ਦੁष੍ਟਨਾਸ਼ਂ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਂ ਦੁਰਿਤਾਪਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ਕਮ੍
ਇਹ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਈ ਤੇ ਆਫਤਾਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮਙ੍ਕਰੀ ਵਸ਼੍ਯਕਰੀ ਸ਼੍ਰੀਕਰੀ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰੀ
ਇਹ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ, ਵਸ਼ੀਕਰਨ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਧਨਕਰ੍ਯष੍ਟਮੀ ਪਸ਼੍ਚਾਲ੍ਲੋਕੇਸ਼ਾ ਅਸ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਤਾਃ
ਧਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਥ ਪੂਜਾਯਨ੍ਤ੍ਰਮਿਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੰਤਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਾਰਾਦਿਵਰ੍ਮਾਨ੍ਤਦਲਂ ਸ਼ੇषਵਰ੍ਣਦਲਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਤਾਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਵਰਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਚੀ ਹੋਈਆਂ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਵਰਨੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਕੋਣਾਲਙ੍ਕृਤਭੂਤਾਰ੍ਣਭੂਗृਹਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਮੀਸ਼ਿਤੁਃ
ਇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਯੰਤਰ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਕੋਣਾਂ ਤੋਂ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਘਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕੁਂਭਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਰਾਵਾਹ੍ਯਾਰ੍ਚਯੇਨ੍ਨृਪਮ੍
ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੁੰਭ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਭਿषਿਂ ਚੇਤ੍ਤਦਂਭੋਭਿਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਸਰ੍ਵੇष੍ਟਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਲਾਭ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਵਾਕ੍ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਸੁਦृਸ਼ਃ ਕੁਮ੍ਭਾਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੁੰਭ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਕ-ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਸਾਫ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪਂਯੇਦਿਦਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭੀਤਿਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ
ਇਹ ਯੰਤਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਤ੍ਤੂਰੈਃ ਸ੍ਤਭ੍ਯਤੇ ਨਿਮ੍ਬੈਰ੍ਦ੍ਵੇष੍ਯਤੇ ਵਸ਼੍ਯਤੇਂऽਬੁਜੈਃ
ਇਹ ਧਤੂਰੇ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਿੰਬ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਟੁਤੈਲਮਹਿष੍ਯਾਜ੍ਯੈਰ੍ਹੇਮਦ੍ਰਵ੍ਯਾਞ੍ਜਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਤੀਖੇ ਤੇਲ, ਮਹਿਸ ਦੇ ਘੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲੇਪਣ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਿਲਤਣ੍ਡੁਲਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਜਾਲੈਰ੍ਵਸ਼੍ਯੋ ਨृਪੋ ਭਵੇਤ੍
ਤਿਲ, ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਸਿਧਾਰਥ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਸ਼੍ਯਕृਤ੍ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੂਣਾਂ ਮੁਰਾਣਾਂ ਭੂਤਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਃ
ਸਤਰੀ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਰਾ ਵਰਤਣੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ।
ਸਮਿਧੋ ਲਭਤੇ ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨਾਯੁਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ਸੁਖਮ੍
ਸਮਿੱਧਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਧਨ ਅਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਰੋਚਨਾਗੋਮਯੈਸ੍ਤਂਭੋ ਭੂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸ਼ਾਲਿਭਿਰ੍ਹੁਤੈਃ
ਰੋਚਨਾ ਅਤੇ ਗੋਮਯ ਨਾਲ ਠੀਕਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਚਾਵਲ ਦੀ ਹਵਨ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਨੀਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੈਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਗੌਰਵਲਾਘਵਾਤ੍
ਇਹ ਯੰਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਕੰਮ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅਤੇ ਆਸਾਨੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਂ ਙੇਂਤਂ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਕੇ ਸਿਮਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਦ੍ਯਬੀਜਦ੍ਵਯੇਨਾਸੌ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਈਰਿਤਃ
ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਬੀਜ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂਜਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪਾਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮੋ ऽਸੌ षष੍ਟਃ ਸ੍ਵੇਨ ਚ ਮਾਯਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਫਾਂਸਿਆਂ ਨਾਲ ਪੰਜਵਾਂ; ਛੇਵਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ।
ਸ੍ਵਵਾਗ੍ਭਵਾਭ੍ਯਾਂ ਨਵਮੋ ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਮਥਾਨ੍ਤਿਮਃ
ਨੌਂਵਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਸਵਭਾਵ ਤੋਂ ਹੈ, ਫਿਰ ਆਖਰੀ ਦੋ ਵਾਰਮ ਤੇ ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਤੁ ਦਸ਼ਮੇ ਵਰ੍ਣਾ ਨਵਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਮਧ੍ਯਗਾਃ
ਦਸਵੇਂ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਅੱਖਰ ਨੌਂ-ਅੱਖਰੀ ਵਾਰਮ ਤੇ ਅਸਤਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ।
ਏषਾਮਾਦ੍ਯੇ ਵਿਰਾਟ੍ਛਦੋ ऽਨ੍ਯੇषੁ ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਬੁਦਾਹृਤਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਵਿਰਾਟ ਚੰਦ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਚੰਦ ਹੈ।
ਤਦਾਦਿਮਃ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਣਃ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਯੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਾਃ
ਪਹਿਲਾ 'ਸ਼ਿਵ' ਅੱਖਰ ਹੈ; ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯਜਨਂ ਪੂਰ੍ਵਵਨ੍ਮਤਮ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੀਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਹृਤ੍ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਾਯ ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਠਦ੍ਵਯਮ੍
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ 'ਤਾਰਾ' ਅੱਖਰ, ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਲਈ, ਵਾਰਮ ਤੇ ਅਸਤਰ ਦੀ ਜੋੜੀ ਹੈ।
ਭੂਨੇਤ੍ਰਸਮਨੇਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਵਰ੍ਣੇਰਸ੍ਯਾਙ੍ਗਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਇਸ ਦੇ ਪੰਜ ਅੰਗ 'ਭੂ', 'ਨੇਤਰ', 'ਸਮਨੇਤਰ' ਤੇ 'ਅਕਸ਼ੀ' ਅੱਖਰ ਹਨ।
ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਿਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯष੍ਟਾਦਸ਼ਾਰ੍ਣਕਃ
ਵਾਰਮ ਤੇ ਅਸਤਰ ਦਾ ਜੋ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਸ਼੍ਰੀਤਿ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਾਯ ਚ
ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਨੂੰ ਵੀ।
ਪਰਿਪਾਲਿਤਸਪ੍ਤਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵੀਪਾਯ ਸਰ੍ਵਰਾਪਦਮ੍
ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਹੋਏ ਆਖਰੀ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ ਹੈ।