਿਲੀ; ਸੰਧੀ 'ਤੇ, ਗੋਧੂਮ ਦੇ ਆਟੇ ਦੀ ਪਤਿਲੀ ਰੱਖੋ।
ਆਜ੍ਯੇ ऽਯੁਤਪਲੇ ਪਾਤ੍ਰਂ ਪਲਪਞ੍ਚਸ਼ਤਾ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲ ਘੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਪਤਿਲੀ ਨਿਯਮਿਤ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸਾਹਸ੍ਰੀ ਘृਤਪਲੇ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਪਲਭਾਜਨਮ੍
ਤੀਨ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲ ਘੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਪਤਿਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕਰ ਰੱਖੋ।
ਸ਼ਤੇ ऽਕ੍ਸ਼ਿਚਰਸਂਸ਼੍ਯਾਤਮੇਵਮਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਸੌ ਪਲ ਵਾਲੀ ਪਤਿਲੀ ਵਿੱਚ ਅਕਸ਼ਾ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਪਾਓ; ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਲਈ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰੋ।
ਏਵਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਵਰ੍ਤੀਃ ਸੂਤ੍ਰੋਤ੍ਥਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਿਲੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੁਤ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਵੱਟੀਆਂ ਪਾਓ।
ਤਿਥਿਮਾਨਾਦਾਸਹਸ੍ਰਂ ਤਨ੍ਤੁਸਂਖ੍ਯਾ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ
ਤਿਥੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਗੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਪਲਸਂਖ੍ਯਾਦਿਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਕਾਰ੍ਯਗੌਰਵਾਤ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਕੰਮ ਦੀ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵਜ਼ਨ ਲਈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਾਂ ਵਾ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਾਂ ਵਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਗ੍ਰਾਂ ਸ੍ਥੂਲਮੂਲਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਜਾਂ ਫਿਰ ਅੱਧਾ, ਬਾਰੀਕ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਮੋਟਾ ਮੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਤ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦਿਗ੍ਦੇਸ਼ੇ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂ ਗੁਲਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਪਾਤਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਚਾਰ ਗੁਲ ਦੇ ਗੋਲੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।