ਧਤ੍ਤੂਰੈਃ ਸ੍ਤਭ੍ਯਤੇ ਨਿਮ੍ਬੈਰ੍ਦ੍ਵੇष੍ਯਤੇ ਵਸ਼੍ਯਤੇਂऽਬੁਜੈਃ
ਇਹ ਧਤੂਰੇ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਿੰਬ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਟੁਤੈਲਮਹਿष੍ਯਾਜ੍ਯੈਰ੍ਹੇਮਦ੍ਰਵ੍ਯਾਞ੍ਜਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਤੀਖੇ ਤੇਲ, ਮਹਿਸ ਦੇ ਘੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲੇਪਣ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਿਲਤਣ੍ਡੁਲਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਜਾਲੈਰ੍ਵਸ਼੍ਯੋ ਨृਪੋ ਭਵੇਤ੍
ਤਿਲ, ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਸਿਧਾਰਥ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਸ਼੍ਯਕृਤ੍ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੂਣਾਂ ਮੁਰਾਣਾਂ ਭੂਤਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਃ
ਸਤਰੀ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਰਾ ਵਰਤਣੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ।
ਸਮਿਧੋ ਲਭਤੇ ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨਾਯੁਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ਸੁਖਮ੍
ਸਮਿੱਧਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਧਨ ਅਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਰੋਚਨਾਗੋਮਯੈਸ੍ਤਂਭੋ ਭੂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸ਼ਾਲਿਭਿਰ੍ਹੁਤੈਃ
ਰੋਚਨਾ ਅਤੇ ਗੋਮਯ ਨਾਲ ਠੀਕਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਚਾਵਲ ਦੀ ਹਵਨ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਨੀਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੈਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਗੌਰਵਲਾਘਵਾਤ੍
ਇਹ ਯੰਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਕੰਮ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅਤੇ ਆਸਾਨੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਂ ਙੇਂਤਂ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਕੇ ਸਿਮਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਦ੍ਯਬੀਜਦ੍ਵਯੇਨਾਸੌ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਈਰਿਤਃ
ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਬੀਜ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂਜਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪਾਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮੋ ऽਸੌ षष੍ਟਃ ਸ੍ਵੇਨ ਚ ਮਾਯਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਫਾਂਸਿਆਂ ਨਾਲ ਪੰਜਵਾਂ; ਛੇਵਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ।
ਸ੍ਵਵਾਗ੍ਭਵਾਭ੍ਯਾਂ ਨਵਮੋ ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਮਥਾਨ੍ਤਿਮਃ
ਨੌਂਵਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਸਵਭਾਵ ਤੋਂ ਹੈ, ਫਿਰ ਆਖਰੀ ਦੋ ਵਾਰਮ ਤੇ ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਤੁ ਦਸ਼ਮੇ ਵਰ੍ਣਾ ਨਵਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਮਧ੍ਯਗਾਃ
ਦਸਵੇਂ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਅੱਖਰ ਨੌਂ-ਅੱਖਰੀ ਵਾਰਮ ਤੇ ਅਸਤਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ।
ਏषਾਮਾਦ੍ਯੇ ਵਿਰਾਟ੍ਛਦੋ ऽਨ੍ਯੇषੁ ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਬੁਦਾਹृਤਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਵਿਰਾਟ ਚੰਦ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਚੰਦ ਹੈ।
ਤਦਾਦਿਮਃ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਣਃ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਯੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਾਃ
ਪਹਿਲਾ 'ਸ਼ਿਵ' ਅੱਖਰ ਹੈ; ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯਜਨਂ ਪੂਰ੍ਵਵਨ੍ਮਤਮ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੀਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਹृਤ੍ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਾਯ ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਠਦ੍ਵਯਮ੍
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ 'ਤਾਰਾ' ਅੱਖਰ, ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਲਈ, ਵਾਰਮ ਤੇ ਅਸਤਰ ਦੀ ਜੋੜੀ ਹੈ।
ਭੂਨੇਤ੍ਰਸਮਨੇਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਵਰ੍ਣੇਰਸ੍ਯਾਙ੍ਗਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਇਸ ਦੇ ਪੰਜ ਅੰਗ 'ਭੂ', 'ਨੇਤਰ', 'ਸਮਨੇਤਰ' ਤੇ 'ਅਕਸ਼ੀ' ਅੱਖਰ ਹਨ।
ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਿਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯष੍ਟਾਦਸ਼ਾਰ੍ਣਕਃ
ਵਾਰਮ ਤੇ ਅਸਤਰ ਦਾ ਜੋ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਸ਼੍ਰੀਤਿ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਾਯ ਚ
ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਨੂੰ ਵੀ।
ਪਰਿਪਾਲਿਤਸਪ੍ਤਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵੀਪਾਯ ਸਰ੍ਵਰਾਪਦਮ੍
ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਹੋਏ ਆਖਰੀ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਦਹਨਪ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਮਹਾਮਨੁਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਜਲਣਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵਾਰਮ ਤੇ ਅਸਤਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਨ੍ਯਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਚ ਵੀਰਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤृਤੀਯਕਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਚੱਕਰਵਰਤੀ, ਵੀਰ ਤੇ ਤੀਜਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ।
ਰੇਵਾਂਬੁਪਰਿਤृਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਾਣੋ ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਬਾਧਿਤਃ
ਉਹ ਰੇਵਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੈ, ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਦੁਖੀ ਹੈ।
ਸਿਂਚ੍ਯਮਾਨਂ ਯੁਵਤਿਭਿਃ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਂ ਨਰ੍ਮਦਾਜਲੇ
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਵਲੋਂ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਯੁਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪਜੇਦਨ੍ਯਤ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਪੂਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੋ ਨਾਮ ਰਾਜਾ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਵਾਨ੍
ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਲਭ੍ਯਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਯੋ ऽਯਂ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਵਰ੍ਣਸਂਯੁਤਃ
ਇਹ ਵਧੀਆ ਮੰਤ੍ਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਤੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਯ ਸ਼ਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਪਦਮੁਞ੍ਚਰੇਤ੍
'ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ' ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ 'ਵਿਦਮਹੇ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨੋਰ੍ऽਜੁਨਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤੇ ਚੋਦਯਾਤ੍ਪਦਮੀਰਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ, ਪਾਠ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਆਖਰੀ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇ।
ਅਨੁष੍ਟੁਭਂ ਮਨੁਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਪਤਾਂ ਚੌਰਸਂਚਯਾਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚੋਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।